Leo Loedts (83) overleden

23 februari 2026 Overlijdens

De op 4 oktober 1941 in Etterbeek geboren Leo Loedts is al op 12 augustus 2025 van ons heengegaan. Zijn overlijden is onder de radar gebleven van zowat alle media. We vernamen pas afgelopen weekend van Jean-Pol, met wie Loedts jarenlang heeft samengewerkt, dat Loedts al maandenlang geleden was begraven. Hij leed aan Parkinson, kon op het einde van zijn leven nauwelijks praten, maar hij bleef communiceren op papier. Bij dezen alsnog ons overlijdensbericht.

Na zijn opleidingen in de kunsthogeschool Sint-Lucas in Brussel en de kunstacademie van Leuven werkte Loedts samen met Arthur Berckmans alias Berck aan verschillende stripprojecten, niet in het minst als een van de inkleurders voor Bercks langlopende stripreeks Sammy. Ze woonden bij elkaar in de buurt en onder het gezamenlijke pseudoniem ARLE (samengesteld met de eerste tweeletters van hun beider voornamen) publiceerden ze samen strips nadat Berck Loedts  al had binnengeloodst bij Publi-Art, de reclameafdeling van Le Lombard, de uitgever van het weekblad Kuifje. Bij dat reclameagentschap illustreerde Loedts in de jaren 1960 campagnes voor onder meer de benzinemaatschappij BP en de speelgoedautootjes van Dinky Toys.

Vanaf 1963 verzorgde Loedts de inkting, inkleuring en decors van Bercks stripreeks Pechvogel. Voor Bercks strips voor Averbode-tijdschriften als Zonneland was Loedts in feite de tekenaar op basis van Bercks ruwe schetsen. Uit die periode tot 1972 dateren hun eerste vervolgverhaal Wim en Eric: De Verdwenen Sloep en elf verhalen van de door Maurits Renders geschreven stripreeks De Zwartepinken, die ook in het Franstalige Tremplin van Averbode verschenen.

Loedts is de enige assistent van Berck die met naam is vernoemd geweest, hoewel lang niet bij alle publicaties. Dat is nooit met anderen gebeurd. In de jaren 1965-1970 horen we het werk van ARLE grotendeels op naam van Loedts onder te brengen. Voor Zonnekind maakte hij de reeks De Vliegende Schildpad en tal van illustraties voor kortverhalen. Voor 't Kapoentje ontwikkelde ARLE dan weer de gagreeks De Familie Nopjes, geschreven door Leo's broer Jos.

Eind jaren 1960 stootte Loedts door tot assistent van Jef Nys voor Jommeke. Specifiek voor het album Anakwaboe uit 1969 zou hij de decors hebben getekend, hoewel hij hoofdzakelijk de inkleuring verzorgde. Vanaf 1972 werkte hij nauw samen met Jean-Pol voor Kramikske waar hij vanaf het vervolgverhaal Mundialitis (deel 2, 1986) de vaste inkleurder van werd. Dat deed-ie tot deel 8, De Kastarrally en ook voor deel 14, De Zondagspiraat. Hij assisteerde ook bij Jean-Pols versie van De Lustige Kapoentjes en Piet Fluwijn en Bolleke die de tekenaar had overgenomen van Marc Sleen.

Als begenadigd inkleurder en tekenaar schilderde Loedts jarenlang Kramikske-illustraties op etalages en bestelwagens van lokale bakkers.

Later bouwde hij  meer en meer een carrière uit in de reclamewereld en richtte hij een eigen bureau op. Er werd vaak een beroep op hem gedaan om technische illustraties uit te werken dankzij z'n oog voor detail. 

Leo Loedts is na zijn pensioen tot het laatste moment van zijn vermogen blijven schilderen: landschappen, portretten en dieren in een warm kleurenpalet. Eind 2024 kwam hij nog in het nieuws omdat hij een muurschildering in de cafetaria van het woonzorgcentrum waar hij woonde zelf niet meer kon afwerken en er een oproep voor een jonge kunstenaar werd gedaan. Dankzij de hulp van een twintigtal vrijwilligers en sympathisanten raakte de mooie schildering onder goedkeurend en toeziend oog van Loedts alsnog afgewerkt en werd een expo met zijn schilderijen geopend. 

In Sammy integraal 6 wordt de samenwerking van ARLE en Bercks productie voor Averbode uitgebreid uit de doeken gedaan, zo ook Loedts bijdrages aan dit alles.

Hieronder vind je een voorbeeld van de samenwerking tussen Loedts en Jean-Pol voor Kramikske. Hij schilderde de tekening van Jean-Pol in kleur voor het deksel van patisserie- en taartendozen die in verschillende formaten verkrijgbaar waren. De zijkanten zijn een door Leo Loedts uitgewerkt ontwerp van Jean-Pol.