Terug naar overzicht

Henri Vernes (102) overleden

26 juli 2021 Overlijdens

De Belgische schrijver Henri Vernes, de bedenker van Bob Morane, is afgelopen zondag 25 juli overleden. Hij werd maar liefst 102 jaar. Op 16 oktober 1918 zag hij het levenslicht in Aat in de provincie Henegouwen. Zijn echte naam luidde Charles-Henri Dewisme.

Zijn bekendste creatie, de avonturier Bob Morane, schiep hij in 1953. Hij schreef 227 romans die vaak sf-elementen bevatten, zich overal ter wereld of in parallelle universa afspeelden of in de plooien van tijd en ruimte. Zelf was Henri Vernes ook een avonturier. Na de scheiding van zijn ouders toen hij amper één jaar was, werd hij door zijn grootouders aan moeders kant opgevoed. Op zijn negentiende stopte hij met studeren en reisde met zijn vriendin naar Marseille om daar met valse papieren in te schepen naar China. Het werd zijn eerste grote reis en hij verbleef er een halfjaar. De kennismaking met de Oosterse wereld leidde later nog tot de creatie van Ming alias De Gele Schaduw, de aartsvijand van Bob Morane.

Terug in België trad hij in dienst van de Belgische inlichtingendienst en daarna de Britse inlichtingendienst tijdens de Tweede Wereldoorlog. Tegelijk was hij actief bij het verzet. Tijdens de oorlog publiceerde hij onder zijn echte naam zijn eerste roman, La Porte Ouverte (in 1944), in 1949 volgde zijn tweede. In de jaren 1950 werkte hij als freelancejournalist. Van de uitgever van Marabout kreeg Vernes het verzoek om een nieuwe collectie voor de jeugd te lanceren. Vernes bedacht voor collectie Marabout Junior de held Bob Morane en de eerste titel, De Helse Vallei (met een covertekening van Pierre Joubert), werd in 1953 een succes en tevens het begin van een lange carrière voor zowel Vernes als Bob. Naast de meer dan tweehonderd boeken in diverse talen komen er ook een stripreeks door diverse tekenaars (met Vernes als scenarist), een 26-delige Franse tv-reeks uit 1964, een Frans-Canadese tekenfilmreeks uit 1998-1999 en een game.

Behalve van Bob Morane schreef Vernes ook nog andere romans en talloze artikelen onder diverse pseudoniemen waaronder Jacques Colombo (voor de erotische politiereeks Don), Cal W. Bogar, Gaston Bogard, Robert Davids, Duchess Holiday, C. Reynes, Jacques Seyr, Lew Shannon, Ray Stevens en zijn echte naam.

In 2012 publiceerde hij zijn autobiografie Mémoires bij uitgeverij Jourdan. Een jaar daarvoor schonk hij zijn literair archief aan het Rijksarchief van Doornik. Zijn indrukwekkende collectie is volledig geïnventariseerd en opengesteld voor raadplegingen. Tussen de zevenhonderd stukken bevinden zich originele manuscripten, diverse edities van romans in het Frans en andere talen, strips van Bob Morane, interviews, documentaires, recensies, hommages, publicaties van zijn fanclub, aanziens en afgeleide producten.

Bob Morane als stripreeks met een comeback in september

Van de stripreeks zijn er sinds 1959 zo'n negentig albums verschenen, lang niet allemaal vertaald. Ze zijn getekend door onder meer Dino Attanasio, Gérald Forton, William Vance (Vernes' persoonlijke favoriet) en Vance' schoonbroer Felicísimo Coria. Ze verschenen bij diverse uitgeverijen waaronder Marabout, Dargaud en Le Lombard. De verkoop daalde bij Coria echter in zodanig sterke mate dat een stopzetting vereist was. In 2015 en 2016 maakte de stripreeks nog een comeback door tekenaar Dimitri Armand op scenario van Luc Brunschwig en Aurélien Ducoudray. Vernes was niet te spreken over het scenario van deze reboot en liet dat met giftige bewoordingen ook onomwonden weten in de pers. Uiteindelijk zette Le Lombard de reeks stop.

In september is de reeks toe aan een nieuwe comeback. Dan verschijnt alvast in het Frans een gloednieuw album van Bob Morane bij Soleil. Het logo is met toestemming van William Vance' kinderen overgenomen van zijn albums. Paolo Grella (Libertalia) is de nieuwe tekenaar op scenario van Christophe Bec, die hiermee een jeugddroom verwezenlijkt ziet. Als tienjarige knul kocht hij met zijn eerste zakgeld een Bob Morane van William Vance. Eric Corbeyran staat hem bij als co-scenarist. Hun aanpak sluit aan bij de Bob Morane van de jaren 1950 en 1960. Elk album zal een compleet verhaal zijn. Geen gedoe met tweeluiken of cyclussen dus. Het is ook niet opgevat als een hommage of een album vol knipogen, want dat levert volgens Bec zelden goede verhalen op. Geen klassieke zoektochten naar verloren schatten, maar daarentegen wel grootse decors zoals voorheen: jungles, tempels, een enorme onderaardse ruimte. En de Gele Schaduw duikt ook meteen op. Paolo Grella modelleerde hem naar acteur Yul Brunner. Henri Vernes heeft hun werk nog onder ogen gezien en deze keer stond hij wel achter het nieuwe stripverhaal. Hij schreef er zelfs een voorwoord voor.

© foto: Le Lombard

Terug naar overzicht