Kiriko Nananan (52) overleden

27 december 2025 Overlijdens

De Japanse tekenares Kiriko Nananan is op 25 december overleden. Niet in 2025, maar een jaar geleden, in 2024. Haar overlijden werd namelijk op verzoek van haarzelf en haar familie pas een jaar na haar dood meegedeeld. Nananan tekende in een minimalistische tekenstijl vooral voor en over vrouwen in het genre dat onder de term josei valt. Drie van haar stripverhalen raakten verfilmd.

Na talloze afwijzingen debuteerde Nananan in 1993 met korte verhalen die achteraf gebundeld raakten. Die hebben verschillende onderwerpen gemeen waar jonge Japanse vrouwen mee worstelen in de moderne maatschappij: liefde, seks, ontgoochelingen, depressie, enzovoort.

In 1997 publiceerde ze haar eerste lange verhaal, Blue, over twee meisjes in het middelbaar. Kayako en Masami merken dat hun vriendschap uitgroeit tot iets meer, maar ze zijn onzeker over hun toekomst en raken verward over hun huidige leven. Nananan vergaarde er heel wat erkenning mee, ook buiten Japan. In 2001 raakte haar strip verfilmd.

Haar Strawberry Shortcakes uit 2002 leidde eveneens naar een verfilming, en wel in 2006. Het verhaal draait om vier vrouwen die geluk proberen te vinden in Tokio. Satoko werkt als receptioniste bij een escortservice genaamd Heaven's Gate en bidt vaak tot God om haar te helpen een jongen te vinden die van haar houdt. Akiyo is een van de callgirls bij Heaven's Gate en is verliefd is op Kikuchi, een oude schoolvriend, voor wie ze graag haar uiterlijk verandert. Chihiro is een laaggeschoolde die kantoorbaan uitoefent en vaak omgaat met mannen die haar alleen gebruiken voor seks. Tot slot is er Toko, Chihiro's kamergenote, die obsessief werkt als tekenaar en lijdt aan boulimia, wat ze voor iedereen verborgen houdt. Nananan speelde zelf het personage Toko Iwase en leverde met Blue Band ook songs voor de soundtrack van de film. 

In 2017 volgde een derde verfilming met Kabocha to Mayonnaise (Pumpkin and Mayonnaise). Miho en Sei wonen samen. Zij werkt in een boetiek, terwijl hij probeert door te breken als muzikant. Hoewel Miho haar ex-geliefde Hagio nog steeds niet kan vergeten, is ze gelukkig in haar relatie met Sei. Maar niet alles gaat goed met het jonge stel. Omdat ze moeite heeft om rond te komen, besluit Miho een tweede baan te nemen als barhostess. Naarmate ze steeds wanhopiger op zoek is naar geld, geeft Miho uiteindelijk toe aan de seksuele avances van een van haar klanten. Wanneer Sei hierachter komt, begint hij afstand van haar te nemen. De situatie wordt nog ingewikkelder voor Miho wanneer Hagio plotseling weer in haar leven verschijnt.

Nananan wisselde korte en lange verhalen af. Ze putte vaak uit eigen ervaringen. Elke prent vatte ze op alsof die op een T-shirt of een andere drager gedrukt zou kunnen worden, ontdaan van afleidende details, tenzij die details een functie hebben. In 2010 hield de stroom strippublicaties plots op. In 2020 volgde nog een laatste manga, haar dertiende. Diverse van haar strips zijn in het Frans en Engels vertaald, ook nog in andere talen, maar niet in het Nederlands.