Ditjes en datjes (1)

Valentijn vandaag. Ter ere van 25 jaar Saint-Amour stond het werk van Jan Bosschaert in 2019 nog eens op de cover van Humo. Hij schilderde in de jaren 1990 drie illustraties voor affiches voor dat literair programma over liefde en begeerte die indertijd ook op covers van Humo terechtkwamen. De illustratie voor de Humo uit 2019 was recuperatie van een vroegere illustratie. Bosschaert parodieerde in 2020 een van zijn eigen affiches met zichzelf in z'n nakie. Daar kan je dan weer hier meer over lezen.

Van 17 tot 19 april vindt het Festival du Livre de Paris plaats, oftewel een boekenbeurs in Parijs. Dit jaar staan strips centraal met reizen in al z'n vormen (van geografisch, literair en inwendig tot migraties, ballingschap of zintuiglijke ervaringen)als bijkomend thema. Niemand minder dan de Belgische tekenaar François Schuiten (De Duistere Steden) mocht de affiche tekenen. Die kan je trouwens ook ter plaatse gaan kopen. Stripliefhebbers mogen er zich die dagen verwachten aan expo's, ontmoetingen, signeersessies, verkoopstanden. Het volledige programma wordt eind februari bekendgemaakt op https://www.festivaldulivredeparis.fr/

Op deze foto houdt Jacques Martin de originele covertekening vast van het allereerste Alex-album, Alex de Onversaagde, uit 1956. Het album verscheen dit jaar dus zeventig jaar geleden, oorspronkelijk in de Lombard Collectie waarin ook de eerste albums van Blake en Mortimer, Chlorophyl, Michel Vaillant, Barelli, Corentin, Rik Ringers, Dan Cooper, Lefranc en andere oude gloriën uit het weekblad Kuifje verschenen, maar ook de Franstalige blauwe reeks-albums van Suske en Wiske en de Franstalige albums van Willy Vandersteens Tijl Uilenspiegel.

© foto: C. Furneux, winter van 2004-2005

Er duiken weer geruchten op dat Disney zou werken aan een crossover tussen Star Wars en Avengers voor een stripproject op scenario van Mark Millar, de Schot aan wie we Kick-Ass, Wanted, Kingsman: The Secret Service en Captain America: Civil War te danken hebben. Bleeding Cool vertelt er meer over op deze pagina.

Bovenop het jaarlijkse Boektopia in Kortrijk komt er weer een groots georganiseerd boekenfestijn in Antwerpen, eveneens een organisatie van Boektopia. En bijkomend een Boektopia on Tour met evenementen in diverse steden. Ook strips hebben hun plaatsje op dit alles. Lees er hier meer over.

Sinds vandaag ligt Jommeke 330: De Sneeuwster in de winkel, getekend door Dieter Steenhaut op scenario van Kristof Berte. Beiden zijn nog maar een paar jaar betrokken bij de reeks van Jef Nys. We troffen Dieter onlangs in de Gentse cocktailbar Jigger's, waar hij met een toepasselijke Snowball (een romige cocktail met advocaat, limoensap en limonade) klonk op de verschijning van zijn nieuwste album. Sindsdien kan je een door hem met een Jommeke-kopje verfraaid bierviltje achter de bar zien staan. Het is er uiteraard geen plek voor de jeugdige doelgroep.

In de kelderverdieping staat nog een bar en daar hangen nog veel meer tekeningen van klanten, bezoekers, toeristen en kunstenaars. Een van hen is graffiti-artiest Bué the Warrior, het pseudoniem van Dave De Rop. En hij is de zoon van de vorig jaar overleden tekenaar Eric De Rop. Deze laatste was dan weer decennialang een gewaardeerde studiotekenaar van Willy Vandersteen, maar ook van Jef Nys. Tussen 1976 en 1981 tekende Eric De Rop mee aan Jommeke deel 71 tot 108.

In de jongste podcast van Stripjournaal, gepresenteerd door Kurt Morissens en Robin Vinck, komen onderstaande onderwrepen aan bod:

"Standaard Uitgeverij is overgenomen door Standaard Boekhandel. Dat is groot nieuws voor de uitgeverij met een marktaandeel van 85% op de Nederlandstalige stripmarkt. Wat betekent dit voor de striplezers en hun auteurs? Gaan er andere keuzes gemaakt worden? Moeten we ons zorgen maken? CEO Kris Hoflack geeft in de podcast tekst en uitleg.

Angoulême, het grootste stripfestival van Europa, ging dit jaar niet door. Treurnis alom, maar het alternatieve circuit — de Grand Off — liet zich niet stoppen. Onze reporter Geert De Sutter was ter plaatse en vertelt hoe het festival verliep en of het een succes was. En wat hebben Blake en Mortimer daar nog mee te maken?

Tot slot Bas Schuddeboom, de man die geen last heeft van afgelastingen en elke andere podcast met plezier zou overnemen. Hij heeft het over Frenk Meeuwsen, die een nieuwe graphic novel Rufus heeft, en daar zit een link in met de oom van Bas.

Nieuwsgierig? Luister nu naar de aflevering van Stripjournaal en ontdek het hele verhaal!"

Van twee van de bekendste Belgen in het buitenland bestaat de ene niet werkelijk. Op deze foto zie je Jean-Claude Van Damme met enkele Kuifje-beeldjes uit zijn verzameling. Kuifje is dus de fictieve Belg. En daarover had JCVD in 2014 het volgende te vertellen: "Ik ben opgegroeid met Kuifje. Hij komt uit België... Maar wat ik echt leuk aan hem vind, aangezien ik als kind altijd alleen in mijn eigen wereldje zat, is dat hij me meenam naar alle landen over de hele wereld terwijl hij probeerde een mysterie op te lossen, ongeacht de situatie, met één metgezel, Bobbie ―een slimme foxterriër, die erg moedig is... en ik voelde de geweldige vriendschap tussen een mens en een dier. En hij kwam altijd terug met een oplossing. Kuifje heeft me dus geleerd om mijn angst om eropuit te gaan te overwinnen... Kuifje is een van mijn helden."

"De wafels kwamen m'n oren uit." Dat vertrouwde Marc Sleen in 2004 toe aan de Man Bijt Hond-reporters Kris en Yves in het jaar waarin de tekenaar van onder meer Nero zijn tachtigste verjaardag vierde en op zowat elke feestelijkheid wafels kreeg voorgeschoteld. Dan had-ie maar elk verhaal moeten afsluiten met een ander gerecht op het menu. Albert Uderzo, de tekenaar van Asterix en Obelix, kon er trouwens over meespreken, want te gast op stripfestivals of andere evenementen kreeg hij te pas en te onpas everzwijn geserveerd en die waren volgens hem niet altijd smakelijk bereid.

Op deze foto van Raymond Lagae zie je Marc Sleen een wafel delen met zijn vrouw Catharina Kochuyt. Urbanus pikt er ook een mee. De foto maakte in 2004 deel uit van deze fotoreportage uit ons archief waarin nog tal van andere stripmakers én voormalig koning Albert II voorkomen.

Het effect van coke in de toverdrank van Panoramix. Een gag van de Franse tekenaar Tébo (van Rawl, Klotehumor, De Jeugd van Mickey, Captain Biceps en een dolkomisch, onvertaald gebleven hommagestrip van De Smurfen).

Oude Belgische filmaffiches en andere reclame voor bioscopen om promo te voeren voor de Disney-tekenfilms De Schone Slaapster, Bambi, Dumbo, Merlijn de Tovenaar en Sneeuwwitje.

Een citaat uit de krochten van de strip- en filmgeschiedenis: "Ik herinner me een afspraak met een Australische dokter die me verkondigde dat hij zijn eerste langspeelfilm ging regisseren, dat het over het einde van de wereld ging en dat het zou geregisseerd worden zoals een strip van Métal Hurlant. Hij zou ons 10% van de rechten geven om de naam van ons blad aan de filmtitel te geven. Ik heb die gevaarlijke zot vriendelijk aan de deur gezet. Maanden later kwam er een film in de zalen met de naam Mad Max van diezelfde gast, George Miller. Sindsdien nodigt hij me uit bij alle opnames. Ik voelde het gewoon niet aan... Idem toen Michael Mann me kwam vragen om Exterminator 17 te verfilmen. Ik heb 'm zelfs niet geantwoord..."

Aan het woord is Jean-Pierre Dionnet, scenarist van onder meer Exterminator 17 en voormalig hoofdredacteur van het Franse, grensverleggende stripblad Métal Hurlant (dat ook de Amerikaanse editie Heavy Metal en kortstondig het Nederlandse Zwaar Metaal voortbracht) over een paar van de blunders die hij maakte. Citaat uit dBD nummer 59, december 2011 / januari 2012.

In het Brusselse stripmuseum kan je trouwens nog steeds terecht voor een grootse expo over Métal Hurlant. Bekijk hier onze reportage.

Nog tot 28 februari vindt een verkoopexpo van Theo van den Boogaard plaats in de Brusselse galerie Champaka. Dat de tekenaar een bewonderaar is van Hergés klare lijn is wel duidelijk. Wist je dat er ook een rechtstreekse verwantschap is tussen Theo's stripversie van Sjef van Oekel en Kuifje en zelfs een gemeenschappelijke medewerkster met Hergé? Van den Boogaard: "Door France ben ik overgegaan op hardere kleuren. Ik heb van haar ook allerlei trucjes opgepikt zoals het gebruik van een doezelaar voor de blos. Heel curieus, bij de inkleuring komen de figuren pas tot leven als de blos op hun wangen verschijnt. Het fantastische aan van Oekel is dat die pas tot leven komt als zijn pak is ingezwart. Dan staat-ie er pas echt."

Theo van den Boogaard heeft het over France Ferrari. Tot 1983, het jaar waarin Hergé stierf, was ze al dertig jaar lang actief als inkleurster op de Studios Hergé. Kort na Hergés dood werd ze ontslagen, maar ze kon dankzij Theo van den Boogaard wel direct aan de slag voor Sjef van Oekel. De twee wisselden dus allerlei inkleurtips uit en Kuifje deelt daardoor een gezonde blos op de wangen met Sjef van Oekel.

Dit citaat komt uit Een Sjef van Oekel Omnibus 2 (2011). Klik hier voor meer info over de expo.

Twee grote meneren uit de Belgische stripgeschiedenis: Hergé (Kuifje) en Edgar P. Jacobs (Blake en Mortimer). Deze foto werd in 1953 genomen in Auberge du Chevalier (nu Brasserie Kasteel Beersel) op het kasteeldomein van Beersel waar jaarlijks een etentje voor medewerkers en stripmakers van het weekblad Kuifje doorging.

Diezelfde herberg werd in de jaren 1980 uitgebaat door voormalig Anderlecht-voetballer Jef “Mister Europe” Jurion, waardoor het een pleisterplaats werd voor nationale sportvedetten onder wie Eddy Merckx en internationale sterren als Julio Iglesias. In 1982 vond er echter een gruwelijke foltermoord plaats die te maken had met de Bende van Nijvel, maar dat leidt al ver weg van het vriendschappelijke onderonsje tussen Hergé en Jacobs, tussen wie overigens ook rivaliteit heerste.

In 2005 vertelde Jef Nys in Dag Allemaal waar hij de naam van Jommeke vandaan haalde en verklapte hij tegelijk hoe Jommeke aan zijn vormen is gekomen: "Dé dorpsfiguur bij ons was Guillaume, maar iedereen zei 'Jomme'. Voilà, ik noemde mijn figuurtje Jommeke. Een sloebertje van een jaar of vijf, vol kattenkwaad en fratsen. Weet je, als je het haar van Jommeke wegveegt en er een kuif op zet, heb je Kuifje. Zet er een strik op en het is Wiske. Probeer maar eens."

Een anekdote over een belediging van Blueberry-tekenaar Jean Giraud die eigenlijk een toppunt van een compliment was. De uitleg krijg je van Andy Helfer, een uitgever van DC Comics.

"Terwijl ik op een dag in mijn kantoor zat, stapte een man mijn deuropening binnen en staarde naar een punt op de muur achter mij, net boven mijn hoofd. Hoewel ik de man nooit eerder had ontmoet, herkende ik zijn markante gezicht. Het was Jean Giraud, ook wel bekend als Mœbius, en hij keek naar een tekening van Wonder Woman door José Luis García-López.

Zonder acht op mij te slaan, schuifelde hij mijn kantoor binnen en achter mijn bureau langs, tot hij recht voor de tekening stond. Hij schoof zijn bril wat omlaag op zijn neus om de tekening beter te kunnen bekijken. Na een moment draaide hij zich naar mij om.

'Deze García-López', vroeg hij met een zwaar Frans accent. 'Hij gebruikt modellen, nietwaar?'

'Nee', antwoordde ik, glimlachend.

'Son of a bitch!' siste Mœbius.

Hij hoefde niets meer te zeggen. Ik wist al dat dit het hoogste compliment was dat de ene kunstenaar de andere kon geven."

Creatief en goedkoop opgelost. "Meep! Meep!"

Oké, een cover verklapt beter geen verrassingen in een verhaal, maar om nu van een vrouw een man met gespierde, behaarde armen te maken, ging wel heel ver om de lezer op het verkeerde been te zetten. “Wie had dat gedacht?”

Afbeeldingen: fragmenten van de cover van het De Rode Ridder-verhaal Het Testament (deel 42, 1969) en de onthulling in het verhaal zelf.

Spoiler alert. Matthieu Bonhomme verklapt met dit plaatje al het einde van zijn derde Lucky Luke-hommage. Daar vertellen we meer over op deze pagina.

Op 4 februiari maakte The Muppet Show, dat vijftig jaar geleden voor het eerst op tv verscheen, een voorlopig eenmalige comeback op Disney+ met een special. In deze nieuwe aflevering is de Amerikaanse zangeres Sabrina Carpenter te gast. Seth Rogen zit mee achter de knoppen en hoopt op voldoende kijkers om een nieuw seizoen mogelijk te maken. Ter illustratie kozen we niet voor de Muppets-klassieker Mahna Mahna, maar voor hun cover van Queens Bohemian Rhapsody.

Vorig jaar bezochten we in New York trouwens de overweldigende, uitgebreide, permanente expo over Muppets-bedenker Jim Henson. Daar leerden we dat hij in zijn studentenjaren al creatief in de weer was als… striptekenaar. Een verslag over die expo in het grotere Museum of Moving Image kan je hier lezen.

De vergeten ambachten van het beeldverhaal:

• vakjeshouwer
• paginametser
• tussenruimteschilder
• tekstballonnenblazer
• neusvergroter
• ideeëninstallateur voor grappen

(vrij vertaald naar M. la Mine)

De eerste Batman in de cinema bestond al in 1943. Hier zie je een foto van Lewis Wilson en Douglas Croft als Batman en Robin in de "serial" The Batman, de allereerste cinematografische bewerking van de superheldenreeks. Over deze bioscoopfilms in de vorm van hoofdstukken en de Batman-serials schreven we ooit dit artikel.

Dit was een onderdeel van onze Batman-special met allemaal topstrips en een overzicht van álle Batman-verfilmingen tot en met The Dark Knight Rises in 2012.

Eind januari tot 1 februari vondtin Brussel de jaarlijkse kunst- en antiekbeurs BRAFA plaats. Daar kan je meestal ook striporiginelen vinden. In 2019 raakte er een stuk Vlaams striperfgoed verkocht. De originele covertekening van Suske en Wiske: Het Spaanse Spook door Willy Vandersteen uit zijn Kuifje-periode werd uit privébezit verkocht tegen 450.000 euro.

"You asked for male butts?" gaf Enrico Marini ooit op X als commentaar bij dit plaatje met nogal wat bekende stripfiguren in hun blote kont. De illustratie was in 2016 de cover voor een Franse kalender van Dargaud waarin twaalf tekenaars hun eigen held in hun blootje zetten als parodie op de befaamde Pirelli-kalender of andere pin-upkalenders met vrouwelijk naakt.

In 2018 vierden de Smurfen hun zestigste verjaardag. Toen werd er een reeksje Belgische postzegels uitgegeven die ook op een postzegelvel met een extra illustratie te koop waren.

Willy Vandersteen en zijn Suske en Wiske uit de periode van hun allereerste gezamenlijke avontuur Op het Eiland Amoras. Gezien door de ogen van Charel Cambré, de tekenaar van de spin-off Amoras.

Onlangs overleed Dino Attanasio. Van zijn belangrijkste komische reeks Spaghetti waren er diverse projecten voor een tekenfilm. Een ervan is Spaghetti à la Romaine met Spaghetti en zijn neef Prosciutto die in Rome voor een toeristische dienst werken. Het was in 1965 een van de pilootafleveringen die de in de jaren 1950 opgerichte Belgische animatiestudio Belvision (een onderdeel van uitgeverij Le Lombard) had geproduceerd voor eventuele langere tekenfilmreeksen. Voor Spaghetti bestond echter geen interesse, waardoor het tot een korte tekenfilm van acht minuten is gebleven. De regisseur was de Vlaamse tekenfilmmaker Ray Goossens, die bekendheid verwierf met tekenfilms van Musti en Plons de Kikker en die ook betrokken was bij de allereerste lange Asterix- en Kuifje-tekenfilms.

Volgens gespecialiseerde databanken is het niet zeker of het Spaghetti-filmpje ooit in onze contreien op tv te zien was. Dat gebeurde in 1985 wel op het Canadese tv-netwerk Radio-Québec. Er werd ook een Franse VHS-cassette uitgebracht met verschillende filmpjes van Belvision waaronder deze van Spaghetti, Hoempa Pa, Chick Bill, Chlorophyl en Dommel. Die cassette is tegenwoordig niet meer te vinden of zou enkele tientallen euro's moeten kosten als je die wel tegenkomt.

Op YouTube staat het Spaghetti-filmpje ook.

We presenteren je ook nog deze compilatiefilm met allemaal pilootafleveringen die het helemaal niet hebben geschopt tot bedoelde langere tekenfilmreeksen. Ze zijn allemaal geproduceerd in de jaren 1960 door de Belgische animatiestudio Belvision. In de jaren 1980 werd een compilatie samengesteld voor een VHS-cassette. waarvan de inhoud op YouTube is te zien. Het gaat om geanimeerde avonturen van Chlorophyl, Spaghetti, Hoempa Pa, Dommel en Kid Ordinn (uit Chick Bill). Van de door Greg bedachte tovenaar Gîbus (met twee afleveringen op de cassette) zijn echter wel zesentwintig afleveringen gemaakt. Dommel kreeg in de jaren 1980 alsnog een 52-delige tekenfilmreeks, geproduceerd in Japan.

We hebben enkele extra afbeeldingen (hele pagina's zelfs) gevonden uit het door Hergé onvoltooide verhaal Kuifje en de Thermozero die we hebben toegevoegd aan ons oudere Flashbackartikel. Enkele jaren geleden werd weer eens geopperd om dit verhaal alsnog te laten uitwerken tot een volwaardig album. Wat meer wens dan werkelijkheid is, gaat al mee sinds de jaren 2000. Voorlopig blijven de erfgenamen dwarsliggen.

Aan het Parijse metrostation Porte de Vanves kan je deze hommage aan Blake en Mortimers Het Gele Teken spotten.

Bron: Fans de Blake et Mortimer

Geef toe, de nieuwe Bugatti Tourbillon is een sportkarretje dat een beetje weg heeft van André Franquins eerste versie van de Turbotraction. Van die wagen uit de stripverhalen van Robbedoes en Kwabbernoot is ooit een echte versie gemaakt (zie foto linksonder). Van de Bugatti Tourbillon met een V16-motor worden dit jaar slechts 250 stuks gemaakt. Daar hangt een basisprijskaartje van 4,6 miljoen euro aan vast en ze zijn nu al allemaal uitverkocht. De voorwaarde was dat je al een andere Bugatti in de garage hebt staan. Zes kopers zijn Belgen.

Fragment uit een aflevering van de Vlaamse detectivereeks Bex & Blanche uit 1993. Tijdens de opnames was het Sammy-album Lijfwachten en Malle Meiden pas nieuw. Een knipoogje van de ene detectivereeks naar de andere. Hoofdrolspeler Jakob Beks speelde als restauranthouder Bernard Theofiel Waterslaeghers (BTW) ook mee in seizoen 9 en 10 van de tv-reeks F.C. De Kampioenen en in de vierde bioscoopfilm Viva Boma, waardoor hij zelf een tijdlang een stripfiguur was.

Een oude advertentie voor een latexfiguur van de Marsupilami en een echte versie.

CNN plaatst Brussel in een lijst van internationale plekken om te bezoeken in 2026. Een van de argumenten is het stripmuseum aldaar. "Het artistieke erfgoed van Brussel kan ook worden ontdekt in het Stripcentrum, dat het Belgische striperfgoed van Kuifje tot De Smurfen belicht, door de vele street art in de stad te bekijken en door een bezoek te brengen aan de jaarlijkse hedendaagse kunstbeurs Art Brussels."

Interactief met een tattoo van Popeye.