Toen Agent 212 nog mager was

Arthurs snor kreeg al snel een andere vorm terwijl zijn neus alsmaar in omvang toenam, uiteindelijk ook zijn buik. Hieronder een kort verhaal uit Robbedoes nummer 1991 van 10 juni 1976, een jaar na het eerste kortverhaal dus.

Veel van de eerste gags verschenen nooit in album. Daniel Kox recupereerde wel een aantal scenario's van Cauvin om ze opnieuw te tekenen met de dikkere en grotere versie van Agent 212 zoals we hem kennen sinds het eerste album uit 1981. Omdat Kox hinder ondervond om close-ups te tekenen van de agent als er ook nog een ander personage naast moest staan voor wie dan geen plaats was, verloor hij weer wat gewicht in latere albums. Later kwam hij weer bij. Hij heeft toch een beetje een jojo-gewicht.

Dankzij Agent 212 was Kox ineens gelanceerd. Dat heeft hij te danken aan Peyo. Begin jaren 1970 liet Kox af en toe zijn strips zien aan de redactie van Robbedoes. Ze werden telkens geweigerd. In 1973-1974 assisteerde hij Dino Attanasio, voor wie hij potloodtekeningen en decors tekende die Attanasio dan in inkt zette. In 1974 ontmoette hij Peyo die hem voorstelde aan een scenarist die voor hem een paar scenario's zou kunnen schrijven: Cauvin. Het was eigenlijk de bedoeling dat Kox voor Peyo zou gaan werken, maar de schepper van De Smurfen had het te druk met de productie van de tekenfilm De Fluit met Zes Smurfen. 

De verhaaltjes over een politieagent vielen in de smaak, de lezers vroegen naar meer. Peyo moedigde Kox aan om ermee door te gaan en uiteindelijk heeft Kox nooit voor Peyo moeten werken. Hij werkte wel een drietal maanden voor Francis (de tekenaar van Bram Jager en Zijn Buur) in dezelfde periode als Janry, maar de latere tekenaar van Robbedoes en Kwabbernoot werkte thuis voor Francis. Kox en Janry werkten specifiek aan een verhaal dat enkel in Duitsland verscheen: Die Pichelsteiner, over een prehistorische familie. Die reeks is een creatie van Ricardo Rinaldi, maar ook Vlaming Erik Vandemeulebroucke heeft er heel wat afleveringen van getekend. Omdat het studiosysteem Kox niet beviel, is hij er niet lang gebleven en wijdde hij zich vervolgens volop aan Agent 212.

Het duurde dus een tijd totdat Agent 212 in album verscheen. Dat kwam door een opeenvolging van verschillende hoofdredacteurs van Robbedoes. Een van hen hield niet van de reeks en wilde ermee stoppen met het argument dat het niet geschikt was voor het weekblad. Hij dacht ook dat een album niet goed zou verkopen. Pas bij de uitslag van het jaarlijkse referendum — een peiling bij lezers om de populariteit van gepubliceerde reeksen te kennen — in 1980 ging uitgeverij Dupuis overstag. Agent 212 stond op de vijfde plaats na Guust, Bollie & Billie, De Blauwbloezen en Yoko Tsuno. Ze gingen er wel vanuit dat het album na een halfjaar al in afslag kon worden verkocht, maar drie maanden later was de oplage uitverkocht. Kox: "Het is dankzij de lezers dat er een album kwam en het is dankzij de lezers dat ik vandaag nog altijd de agent teken."

Sinds februari 2025 is Dupuis onder de vleugels van de groep Standaard Uitgeverij begonnen met een integrale uitgave van Agent 212. Die bevatten de reguliere albums, dus zonder de slankere voorgeschiedenis van de agent. 

Bron: Laurent Lafourcade — BD-best, 12 februari 2016