Saga Uitgaven in april 2026

"3 albums, 3 moorden, 3 lijkschouwers." Met dat promozinnetje lanceert Saga Uitgaven de meeslepende misdaadreeks Autopsie op scenario van een werkelijke lijkschouwer, Antoine Tracqui. Deze forensisch arts en toxicoloog werkte voor het Instituut voor Forensische Geneeskunde in Straatsburg, waar hij ook leiding gaf aan het laboratorium voor forensische toxicologie. Waar hij over schrijft, is dus op eigen kennis gebaseerd, maar ingebed in vooreerst een spannende thriller met bijkomend bloedvergieten.

De drie albums van de conceptreeks Autopsie verschijnen in april, mei en juni en vertellen telkens over een andere lijkschouwer, een andere gruwelijke moord en in een ander decor, van Göteborg over Chicago tot een desolate streek in West-Australië. Het gaat om complete verhalen per album, volkomen los van elkaar te lezen, met als enige rode draad een lijkschouwer als hoofdpersonage en een onderzoek dat wordt ondersteund door een of meer autopsie(s). De drie delen van elk 56 pagina's zijn getekend door respectievelijk Paolo Antiga (Megalodon, Oorlogen & Draken) en storyboardtekenaar Francesca Follini, Jean Diaz (Prometheus, Vampirella, Wonder Woman) en het duo Philippe Vandaële (Alice Matheson) en Zivorad Radivojevic (Alice Matheson, Conquests, Titanen).

Autopsie 1: De Offeraar leest als een Scandinavische misdaadthriller, een genre waar Tracqui — die in 2013 als romanschrijver debuteerde met de bekroonde thriller Point Zéro — een grote fan van is. Hij noemt zelf het werk van Camilla Läckberg (IJsprinses, Predikant, Steenhouwer, Zusje) en Arnaldur Indridason (bekend van de romanreeks met rechercheur Erlendur en een andere reeks rond de gepensioneerde politieman Konráð) en Stieg Larsson (Millennium) als voorkeuren en invloeden. Voor het jonge hoofdpersonage in deel 1 baseerde hij zich dan weer op Clarice Starling uit The Silence of the Lambs. Onder Tracquis eigen fans telt hij Jean-Luc Istin, stripscenarist en collectiedirecteur bij Soleil en tegenwoordig ook Oxymore, die Tracqui uitnodigde om strips te schrijven. Dat gebeurde vooreerst met deelnames aan de conceptreeksen Orakel en Androïden, terwijl zijn eigen roman  Hard Rescue ondertussen verstript raakte bij een andere uitgeverij (in twee delen vertaald door Daedalus). Tracqui is ook een van de scenaristen van de fantasyreeks Orks & Goblins. Met Autopsie schreef hij zijn eerste volwaardige eigen reeks.

Het verhaal: "Göteborg, kort voor Kerstmis. Jennie Lund, een jonge, onervaren lijkschouwer, raakt ongewild verwikkeld in een huiveringwekkend onderzoek naar een reeks gruwelijke misdaden. Naarmate de moorden zich opstapelen, wordt het mysterie steeds groter: slaat de moordenaar willekeurig toe, of is er een onvermoed verband tussen de slachtoffers? Waarom lijkt zijn werkwijze op het blót-ritueel, het bloedoffer dat vóór de komst van het christendom werd gebracht? En waarom doet Jennies oom, de elitepolitieagent die het onderzoek zou moeten leiden, er alles aan om de zaken te verdoezelen? Een duik in de duisternis tegen de achtergrond van neo-heidense rituelen en onuitgesproken familiegeheimen, in de puurste traditie van Scandinavische thrillers."

Nadat Yves Swolfs in 1980 de westernreeks Durango creëerde en daarmee in verscheidene landen doorbrak, startte hij in 1987 met een andere grotere historische reeks. In Dampierre koos hij voor het tijdperk van de Franse Revolutie en de bloedige nasleep in de West-Franse streek de Vendée, waar tussen 1793-1796 een contrarevolutionaire opstand en een oorlog uitbrak. Dat leverde een stripreeks van tien delen op die tussen 1988 en 2002 bij Glénat verschenen. Saga Uitgaven geeft de complete reeks opnieuw uit in drie integrales met stevige dossiers. De eerste integrale verschijnt in april, de tweede in het najaar, de derde in 2027.

De inhoud: "Frankrijk staat in brand! In Parijs zegeviert de Revolutie... maar in de Vendée verzet het volk zich. Als felle tegenstanders van de revolutionaire ideeën voelen de boeren uit de Vendée zich in hun religieuze tradities aangetast. Lamgeslagen door hongersnood en dienstplicht grijpen ze naar de wapens om voor hun vrijheid op te komen. Beleef de strijd van de Royalisten tegen de Revolutionairen, de 'witten' tegen de 'blauwen'. Leef mee met de onweerstaanbare opkomst van de jonge Dampierre. Ergens in de Vendée, in oktober 1792."

Yves Swolfs schreef en tekende de eerste twee albums alvorens de tekeningen over te laten aan Frédéric Delzant alias Éric (Dwaaskop, De Verlorenen van het Keizerrijk, Wen). Deze laatste tekende enkel deel 3 en bakte daar niet veel van. Die vergissing werd snel rechtgezet vanaf deel 4 door Pierre Legein als tekenaar aan de reeks te verbinden. Legein heeft tot het laatste album doorgezet met een mooie grafische ontwikkeling. Met zijn tekeningen voor deel 4 won hij in Durbuy zelfs een prijs voor beste debuutalbum. Swolfs heeft de reeks verder geschreven, met veel zin voor historische documentatie en kennis. Het slotalbum nam Legein dan weer helemaal voor zijn rekening door het ook zelf te schrijven. Daarna heeft Legein zich niet verder geprofileerd als een regelmatig publicerende striptekenaar, op wat educatief Franstalig werk na.

De eerste integrale van Dampierre bundelt de delen 1 tot 3, oftewel de albums De Zwarte Dageraad, De Tijd der Overwinningen en De Geheime Boodschap, in een uitgave van 160 pagina's (37,95 euro). Het dossier telt 14 pagina's met vooreerst een door Diederik Van de Velde samengesteld hoofdstuk over de carrière van Yves Swolfs en de totstandkoming van Dampierre met de eerste overdracht van de tekeningen. Unieke beelden in de vorm van personagestudies, storyboardtekeningen, een origineel, ex libris, documentatiemateriaal en een minder bekende illustratie voor een rollenspel illustreren het dossier. Bert Gevaert plaatst de reeks dan weer in het tijdskader met een educatief-historisch hoofdstuk.

In de tweede integrale zullen de delen 4 tot 7 staan. De laatste integrale bundelt uiteraard de delen 8, 9 en 10 en dan is er door Saga Uitgaven weer een reeks compleet heruitgegeven met heel wat bonusmateriaal.

Slot van de futuristische actietrilogie door de auteurs van Het Chimpansee-syndroom, GenetiksTM en Het Pelicaan-protocol.

"Onze wereld, in de nabije toekomst... De bevolking is verdeeld over enclaves – plaatsen voor rijke burgers – en buitengebieden – wetteloze zones waar de inwoners worden ‘gereguleerd’ door de Sectie Interventie. Vivian, hoofd van een van deze secties, heeft terugkerende nachtmerries waarin hij verantwoordelijk is voor de vernietiging van de Enclaves die hij moet beschermen... Tijdens een missie in een Territorium vangen Vivian en zijn sectie een illegaal die de komst aankondigt van een bevrijder van de verworpenen en uitgebuitenen: de Tiqqun."

Hoewel Oorlogswijn niet de eigenlijke reeksnaam is, was dat wel het eerste verhaal waarin we kennismaakten met de Franse bedrieger Ferdinand Tirancourt die een handeltje in malafide wijn had voor de frontsoldaten in de Eerste Wereldoorlog. Daarvoor werd hij gestraft en naar een overzees bagno gestuurd. Dat leidde tot het album Oorlogscrimineel. In het nieuwe Oorlogsplunderaar vinden we hem terug aan de zijde van Mexicaanse vrijheiddsstrijders onder wie Pancho Villa. Het album leest als een western.

Francis Porcel is de tekenaar van onder meer Folies Bergère, De Mentors, De Nar en Ridder Brayard, terwijl scenarist Philippe Pelaez zijn cv almaar rijker vult met reeksen of albums als De Bultenaar van Montfaucon, Drie Tinten Zwart, De Billen van Bardot, Herfst in de Baai van de Somme, de comeback van Julie Wood, Oliver & Peter, Six, De Sluis, Wees Vervloekt, Wraak in de Hel, enzovoort. Het duo maakte samen ook al het futuristische tweeluik Lucht.

"1916: Pancho Villa probeert de Amerikaanse stad Columbus te veroveren en wekt daarmee de woede van de gringo’s! Achtervolgd door zowel de Amerikaanse troepen van generaal Pershing als het Mexicaanse leger, komen de revolutionair en zijn mannen een onverwachte bondgenoot tegen: Ferdinand Tirancourt! Na de loopgraven van de Eerste Wereldoorlog te hebben meegemaakt en vervolgens uit het bagno te zijn ontsnapt, zou de Fransman, aan het hoofd van een kleine bende plunderaars, Pancho misschien de wapens kunnen leveren die hij nodig heeft voor zijn revolutie..."

Deze tweede van tien geplande integrales van de Italiaanse, rondreizende bankklerk Vasco Baglioni bevat de verhalen Het Voorgeborchte van de Nacht, De Baronnen en Schaduwen over Venetië, oftewel de reguliere delen 4 tot 6. Vooral De Baronnen is een geliefd album in de historische stripreeks van Gilles Chaillet. Thierry Lebreton fungeerde als assistent in deze periode.

Achterin deze uitgave zit een nooit dossier met artikeltjes over onder meer Vasco en de bank, invloed uit romans en knipoogjes naar schilderijen, twee gags, unieke illustraties en een historisch hoofdstuk over krijgskunst, kruisbogen en wapens in de veertiende eeuw.

In 2017 publiceerde Saga Uitgaven het artbook Spinsels: Shining Armour, een mooie verzameling potloodtekeningen van meisjes die een ridderhelm dragen en niets anders. Van diezelfde tekenaar Jan Bosschaert komt nu een tweede pin-upboekje uit, 8 pagina's dikker dan het vorige en opnieuw in een beperkte oplage.

"Op vrijdag trakteert Jan Bosschaert op vis... met vrouwen of mannen. Deze tweede Spinsels bundelt de mooiste selectie exclusieve potloodtekeningen van Bosschaerts illustratiereeks Vrijdag Visdag die hij de voorbije jaren op zijn sociale media presenteerde. Duik onder in Bosschaerts wereldje of spartel op het droge. Aan zijn lijn heb je altijd beet!"