8 of 2062
Dino Attanasio (100) overleden
Op 17 januari is Dino Attanasio overleden. Hij werd vorig jaar op 8 mei een eeuweling en haalt zijn 101ste verjaardag niet.
De tot Belg genaturaliseerde Attanasio werd geboren in Milaan en volgde les aan de academie. Hij startte zijn carrière in de tekenfilmsector. In 1948 emigreerde hij naar België waar hij aan de slag kon voor de krant La Libre Belgique. Daarna startte hij een lange carrière voor Belgische stripweekbladen. Na enkele realistisch getekende korte verhalen van Oom Wim, een leerzame reeks over historische figuren en gebeurtenissen, voor Robbedoes was hij vooral actief voor het stripweekblad Kuifje. Hij wisselde daarbij een komische stijl af met een realistische, onder meer voor zijn werk aan Bob Morane naar de romanreeks van Henri Vernes.
Attanasio stond zelfs achter de initiële stripversie van Bob Morane. Met enkele proefplaten toog hij naar Marabout, de uitgever van de romans van Henri Vernes, die ze op zijn beurt voorlegde aan het weekblad Het Rijk der Vrouw. Maar de verantwoordelijke aldaar hield niet van tekstballonnen in haar blad. Het duurde zes jaar om haar ervan te overtuigen om überhaupt een strip in het weekblad te plaatsen. Uiteindelijk stemde ze toe, zolang het om onuitgegeven verhalen ging. Henri Vernes vond dat goed. Attanasio gaf de personages vervolgens vorm, "maar dat spreekt Vernes vandaag nog steeds tegen", luidde het in 2016.
Attanasio tekende tussen 1959 en 1962 vijf stripverhalen van Bob Morane. Dat veroorzaakte een probleem met het contract met Le Lombard, de uitgever van Kuifje, dat geen publicaties van diens auteurs in andere magazines duldde. Uitgever Raymond Leblanc kibbelde daar regelmatig over met Attanasio. "De bloedzuiger", trapte Attanasio in 2016 nog na.
Attanasio speelde de reeks Bob Morane ook weer kwijt door toedoen van Vernes. De schrijver schoof Gérald Forton naar voren als opvolger zonder het er met Attanasio over te hebben. Daarom schakelde deze laatste een advocaat in. Hij won het proces, maar Vernes wilde niet langer auteursrechten ophoesten. Die nam de uitgever dan maar op zich. Attanasio had de reeks kunnen verder tekenen, "maar waarom zou ik tekenen voor iemand die dat niet wilde". Hij had trouwens werk genoeg. Sinds 1957 tekende hij, aanvankelijk op scenario van René Goscinny, de komische reeks Spaghetti en in 1959 had hij ook al de gagreeks Ton en Tineke van André Franquin overgenomen. Onder meer Lucien Meys en Greg schreven scenario's voor deze reeks. Twee jaar lang mocht zijn naam niet vermeld worden. Pas in 1961 was de overname officieel. Hij tekende Ton en Tineke tot 1969.
Op verzoek van het tijdschrift Ciné-Revu om iets in de geest te maken van het softerotische Little Annie Fanny, een stripreeks van Will Elder en Harvey Kurtzman voor Playboy, werkte Attanasio de strip Candida uit. Deze strip op scenario van Yves Duval knipoogde naar filmacteurs, maar de publicatie viel niet in goede aarde bij de redactie van Kuifje die er niet van hield dat Attanasio een strip voor volwassenen maakte. Het betekende de stopzetting van zijn samenwerking voor Kuifje. Dat leidde echter wel naar publicaties in het Italiaanse Corriere dei Piccoli, zoals de komische reeks Gino en Ambrosius, en de Nederlandse bladen Pep en opvolger Eppo waarvoor hij Johnny Goodbye, Bandoneon en De Macaroni's tekende met scenaristen als Martin Lodewijk, Dick Matena, Ruud Straatman, Yvan Delporte, Yves Duval en Patty Klein.
Heel wat tekenaars hebben het vak bij Attanasio geleerd of waren een tijdlang assistent. We noemen William Vance, Pierre Seron, Daniel Hulet, Daniel Kox en Marc Wasterlain. Vooral over Wasterlain was Attanasio tevreden. Door zijn bemiddeling kon Wasterlain in de studio van Peyo gaan werken, waar hij zich kon inzetten voor De Smurfen en Steven Sterk.
In 2024 publiceerde de Waalse liefhebbersuitgeverij Hibou de door Wilfried Salomé geschreven biografie Dino Attanasio, Le Phileas Fogg des Comics, enkel in het Frans. Hibou gaf al eerder zo'n honderdvijftig uitgaven uit met voorheen niet in album verschenen verhalen van Attanasio. Sommige kregen ook in het Nederlands een doorgang via 't Vlaams Stripcentrum.
8 of 2062