Saga Uitgaven in oktober 2026

Jim, de auteur van Een Nacht in Rome, Zoé Carrington en een stapel al dan niet luchtige drama's, levert met Al 60 Jaar? een album met gags op één pagina over zestigers. Dit jaar wordt Jim zelf zestig. Hij weet dus waarover hij vertelt, terwijl hij ook bij vriendne en familie zijn oor te luisteren legde om dit album te vullen. Opgepast, de herkenbaarheid is vaak groot, zelfs bij vijftigers en veertigers.

"Ze zijn de zestig gepasseerd... en dat is nog maar het begin! Een falend geheugen, een afnemend libido, krakende gewrichten, nieuwe kilo’s en oude gewoontes: al die kleine tekenen van verval die bij anderen zo grappig zijn, maar die we bij onszelf verafschuwen... Welke oplossingen zijn er om op koers te blijven en de jonge dertiger te blijven die we in ons hoofd nog steeds zijn? In dit album geen wanhopige blik op de leeftijd... integendeel, opbeurende spot... die je moreel zal verjongen!

Jim (Een Nacht in Rome) werpt een scherpzinnige blik op vrouwen en mannen die in paniek de jeugd van de ouderdom onder ogen zien... in een grappig, onweerstaanbaar en genadeloos treffend album."

Kleurrijk geschilderde detectivethriller in de belle époque. Compleet verhaal na Herfst in de Baai van de Somme en Winter in de Opera. De reden waarom deze albums niet onder een overkoepelende reeksnaam verschijnen, komt omdat het oorspronkelijk niet de bedoeling was om er een reeks van te maken. Herfst in de Baai van de Somme was door tekenaar Alexis Chabert (die in feite de bedoeling had een geïllustreerd boek te maken) en scenarist Philippe Pelaez namelijk opgezet als een one-shot. Het kwam alsnog tot een reeks complete verhalen met telkens een nieuw onderzoek en het vaste hoofdpersonage Amaury Broyan. Hierna rest nog een verhaal dat zich in de zomer afspeelt. Dat mag je volgend jaar in vertaling verwachten.

"Parijs, 1897. Enkele weken na de brand in de Bazar de la Charité sterven de over­levenden onder vreemde omstandigheden, ten prooi aan angstaanjagende hallucinaties. Inspecteur Amaury Broyan, een gebroken, aan opium verslaafde smeris en gekweld door de dood van zijn dochter, krijgt de leiding over het onderzoek. Van de salons van de high society tot de achterbuurten van de hoofdstad raakt hij verstrikt in een mysterie waarin wetenschap, schuld en wraak met elkaar verweven zijn. Zijn ontmoeting met Blanche Dambreville, een fascinerende entomologe, zou wel eens de zaak... en zijn eigen verstand op zijn kop kunnen zetten."

Slot van het tweeluik met achterin een grafisch katern. Gebaseerd op historische feiten.

"Glannes, bekend onder de naam mevrouw Fourier, wordt ontvoerd door Émile Godin, alias meester Caius. Geobsedeerd door jaloezie probeert hij met hypnose haar herinneringen uit te wissen en de utopie te vernietigen die zij in Parijs heeft opgericht voor de verschoppelingen van de maatschappij. Hij is tot alles bereid om haar te breken. Wanneer Jean-Baptiste Godin, de adoptievader van Glannes en oprichter van de Familistère van Guise, ontdekt wat zijn zoon Émile van plan is, verzet hij zich onmiddellijk. De confrontatie tussen de twee mannen legt echter de diepe ideologische kloof bloot tussen de utopie van Godin, gecreëerd voor de arbeidersklasse, en die welke Glannes probeert te herscheppen voor de misdaadwereld. Hoelang kan Glannes nog standhouden? En wat zal de prijs zijn van deze strijd voor de Familistère van Parijs en die van Guise? De utopie lijkt te verdwijnen en neemt de hoop mee van degenen die ervan droomden de wereld te veranderen..."

Zoals Vroeger is een komisch misdaadverhaal door de tekenaar van RIP, Julien Monier. Het verhaal is te lezen als een Krasse Knarren, verteld zoals de film Memento. En dat heeft te maken met de Alzheimer van een van de hoofdpersonages. Het einde is dus het begin en de daaropvolgende hoofdstukken gaan van 12 naar 1 met nog een epiloog en een bijkomend einde erbij. Klinkt ingewikkeld? Eenmaal je begint te lezen, ontrafelt zich een thriller vol actie en humor in Parijs met nevenpersonages die voor extra peper en zout zorgen. Of je kan ook gewoon het album van achter naar voor lezen. Dit is de eerste vertaalde strip van Benoît Vieillard die zich hier als scenarist profileert, maar in het verleden zelf komische strips heeft getekend.

"De waanzinnige tocht door Parijs van drie oude knarren, doorgewinterde sluwe boeven en diamantenrovers, die er bovendien nog een schepje bovenop doen door jou een loer te draaien… In een verhaal dat achterstevoren wordt verteld, volgen we Julius en zijn metgezellen — de een al wat sympathieker dan de ander — in een Parijs dat in de greep lijkt te zijn van een burgeropstand onder leiding van een zekere Furax Liberator. Een gespannen politie is op het spoor van een mysterieuze overval op de Place Vendôme. 

Net als in de film Memento van Christopher Nolan verloopt de vertelling achterstevoren: het begin van het verhaal is in feite het einde, en gaandeweg ontdek je hoe Julius in deze situatie terecht is gekomen. De personages zijn stuk voor stuk bejaarden die zichzelf een tweede jeugd of een laatste avontuur lijken te gunnen voordat ze in de vergetelheid raken. Maar in tegenstelling tot de oudjes in Krasse Knarren schuilt er bij Julius een vleugje melancholie en een zekere eenzaamheid die hem doet terugblikken op zijn verleden."