Olivier Schrauwen wint Bronzen Adhemar 2026

"Olivier Schrauwen is een veeleisende maker. In de eerste plaats voor zichzelf. Hij kiest zelden de makkelijke weg en trekt nooit de commerciële kaart. Toegevingen doet hij niet. Wat hij maakt, moet kloppen — inhoudelijk, visueel en narratief. Zijn werk toont een solide tekenstijl die plots kan openbreken met verrassende visuele effecten. Het zijn ingrepen die je als lezer soms een figuurlijke klap in het gelaat geven en je doen inzien: ‘Wauw, dit kan dus ook in het stripmedium'."

Met de toekenning van de Bronzen Adhemar 2026 aan Olivier Schrauwen bekroont de jury een auteur die al jaren een bijzondere en bijzonder invloedrijke plaats inneemt in de wereld van het beeldverhaal. Het oeuvre dat hij in de loop der jaren heeft opgebouwd, getuigt van eigenzinnigheid en diepgang, en inspireert wereldwijd nieuwe generaties stripauteurs.

In zijn werk onderzoekt Schrauwen voortdurend de mogelijkheden van het stripmedium. In opmerkelijke boeken als My Boy, De Man die zijn Baard Liet Groeien, Arsène Schrauwen en Zondag toont hij hoe rekbaar het beeldverhaal is. Hij morrelt aanhoudend aan het medium en doet dat ogenschijnlijk binnen alle conventies, maar tegelijk verlegt hij zo onophoudelijk grenzen.

Zijn boeken tonen hoe krachtig beeldverhalen kunnen zijn wanneer vorm en inhoud volledig samenvallen. Zijn visuele kwaliteiten zijn daarbij onmiskenbaar: zijn kleurgebruik is doordacht en vaak bijzonder mooi, al dient die schoonheid nooit louter de schoonheid. Het beeld moet altijd ook narratief functioneren.

"Olivier Schrauwen is een veeleisende maker. In de eerste plaats voor zichzelf. Hij kiest zelden de makkelijke weg en trekt nooit de commerciële kaart. Toegevingen doet hij niet."

De humor in Schrauwens werk lijkt op het eerste gezicht hermetisch, soms zelfs elitair. Maar wie beter kijkt, ontdekt een uiterst herkenbare wereld vol absurditeit en menselijke kwetsbaarheid. Zijn humor heeft iets van de licht ontregelende toon van Wim Helsen: absurd, tongue in cheek en tegelijk emotioneel raak. Achter de ironie schuilt vaak ontroering.

Schrauwen is een denker in beelden. Zijn strips zijn niet alleen visueel sterk, maar ook inhoudelijk gelaagd. Hij creëert verhalen die tot ver voorbij het papier blijven nazinderen en die het medium au sérieux nemen zonder zichzelf al te ernstig te maken. Dat maakt zijn werk zowel intellectueel prikkelend als emotioneel toegankelijk.

Het werk van Olivier Schrauwen wordt naar verschillende talen vertaald en vindt zo ook internationaal weerklank, bij lezers en collega-auteurs. Zo heeft de invloedrijke Amerikaanse stripmaker Chris Ware zijn bewondering voor Olivier Schrauwen al meermaals betuigd, vorig jaar nog in een essay over Zondag voor The New York Review of Books: "Olivier Schrauwen's graphic novel Sunday is, like Ulysses, an attempt to capture the thoughts, experiences, memories, musings, and mania of one man over a single day. It is also, like Ulysses, a masterpiece."

Schrauwen behoort tot die zeldzame auteurs die een hoogst persoonlijke en unieke stem hebben en er niet voor terugdeinzen om die in te zetten om de grenzen van het medium te verleggen.

Met de Bronzen Adhemar 2026 voor Olivier Schrauwen wil de jury niet alleen een imposante kunstenaar en een veelzijdig œuvre met een unieke stem, een krachtige visuele verbeelding en een onmiskenbare invloed op het hedendaagse beeldverhaal bekronen, maar ook het publiek van Olivier Schrauwen verder verbreden. Zijn werk verdient het om door nog veel meer lezers ontdekt en omarmd te worden.

De jury van de Bronzen Adhemar 2026 bestond uit Brecht Evens (laureaat Bronzen Adhemar 2024 en juryvoorzitter), Merho (stripauteur en thrillerschrijver), Margreet van Muijlwijk (vertaalster van fictie, non-fictie en strips als Asterix), Gerda Dendooven (illustratrice en prentenboekenmaakster), Bob Fish (socialemediafenomeen), Luc Blyaert (journalist), Sabine De Meyer (inkleurster van diverse stripreeksen).

Olivier Schrauwen werd in 1977 geboren in Brugge. Hij studeerde Animatie aan de Kunstacademie in Gent en Striptekenen aan ESA Saint-Luc in Brussel. Zijn eerste verhalen waren te lezen in Ink, Beeldstorm en de anthologie Hic Sunt Leones. In 2006 verscheen bij uitgeverij Bries My Boy, dat in 2007 door Strip Turnhout (het vroegere Stripigds) met de Debuutprijs van de Stad Turnhout werd bekroond.

Later verschenen onder meer: De Man die zijn Baard Liet Groeien (Bries, 2010), Greys (Desert Island, 2012), Arsène Schrauwen (Bries, 2015), Vies Parallèles (Actes Sud, 2018), Portret van een Zuipschuit (samen met Florent Ruppert en Jérôme Mulot, Dupuis, 2019), Mowgli’s Spiegel (Bries, 2021) en Zondag (Bries, 2023). Olivier Schrauwen woonde lange tijd in Berlijn, maar is tegenwoordig thuis in Brussel.