Op striptocht in Taipei

Bij aankomst in het hoofdstation van de treinen en metro's passeerden we alvast een paar affiches met onder meer Peanuts (heel erg populair in Azië) en een rij mascottes voor het openbaar vervoer, ook al een gebruik dat vooral in Japan gangbaar is. Tijdens ons verblijf merkten we dan ook een erg grote invloed uit Japan én China.

Op het uitgestrekte metronetwerk kom je in veelvoud poesjes tegen op affiches die in cartoons en stripjes veel aangenamer geboden en verboden communiceren.

De Shilin-nachtmarkt is de OG, de original nachtmarkt, de oudste en grootste van een honderdtal markten in Taipei. Het overdekte gedeelte van de markt is voornamelijk een soort groot lunapark. Je kan er werkelijke visjes en ook levende langoustines vangen (niet om op te eten!). Je kan je geluk beproeven door met machinegeweren en revolvers (namaak) op ballonnen te schieten, met ringen of dartspijltjes te gooien, een Taiwan-versie van pinball te spelen, je toekomst te laten voorspellen, de macho in je los te laten door op een boksbal te slaan of kaart- en andere spellen te spelen. Wat je kan winnen, komt hoofdzakelijk van dezelfde speelgoedleverancier: het hangt er vol met knuffels van strip- en tekenfilmfiguren of gadgets, onder andere ook pluchen penissen. 

Een meisje nodigde ons uit een spel met een soort dominoblokjes te spelen, maar we zeiden haar dat we de regels niet kennen. “Die zal ik je leren”, antwoordde ze gezwind. We kennen dat. Heel wat spelregels rijker en een aantal bankbiljetten lichter. Pas.

Rond de overdekte markt lopen langere straatjes met heel wat eetstandjes en opnieuw spelplezier. En in een verdieping onder het overdekte gedeelte is een food court gevestigd. Uit marketingredenen zouden we eten niet letterlijk “stinkend” noemen, hoewel het natuurlijk wel nieuwsgierigheid opwekt. De geur van de gefermenteerde “stinky tofu” liet ons denken aan de walm van de vuile sokken in de zak met vuil ondergoed die in onze bagage zit, maar slechts na een paar dagen, niet na twee weken of zo. De doorgaans volstrekt smaakloze tofu was krokant gebakken en kwam met een heerlijk, crispy slaatje van witte kool met wortel en mildzoete sojasaus. Hoe amandelstukjes met visjes smaken, hebben we niet geproefd. Ook dat kan je als snack in een zakje vinden op de markt.

De in Taiwanese strips gespecialiseerde winkel Taiwan Comic Base ligt in een wijk vol met restaurantjes die zo krap zijn en dicht bij elkaar staan dat de beschikbare tafeltjes (als die er al zijn) voornamelijk buiten staan. Een exoot in de stripspeciaalzaak is een vertaling van korte sf-verhalen van de Franse tekenaar Jean Giraud alias Mœbius. We vonden zijn werk al overal terug in de Aziatische steden die we hebben bezocht. Hij is een van de weinige Europeanen wiens werk werkelijk wereldwijd een aanhang kent. Er loopt in de winkel een mini-expo met originelen uit een nieuwe manga. Je kan er ook koffie drinken.

De winkel is amper een kamer groot. Wat daarentegen gigantisch is, is de jaarlijkse Taipei International Comics and Animation Festival, een van de grootste Comic Cons in Azië. Tussen 6 en 10 februari vond de dertiende editie plaats. Het was een recordjaar met maar liefst 480.000 bezoekers en een omzet van ongeveer 7,34 miljoen euro.

In het hoofdstation van de treinen en metro's is ook een ondergrondse shopping mall. Het hangt er vol metershoge spiegels. Daar scholen tienermeisjes samen om op de grond zittend make-up op te doen of in groep dansjes te maken. Tussen de honderden winkeltjes zijn er ook die games, puzzels, gadgets en andere spullen met strip- en tekenfilmfiguren verkopen. In een vestiging van Mister Donut kan je alleen maar donuts en ander gebak kopen met figuren van Peanuts. Elders vonden we een winkel met motorhelmen die je ook kunt kopen met strip- en tekenfilmfiguren.

In een vestiging van de Japanse boekenketen Kinokuniya is het altijd prijs om strips te vinden. In het winkelcentrum Breeze Center is er een. Hier helaas geen Kuifje of Asterix, zoals in onder andere Bangkok, Kuala Lumpur, New York en Tokio.

Sanmin is een boekenwinkel van vier verdiepingen en een kelderverdieping. Op een ervan is een groot aanbod aan kinderliteratuur en strips bij elkaar verzameld. Het aanbod Westerse strips zijn vertalingen van onder meer Charles Burns' Monica, een strip van de Fransman Christophe Chabouté, V for Vendetta, Watchmen,...

Tussen naslagwerken vonden we een in het Japans vertaalde biografie van Mœbius/Jean Giraud. Er staat onder meer ook een door Giraud getekend portret van zijn kompaan Alejandro Jodorowsky in.

Onderweg passeerden we een parkje met een mooi heiligdom en wat vogels die er rondhingen.

Een daguitstap bracht ons onder meer naar het dorpje Shifen, waar de oudste straat van Taiwan ligt. Tussen de parking van het busje en het dorpje zelf, dat doormidden wordt gekliefd door een spoorweg, staken we een hangbrug over waarbij elke stap de brug deed deinen.

In Shifen zijn een paar souvenirwinkels met spulletjes van onder andere Garfield, Peanuts en het werk van strip- en tekenfilmmaker Hayao Miyazaki. Ons groepje mocht in paren twee wensen op een vliegende lantaarn opschrijven. Een goede gezondheid voor onze familie vonden we het belangrijkste, en dat bleek zowat hét cliché te zijn van al wie dergelijke boodschappen de lucht instuurt om te laten opbranden. Voor de tweede boodschap mocht het wat egoïstischer. We kozen zelf voor wat minder pech op reis. Anderen kozen voor een hoger loon, promotie of het winnen van de lotto.

De kracht van de vlam om de lantaarn de hoogte in te drijven, was nog verrassend stevig. Normaal zweeft die acht-negen minuten om daarna op te branden. Het verstevigend raamwerk wordt door de locals, die van de lantaarns een ware industrie hebben gemaakt, om de zoveel tijd uit de omliggende bossen verzameld. We zagen er wel een in een kruin branden. Vorig jaar was er nog een bosbrandje.

Het gebruik van de vliegende lantaarns werd dankzij een indrukwekkende scène in de Disney-animatiefilm Tangled (2010) zo'n fenomeen dat dergelijke wensballonnen werden ingezet bij bruiloften, herdenkingen en vieringen. Ook het onvoorzichtig gebruik vergrootte aanzienlijk het gevaar voor dieren en bosbranden. In Engeland veroorzaakte zo'n ballon in 2013 een immense brand in een recyclagebedrijf. Almaar meer Engelse gemeenteraden verboden de lantaarns. In Vlaanderen mag het sinds 2014 helemaal niet meer. In Nederland is er een vrij algemeen verbod, maar niet overal.

Terzijde, nabij Shifen (zie vorig bericht) ligt ook een park waar je kan wandelen of hiken. De grootste attractie daar zijn de watervallen. Ze worden mini-Niagarawatervallen genoemd, maar da’s wat te veel eer. Niettemin liggen ze in wonderbaarlijk mooie natuurpracht.

"Het dorp uit Spirited Away." Zo wordt het voormalige goudmijnwerkersdorp Jiufen in heel wat toeristische bronnen gepromoot. We bezochten het helaas niet ‘s avonds. Dan zou het er nog mooier zijn wanneer alle rode lantaarns zijn aangestoken. 

De meermaals bekroonde tekenfilm Spirited Away (2001), van de in Japan als een god vereerde strip- en tekenfilmmaker Hayao Miyazaki en zijn Studio Ghibli, wordt beschouwd als een van de beste tekenfilms — zelfs een van de beste films — aller tijden. Miyazaki publiceerde als striptekenaar de ook in het Nederlands vertaalde stripreeks Nausicaä, waar Jean Giraud zijn dochter naar vernoemde. De personages uit de tekenfilm vind je in heel Azië en daarbuiten op ontelbaar veel merchandising terug. Het is een rode draad op elk van onze reizen. 

Miyazaki wordt weleens de Japanse Disney genoemd, maar dat vinden we zelf oneerbiedig omdat Miyazaki's klasse sterk genoeg is om hem niet als vergelijkingsmateriaal te moeten laten doorgaan. Niettemin is Disney mee schatplichtig aan het wereldwijde succes van Spirited Away. Het verzorgde namelijk de distributie van de film. Pixar-oprichter John Lasseter was zelf zo'n grote fan van Miyazaki dat hij persoonlijk toezicht hield op de Engelse nasynchronisatie van de tekenfilm.

Om het restaurant en het theehuis, dat een locatie in de film vormt, binnen te kunnen, moet je je door een nauwe, grotachtige gang murwen. Een voorligger werd claustrofobisch. We stapten terug omdat we ons langs alle kanten schuurden. Buiten zagen we een normale ingang, maar we vreesden toch al dat het overvol zou zitten. De nauwe straten vol streetfood en souvenirwinkels — uiteraard ook met allerlei merchandising uit strips en (teken)films — liepen ook al vol. We bezochten Jiufen tijdens een verlengd feestweekend (drakenbootfeesten) en dan willen ook de Taiwanezen daarvan genieten.

Aan een standje kochten we een door de gids aangeraden Taiwanese specialiteit: taro-ijs in een crêpe omhuld met pindakruim en koriander. Een ijsjesburrito. Fucking goooooooood! Taro is een knolwortel die de eigenschap heeft dat het makkelijk smaken opneemt waardoor het van pas komt in zoete en hartige gerechten.

Wat verder stapten we een café binnen. Eerst voor een verfrissende ijsthee, daarna voor een gouden latte. Als herinnering aan het goudmijnverleden wordt die koffie met eetbaar goud geserveerd.

De door erosie gevormde rotsformaties in het Yehliu Geopark zijn van de vreemdste rotsen die we al hebben gezien. Door hun excentrieke vormen kregen ze de namen van waar ze op zouden lijken. Op de eerste foto zou je met wat goede wil het silhouet van Snoopy moeten herkennen. Er was een consensus om de rotsen een naam te geven. De gids zei ons dat je ze eigenlijk gelijk welke naam kan geven. Aan de ingang van het natuurpark hangen weliswaar plakkaten met wat er te bekijken valt. Zo kan je er ook een gorilla, sandaal, gebalde vuist, ijsje, drakenhoofd, het eiland Taiwan, kippenbout of — de top of the bill — twee koninginnenhoofden spotten.

De slanke hals en het hoofddeksel van een ervan deden ons denken aan de Egyptische koningin Nefertiti van wie een uitzonderlijk prachtig artefact van te bezichtigen is in Berlijn. De rots wordt ook vergeleken met koningin Elizabeth. Door de verdere slijtage dreigt ze onthoofd te worden. De regering van Taiwan wil er echter niet in tussenkomen en wil de natuur haar gang laten gaan. Over tien jaar is hare majesteit misschien omgevallen. In de afgelopen twintig jaar is ze namelijk al zienderogen geëvolueerd. Om bij de koningin te poseren, moet je lang aanschuiven. Dat zie je dan niet op de sociale media van de mensen. We stalen een plaatsje zonder er zelf bij te hoeven staan.

Om de verschillende rotsen aan zee te bekijken, moet je een boven de zeespiegel gerezen rotsplateau op wandelen. Dat is geen vlak parcours, zelfs nogal een hindernissenparcours waarbij je op je tellen/stappen moet letten. Daarbij zie je tegelijk ook wel de fossielen op de grond. Het is waarlijk indrukwekkend. Je krijgt er de sensatie dat je zoiets nergens anders ter wereld ziet.

Wie er langer wil blijven rondhangen, kan gaan eten in een van de onnoemelijk vele visrestaurants. In een straatje met allemaal streetfood kregen we een stukje gefrituurde kabeljauw als proevertje en dat was al heerlijk.

We verbaasden ons in Japan meermaals over de grootte van veel stripspeciaalzaken, vooral van de keten Animate. Ook in Taipei heb je er een. Die is zo groot als een supermarkt. Je kan zelfs winkelmandjes gebruiken om te shoppen. Veel klanten komen er verkleed als personages uit manga's en anime. De meeste klanten zijn trouwens meisjes, de jeugd. Lang leve de jeugd!

Taiwan staat onder grote invloed van zowel China als Japan. De grootste Tokio-vibe kregen we in de drukke wijk Ximenting. Straat na straat barst het van de winkels en restaurantjes. Her en der wordt er op straat gezongen of zijn er andere vormen van vermaak te bekijken. Desgewenst kan je een slang rond je nek laten kronkelen.

In de ingang van een bioscoop staat het vol met reuzegrote beelden van superhelden en de Teenage Mutant Ninja Turtles. In souvenirwinkels zijn er uiteraard de obligate strip- en tekenfilmspulletjes.

In Ximenting is er een teveel aan keuzes om te eten, met her en der lange wachtrijen. Na al heel wat dagen met Aziatische, dikwijls spike gerechten kozen we die avond voor een pastabar. Bij puur toeval was dat wellicht uit honderden restaurants dat ene waar Kuifje in het interieur staat! Het ziet er geen officieel spul uit. De pasta met (toch weer) pikante tomatensaus en vlees was overigens heerlijk.

Exra Belgische stripglorie in Taipei. Op de bovenste verdieping van een winkelcentrum in de wijk Ximenting is een hele verdieping aan winkels met stripbeeldjes, comics en merchandising gewijd. Tussen de vele poppetjes vonden we er van de Smurfen. Het zijn de enige Europese tussen een overvloed aan beeldjes van Aziatische en Amerikaanse figuren.

In een flits dachten we Anatool uit Jommeke te herkennen in een winkel in Taipei. Is het ooit iemand opgevallen dat deze snoodaard in dezelfde kleerwinkel shopt als The Penguin uit Batman? En ze gaan ook naar dezelfde kapper.

Cocktailbar Hanko 60 is een vroegere speakeasy toen er nog een drankverbod gold in Taiwan. Omdat het ook in een wijk met veel bioscopen is gelegen, herinnert een van de cocktails daar nog aan door het als een beker popcorn te vermommen. Het is een zoete cocktail met gekruide rum, yoghurt, caramel en melk. De huiscocktail met coronarius (boerenjasmijn), gin en vermouth wordt ook al vermomd geserveerd in een theekopje.

De gevel wil passanten nog steeds doen geloven dat het een bioscoop zou zijn door met filmaffiches van Wonder Woman en — toepasselijk — de Tom Cruise-film Cocktail uit te pakken.

In dezelfde wijk Ximenting dachten we een soort speelgoedwinkel binnen te stappen, maar ‘t ging om een supermarktje met een sectie die aan eten en drank voor jonge meisjes en wat kawaispulletjes is gewijd. We kochten er een zakje chips met geglaceerde varkensribbetjessmaak.

Een kabelbaan loopt over een parcours van meer dan 4 kilometer de heuvels en valleien in en heeft getekende diertjes als mascottes. Onderweg word je getrakteerd op een concert van krekels en het houtachtige geroep van een vogel die we een paar uurtjes tevoren nog in de zoo te horen kregen. Je kan afstappen en weer opstappen aan drie haltes. Een ervan leidt naar een tempel. De bovenste halte, Maokong, ligt op een kleine 300 meter hoogte. Je hebt er een ver zicht op de stad met de Taipei Tower die er als een dikke spriet uittorent. In Maokong is ook de grootste concentratie theehuizen van Taipei… die op een maandag zo goed als allemaal zijn gesloten. We vonden nog wel een restaurant waar het goed toeven was. We kozen voor een Taiwanees gerecht met wild varken, waarvan we in de zoo een exemplaar in een kooi zagen.

De voormiddag, bij het openingsuur, was niet het beste moment om de dierentuin van Taipei te bezoeken. We lazen in veel reviews dat je daar een dag kunt vullen. Het is met z'n 165 hectare de grootste dierentuin van zuidoost-Azië. Voor een dierentuin hebben we echter bitter weinig dieren gezien. Veel kooien waren nog leeg, de helft van een vogelwereld wordt gerenoveerd en het pandahuis was gesloten.

Je kan er echter ook een mooi eind wandelen, want het is tegelijk een natuurpark aan de voet van de omliggende bergen. Veel prachtige natuur, je loopt soms door stukjes jungle en in het vogelparadijs kan je tussen takken en struiken een oase met flamingo’s ontdekken. Daar kan je ook bijzonder dicht enkele roze pelikanen naderen. Te dicht zelfs, want een ervan hapte naar ons als waarschuwing.

De Taipei 101 was met z’n 508 meter het hoogste gebouw ter wereld en is intussen enkele keren ingehaald tot nu het elfde grootste. In 37 seconden sta je met de lift op verdieping 89. Dat was ook ooit een wereldrecord. Op die verdieping kan je achter glas rond het het hele gebouw wandelen en de stad en omliggende bergen bekijken. Maar het kan nog hoger. Op verdieping 101 kan je bevestigd aan een aan een reling vastgemaakte kabel in open lucht een rondje maken voor een nog verder zicht. Dat doen ze pas sinds 2019.

Op die verdieping is ook een “secret garden” met overal bloemen, weliswaar van plastic. Op de verdieping voor het grootste publiek liep toevallig een expo over robots, met exemplaren uit Star Wars, Grendizer (Goldorak), Transformers, Astroboy, enzovoort. Tussen de beelden van Astroboy stond er ook eentje met zijn schepper: Osamu Tezuka, de belangrijkste Japanse striptekenaar ooit! Zelfs als we het niet zoeken of verwachten, vinden we nog strips, al is het een kleine halve kilometer hoog.

Ook tof om te zien: de “tuned mass damper” (massademper), een gigantische bol die een knap staaltje ingenieursschap is. Het biedt het hele gebouw weerwerk tegen stevige wind of aardbevingen, waar ze in Taiwan wel wat van kennen. Dit is een van de enige gebouwen ter wereld waarvan de demper ook zichtbaar is. In andere gebouwen ziet die er helemaal anders uit. Andere voorbeelden die op de begeleidende expo worden genoemd zijn de Trump Tower in New York en de Petronas-torens in Kuala Lumpur.

In de onderste verdiepingen van de toren zijn alle luxemerken aanwezig voor shoppers met aangepast budget. Om terug naar beneden te gaan, mocht zo’n groot gebouw wel wat meer liften hebben voorzien. Nu hadden we het geluk dat het geen hoogseizoen is, maar we kwamen in een wachtruimte terecht waar je zeer lang zou kunnen aanschuiven.

Een beetje kuieren in het Xinyi-district leverde toch weer wat vondsten op, ten eerste een juwelenwinkel met Peanuts-juwelen en Batman op een zuil met portretten in mozaïektegeltjes. 

We maakten een ommetje naar het residentiële gebouw Tao Zhu Yin Yuan. Het architectonisch en ecologisch wonder uit 2018 heeft een originele spiraalvorm en is een creatie van Vincent Callebaut, een Belg! In een van de liften passen luxewagens en zelfs een ambulance. 

Op weg daarheen maakten we een wandeling vol verbazing op brede voetgangerslanen, langs enorm veel hypermoderne winkels, openbare kunstwerken en restaurants met ruime aandacht voor groen. We konden er zelfs vogels spotten die geen huismussen of duiven zijn.

In een winkelcentrum in de wijk Zhongzheng bezochten we een tijdelijke expo van de Japanse strip- en tekenfilmreeks Chainsaw Man van Tatsuki Fujimoto. Het vertelt over een jongen die na een betovering kettingzagen uit zijn lijf kan jagen. 

Tussen 2018 en 2025 werden er slechts twintig delen gepubliceerd. Er raakten vlotjes dertig miljoen exemplaren van verkocht. Dat moest wel leiden naar een ook al succesvolle tekenfilmreeks. De Azië-tournee van de expo palmt in Taipei de volledige inkomhal van het winkelcentrum in. Er zijn honderden tekeningen te zien die de making-off van de tekenfilmreeks vertellen.

In hetzelfde winkelcentrum Syntrend, waar de expo over Chainsaw Man loopt, was er onverwachte bijvangst. Op twee complete verdiepingen staat het vol winkels met poppetjes en merchandising van vooral Aziatische en Amerikaanse strip- en tekenfilmfiguren. De Europeanen zijn hier nobody’s, al vonden we nog wel een puzzel van Peanuts in een Nederlands decor met molens en tulpenvelden.

In Taiwan zijn ze verzot op baseball, de meest geliefde sport. Maar als het op stripfiguren aankomt, zijn de creaties van Charles M. Schulz uit de stripreeks Peanuts nog veel populairder. In een van de 7-Elevens zijn ze zelfs het uithangbord.

Tot slot van onze striptocht in Taipei nemen we je nog mee naar het Huashan 1914 Creative Park. Dat is gevestigd in loodsen op een upcycled industrieel terrein waar het vol zit met galerieën, winkeltjes, koffiebars en standjes met kunstambachten. Er is ook een hele loods gevuld met figuurtjes van strip- en tekenfilmfiguren en minispeelgoed. In een hoek waren een paar tiental jongeren en ouderen in afslagbakken aan het graaien. We wrongen ons ertussen om erachter te komen dat het om speelgoedwagentjes ging. 

In een speelgoedwinkel staat het vol met houten minifiguren, onder meer ven Disney en Snoopy. Microbiotopen onder een stolp kan je er ook kopen, naar keuze met figuurtjes erbij, mensen, dieren of zelfs dino’s die je bijvoorbeeld in cactuslandschapjes kan plaatsen. Erg mooi allemaal. Die biotopen zorgen voor zichzelf. Je hebt er bijna geen onderhoud aan.