Kwartaal 4 2025 bij Standaard Uitgeverij

Slot van het tweeluik, gebaseerd op historische feiten.

"1629. Na een zeereis van een aantal maanden vergaat de Batavia bij de eilanden van Houtman Abrolhos. Meer dan tweehonderd schipbreukelingen proberen te overleven op een onbewoond eiland. Aan het hoofd van dit zootje ongeregeld, veelal uit de achterbuurten van Amsterdam, staat Jeronimus Cornelisz. Samen met zijn getrouwen broedt hij op een afgrijselijk plan: hij wil alle overlevenden afslachten om er dan vandoor te gaan met de rijkdommen uit de Batavia, die veilig aan land zijn gebracht. Door de moordpale rtijen en het terreurbewind van Jeronimus verandert het eiland in de hel op aarde. Alleen Lucretia Jans en een handvol overlevenden, onder leiding van Hayes, verzetten zich tegen een van de ergste psychopaten uit de geschiedenis. En zo kleurt het eiland stilaan rood."

"Na negenentwintig avonturen is de commissaris op. De dokter schrijft geen pillen voor, maar een zen-retraite in Japan. Hij laat een chaotisch politiekantoor achter, waar Patrick en Floor strijden om het gezag en Indy en Vince een feestje bouwen. Maar in Japan komt de rust niet vanzelf: onder het wakend oog van meester Tomonori leert de commissaris boogschieten, mediteren én afzien. Als de Japanse onderwereld toeslaat, komt zijn nieuwe wijsheid plots goed van pas. Erik en Brigitte zetten de achtervolging in, van een sushibar tot aan een vulkaan. Is verlichting mogelijk als de misdaad nooit slaapt?"

Er staan heel wat prachtige met aquarel ingekleurde personagestudies, schetsen en ander uniek beeldmateriaal in het dossier van Ronald Grossey, de schrijver van het boek over Studio Vandersteen. De onlangs overleden Eric De Rop en Eugeen Goossens komen allebei aan het woord over hun inktwerk voor Willy Vandersteens De Geuzen en hun samenwerking met Willy Vandersteen.

Deze tweede integrale bundelt de laatste vijf verhalen.

"De Geuzen wordt beschouwd als het meesterwerk van Willy Vandersteen. Het was de laatste reeks die hij creëerde en hij kon er zich volledig in ontplooien — zowel qua verhaal als qua tekenstijl. De avonturen van Hannes, Veerle en Tamme spelen zich af ten tijde van de Spaanse bezetting van de Nederlanden. In deze turbulente periode leidde Willem van Oranje de Geuzen en stuurde koning Filips II van Spanje de hertog van Alva om de opstandelingen te onderdrukken. Deze integrale bevat Onheil boven Damme, Strijd om Slot Loevestein, Verraad in Duindijke, De Nacht van de Satanszoon en De Wildeman van Gaasbeek."

"Winter in Schemermeer. Vlad, Wilko, Keelin en Sacha hebben dolle sneeuwpret. Ze schaatsen op het meer, maken sneeuwpoppen en gooien sneeuwballen naar elkaar. Maar er ligt een gevaar op de loer: Daymona. Deze winterheks steelt persoonlijke spullen van de inwoners, waarmee ze hen tot wel heel speciale zombies kan maken: sneeuwzombies. Kan de Nachtwacht samen met Vega dit ijselijke gevaar stoppen?"

"In deze thriller à la Tarantino maken we kennis met Mathilde, een bejaarde vrouw met een lief hondje... en een bijzondere baan: ze is een koelbloedige huurmoordenares. Als haar opdrachtgever besluit haar uit de weg te ruimen, omdat ze, door haar leeftijd, wat onzorgvuldig dreigt te worden, neemt ze het heft voor de laatste keer in eigen hand. Wat volgt is een onnavolgbaar spoor van dood en vernieling waarbij élke getuige uit de weg wordt geruimd. Of dat is toch het plan van Mathilde, aka Het Serpent. 

Met Het Serpent toont Pierre Lemaitre zich wederom de meester van de vindingrijke plotlijnen, cliffhangers, bijna aandoenlijk egoïstische personages en rake dialogen. Het Serpent is een heerlijk verhaal vol zwarte humor, met een onvergetelijke hoofdpersoon."

Tekenaar Dominique Monfery publiceerde eerder in het Nederlands het one-shot Evil Road en het tweeluik Tin Lizzie, allebei verschenen bij Gorilla.

In februari 2023 was het honderdtwintig jaar geleden dat de Belgische schrijver Georges Simenon werd geboren. Hij schreef zo'n vijfhonderd boeken die inmiddels een half miljard lezers hebben bereikt. Hij was enkele decennia de meest vertaalde Franstalige auteur in leven, een van de meest gelezen schrijvers van de twintigste eeuw wiens werk ook tot de meest verfilmde behoort. Hij was vooral bekend van de detectivereeks over Maigret waarvan hij vijfenzeventig romans en achtentwintig novelles schreef. Bij Dargaud kwamen ze op het idee om een collectie met romanverstrippingen uit te geven. Daar werken niet van de minste stripmakers aan mee. Toch is Het Bloedspoor in de Sneeuw pas de eerste vertaling.

Het begon allemaal zo'n tien jaar geleden met het plan van John Simenon om het werk van zijn vader te laten verstrippen. Hij vond echter niet het geschikte project, tot hij Aan de Andere Kant van de Grens, een Simenon-achtige thriller van Jean-Luc Fromental voor tekenaar Philippe Berthet, las. Ook Fromentals maatje José-Luc Bocquet raakte betrokken bij het Simenon-project met een focus op de hardere verhalen van Georges Simenon waarvan de actie zich ver van Frankrijk en België afspeelt.

In 2023 volgden de eerste drie stripbewerkingen, een eerste naar Le Passager de Polarlys (uit 1930), die Simenon op zijn zevenentwintigste schreef. Het moordmysterie speelt zich af op een schip waarop hij zelf had meegevaren voor een van zijn reportages. Bocquet bewerkte het verhaal voor Christian Cailleaux (Blake en Mortimer, Het Molitorzwembad).

Fromental schreef op zijn beurt een bewerking van La Neige Était Sale (1948), een existentiële roman, voor niemand minder dan Bernard Yslaire (Samber). Dat album verschijnt nu dus in vertaling. Het verhaal van het 104 pagina's tellende album: "Frank Friedmaier is de zoon van Lotte, een bordeelhoudster in een niet nader genoemde stad in Oost-Europa, waar alles dof, koud en schaars is door de oorlog. Hij is zeventien en meisjes hebben geen geheimen voor hem, want hij kan vrijelijk beschikken over de meisjes van zijn moeder. Frank leidt een leven vol uitspattingen en verglijdt, zonder duidelijke reden, langzaam in de criminaliteit. Hij doodt een soldaat, besteelt en vermoordt een oude vrouw die hij al zijn hele leven kent, maar leert tegelijk ook de liefde kennen, in de gedaante van Sissy, zijn kuise buurmeisje dat hopeloos verliefd op hem is. Zo ontstaat een spel van licht en schaduw, een bestaan in het duister met aan het einde de dood, of de genade."

Bocquet en Fromental werkten samen voor een derde album, Simenon, L'Ostrogoth, voor tekenaar Jacques de Loustal. Dit buitenbeentje is een biografisch verhaal over Simenon en zijn eerste echtgenote Tigy, volgens John "een speciale vrouw". Het verhaal verscheen in drie cahiers.

Daarnaast verschenen ook nog et door Edith en Bocquet gemaakte La Maison du Canal en van de hand van Laureline Mattiussi en Fromental het album Les Clients d'Avrenos. La Maison du Canal (1933) beschouwde Simenon als zijn eerste "vrije roman", over een zestienjarig meisje dat na de dood van haar vader uit Brussel moet verhuizen naar een gezin met zes neven en nichten op het Vlaamse platteland. OPp de dag van haar aankomst overlijdt ook de vader van haar nieuwe familie. Tot overmaat van ramp ontdekt ze dat de financiële situatie van de familie minder rooskleurig is dan aangekondigd. Les Clients d'Avrenos (1935) brengt de lezer naar Istanboel van het interbellum en vertelt over een arme cabaretdanseres en de man die haar in Turkije in zijn kennissenkring introduceert. Ze maakt kennis met liefhebbers van poëzie en hasj die onder de indruk van haar raken.

"Eindelijk is het zover: The Star Cruise steekt van wal voor de opnames van een spannende, grappige en romantische nieuwe serie. Aan boord zien we The Cruise Stars, dat zijn Camille en haar vrienden. Ze delen de hoofdrol met Bibi en C.C., die al snel ontdekken dat acteren lastiger is dan ze dachten. Wanneer het schip aanlegt in Napels, genieten de vrienden niet alleen van zon, muziek en de beste pizza van de wereld, maar ze beleven ook een spannend avontuur. En ze leren dat passagiers één regel nooit mogen vergeten: een cruise wacht niet. Wie niet op tijd aan boord is, heeft pech. Valt de serie in het water? Of halen de acteurs toch die belangrijke deadline nog?"

"Mark Vertongen, altijd op zoek naar een geschikte baan, vindt werk op een van de Kanaaleilanden, waar hij de aanwezige schapen gaat tellen in het kader van een wetenschappelijk project. Een job waarbij hij voortdurend in slaap valt. Bieke, Oma Boma en Paulien reizen hem achterna en besluiten hem bij zijn onmogelijke taak te helpen. Ze maken kennis met een Indiase professor, die het experiment leidt. Maar er zijn ook militairen op het eiland aanwezig, die bijzonder geïnteresseerd zijn in het onderzoek. Een bijkomende eigenaardigheid is dat heel wat mensen dronken rondlopen op het eiland en een aantal van hen lijkt uiterlijk op inspecteur Porei."

Met dit in Eppo voorgepubliceerde lange verhaal sluiten Charel Cambré en Marc Legendre hun avonturentrilogie af.

"Cambré en Legendre genieten van hun verblijf in het Spaanse Verilejo, tot Cambré een uitnodiging voor een kersvers stripfestival krijgt. Ze vliegen heen en weer naar De Keutelaere en besluiten hun ervaringen te verwerken in een strip die hun carrière weer op de rails moet zetten. Maar geen enkele uitgever hapt toe. Alles verandert wanneer er op een dag bootvluchtelingen in Verilejo aanspoelen en Cambré en Legendre ongewild de helden van het dorp worden. 

Heden Verse Vis is een hilarische mix van persoonlijke belevenissen en grotere maatschappelijke thema's, gebracht door een perfect op elkaar ingespeeld duo. De goddelijke stripgoden nemen alles en iedereen op de korrel, maar vooral zichzelf. Het resultaat is even verfrissend als uniek."

Jommeke viert dit jaar zijn zeventigste verjaardag, maar dat is lang niet de enige creatie van Jef Nys. In 1963 creëerde hij Met Langteen en Schommelbuik Voorwaarts! een spin-off van Jommeke die hij tot 1965 volhield. Alle verhalen verschijnen in november 2025 en in het voorjaar van 2026 in twee integrales.

De kabouters uit Kabouterland kwamen voor het eerst voor in het populaire Jommeke-verhaal Op Heksenjacht, deel 14 in de reeks. Van de spin-off verschenen tien delen en in 1992 volgde er nog een kort verhaal voor het vakantieboek Met Jommeke rond de Kerstboom dat in 1994 een eerste gelimiteerde albumuitgave in zwart-wit voor een stripbeurs kende en in 2002 een volwaardig album in kleur werd. Alle elf verhalen liepen in 't Kapoentje.

De complete reeks wordt gebundeld in twee integrales bij Standaard Uitgeverij. De strips zullen volledig in kleur zijn, dus gebaseerd op de later ingekleurde verhalen. Bij elke integrale hoort uiteraard een rijkelijk geïllustreerd dossier, samengesteld door David Steenhuyse. Ze vertellen over het ontstaan, de evolutie en ook het einde van de stripreeks, en tegelijk de impact ervan op tekenaars als Philippe Delzenne en Luc Morjeau. Deze laatste tekende voor beide delen een gloednieuwe cover. Luc was ooit een assistent van Jef Nys en baseerde zijn eigen heksenfiguurtjes Biep en Zwiep op de heksen die het de kabouters in Kabouterland knap lastig maakten.

Van beide integrales verschijnen ook luxes met linnen rug. Die zijn te koop zijn tegen 69,95 euro. Daar hoort telkens een gesigneerde ex libris bij.

Voor deze verstripping grijpt José Luis Munuera terug naar het verleden met het werk van opnieuw een overleden schrijver. De Man die Wonderen Kon Doen is een bewerking van The Man Who Could Work Miracles, een minder bekend kortverhaal van de Britse schrijver H. G. Wells (1866-1946), beroemd van onder meer The War of the Worlds, The Invisible Man, The Time Machine en The Island of Dr. Moreau. Het kortverhaal dateert van 1898 en is een vroeg voorbeeld van hedendaagse fantasy. 

"Mister Fotheringay, een gewone man zonder ambitie of verbeelding, ontdekt op een dag dat hij wonderen kan verrichten door een wens uit te spreken. In plaats van de wereld te veranderen, voltrekt hij volstrekt onbeduidende wonderen... tot hij bij een woedeaanval een politieagent — letterlijk — naar de hel wenst. In paniek wendt hij zich tot dominee Maydig, die veel enthousiaster is over de gave dan hijzelf. Samen proberen ze de samenleving te verbeteren, maar ze zijn zó onhandig en overijverig dat ze een ramp van Bijbelse omvang ontketenen! Fotheringray moet leren om te leven met de gevolgen van zijn ongelooflijke gave." 

Munuera looft de Britse humor in het verhaal en beschouwt het als een juweeltje. "Een beetje zoals Terry Pratchett", promootte hij het. Het oorspronkelijke verhaal kreeg in 1936 een filmversie  met Roland Young in de hoofdrol. Wells nam zelf deel aan het scenario met Lajos Bíró. Het basisidee kwam ook van pas voor de film Absolutely Anything van Terry Jones uit 2015.

Laatste deel van de integrale reeks met de laatste zes verhalen van de vierentwintigdelge stripreeks die werd getekend door Karel Biddeloo naar schetsen van Willy Vandersteen.

"Vanaf 1970 gaat Willy Vandersteen, samen met beroepsjager Sam Burton, spoorzoeker Mgono, biologe Ellen Moore en haar zoontje Tim, op safari in het hart van de Afrikaanse wildernis. De albums, met een doorlopende verhaallijn, zitten vol actie, spanning en wilde dieren. Standaard Uitgeverij bundelt alle 24 verhalen die tussen 1970 en 1974 verschenen nu voor het eerst in lijvige integrales mét een achtergronddossier. Deze integraal bevat volgende verhalen: De Gele Adder, Tangali in Nood, Tembo Mafuta, Dongo de Wilde Hond, De Regenmaker en De Motorcrosser."

"Wegens financiële problemen is tante Sidonia verplicht haar huis te verkopen. Wiske is er kapot van. Wanneer een onverwachte erfenis opduikt, ontdekken Suske en Wiske een oud super 8-filmpje dat vertelt over het Tapijt van Bayeux. Blijkt dat de familie van Sidonia in de Slag bij Hastings een adellijke titel misgelopen is. Wiske is ervan overtuigd dat als ze die titel weer terug naar hun familie kunnen overhevelen, ze een groot fortuin zullen erven. Wat volgt is een spannende reis naar het jaar 1066, waar ze in het kamp van de Normandiërs belanden. Daar raken ze verwikkeld in een heuse spionagezaak. Een geheimzinnige vrouw neemt een belangrijke missie over van hun voorouder. Maar dan blijkt de waarheid allerlei onvoorziene wendingen te nemen. Kunnen ze het verleden rechtzetten en zo hun thuis redden?"

Een zoveelste herdruk, maar nog steeds terecht, want de voorraad van de vorige herdruk was alweer zodanig geslonken waardoor een nieuwe albumuitgave welkom was. Een eeuwige klassieker dus, een meesterwerk van André Franquin.

André Franquins Idées Noires gingen van start in de 'clandenstiene' bijlage Le Trombone Illustré bij Spirou, de Franstalige editie van Robbedoes. De bijlage duurde niet langer dan dertig nummers. Onder meer de tegenkanting van conservatieve abonnees, een waakzame Spirou-redactie en jaloerse tekenaars — die niet mochten meedoen — deden het blad de das om. Maar 't was voldoende om op een ander niveau artistiek uit de hoek te komen. Franquin verzorgde niet alleen een wekelijkse titeltekening, ook een bijna wekelijkse Idées Noires verscheen van zijn hand. Andere afleveringen werden getekend door Dany, René Hausman en Didgé die elk welgeteld één gag tekenden. Fluide Glacial, het Nederlandse stripmaandblad Rhaa Lovely (gestopt na achttien nummers) en De Vrije Balloen genoten de eer een verderzetting van Idées Noires alias Zwartkijken te publiceren. 

In Zwartkijken rekende Franquin af met militarisme, doping, falende ziekenzorg door budgetkwesties, de doodstraf, milieuverontreiniging, hoge benzineprijzen en gaat het in het algemeen over de wereld die om zeep gaat. Wat Franquin in zwart-wit flikte, was een zinderend spektakel. Uren besteedde hij aan het zwarten van vlakken zonder dat daar een dikkere penseel aan te pas kwam. Hij en zijn Rotring-pennetje versus het witte vel, dat was de strijd die hij leverde. Het was van therapeutische waarde omdat Franquin al van jongs af aan met zwarte gedachten kampte, wat leidde naar meerdere depressies, ook tijdens het maken van Zwartkijken. Naarmate Franquins crisis meer en meer de kop opstak, werd de toevoer van nieuwe grappen steeds schaarser of hield hij het op een halve pagina.

Een Franstalig half albumpje met nieuwe gags volgde in 1984 een eerste uitgave uit 1981 op, in de eerste plaats om toenemende piraatuitgaven de kop in te drukken. De eerste Nederlandstalige druk van een integrale editie van Zwartkijken in 1988 raakte bij Arboris in amper drie maanden compleet uitverkocht. Van de Franse eerste druk vlogen veertigduizend exemplaren de deur uit in slechts één maand. In het Frans en Nederlands volgden meerdere herdrukken, ook verschillende Franstalige luxe-uitgaven op groot formaat.

In 2023 verscheen het album Ik Ben Hun Stilte door Jordi Lafebre. Na diens ook al goed onthaalde one-shot Ondanks Alles was het zijn tweede strip die hij zelf had geschreven na het tekenen van de reeks Mooie Zomers op scenario van Zidrou. Lafebre kondigde in januari 2025 zijn volgende strip aan en dat wordt een tweede verhaal met de briljante jonge psychiater Eva Rojas uit Ik Ben Hun Stilte. En dat album is Ik Ben een Verdwaalde Engel.

De inhoud van het opnieuw 112 pagina's tellende album: "Zonnebril, sigaret aan de lippen, bontjas en een minirok, Eva Rojas, de geflipte psychiater, is terug! Achttien maanden na de gebeurtenissen uit Ik ben hun stilte kijkt ze van op een kraan neer op twee benen die uit een laag beton steken. Dat voorspelt niet veel goeds. Inspectrice Merkel en haar adjudant Garcia ondervragen haar als enige ooggetuige. Maar met Eva gaat niets vanzelf: ze wil meewerken, maar alleen als haar... psychiater erbij is! Daarna vertelt ze in detail over de zeven dagen die aan de lugubere ontdekking voorafgingen, aan de politie en aan dokter Llull. Een van haar patiënten, João, 19 jaar, een rijzende ster in het voetbal, is verdwenen. Zijn club houdt haar verantwoordelijk en eist dat ze hem binnen de week terugvindt. Gelukkig kan Eva rekenen op de 'stemmen' van haar voorouders, die overal met haar meegaan."

"Marine heeft het superdruk, thuis. Ze moet proberen om te gaan met Wendy's humeur, dat tot diep onder nul is gezonken, en ze moet zorgen voor haar knuffeldierentuin. Ze heeft dus helemaal geen tijd om de perfecte sister te zijn. Het beste zou zijn als ze gewoon mag blijven hoe ze is: wild, onstuimig, schattig, en dat ze vooral mag blijven doen wat ze wil. 'Ikke, ikke, ikke! Dat is toch duidelijk, niet?'"

"Nu de voorbereidingen voor het feest van de Smurfenboom in volle gang zijn, heerst er bedrijvigheid in het Verloren Dorp. Smurfbloesem is gekwetst omdat haar vriendinnen het zo druk hebben dat ze niet naar haar luisteren. Ze loopt kwaad het bos in en... verdwijnt. De uren verstrijken en ze is nog altijd niet terug... Smurfbloesem lijkt in rook opgegaan. Is ze in een val van Gargamel gelopen? Of is ze het slachtoffer van een Tenefee Falibula, de mysterieuze bloem? Smurfwilgje en haar vriendinnen moeten al hun moed en geslepenheid aanspreken om hun vriendin terug te vinden."

176 pagina's tellend artbook dat een unieke blik achter de schermen biedt van wat heeft geleid tot Zwartkijken, het gitzwarte gagalbum van André Franquin. Standaard Uitgeverij laat deze uitzonderlijke publicatie op 13 november voorafgaan door een heruitgave van alle gags (lees hier alle info). 

Voor het making-ofalbum opende Franquins dochter Isabelle de archieven van haar vader om ettelijke voorstudies, schetsen, uitgeschreven scenario's en diverse meer aan onuitgegeven documenten te verzamelen. Het is dus tegelijk een making-of van een van Franquins meest geroemde en hoogst gewaardeerde albums. Er is zelfs een voorheen onuitgegeven gag beloofd.

Gérard Viry-Babel levert toelichting in het artbook. Hij is sinds 2013 een redacteur van Fluide Glacial en publiceerde biografieën en naslagwerken over Marcel Gotlib en Edika, twee iconen van het satirische stripblad. Hij werkte eerder mee aan uitgaven met introducties van Zwartkijken en Franquins korte strip Slowburn.