2 of 281
Op ziekenbezoek bij Peyo met vetzakkerij onder de arm
In de lente van 1969 kreeg kettingroker Peyo een hartinfarct. Hij rookte zo'n drie pakjes per dag, werkte laat in de nacht verder en hij leed aan stress die het groeiende succes van De Smurfen, het leiden van een eigen tekenstudio en andere zakelijke belangen met zich meebrachten. Zijn levenskwaliteit was omzeggens bijzonder slecht. Zijn dokter beval 'm zes weken absolute rust.
Daar had hij het heel moeilijk mee, hij kon niet stilzitten. En hij zou net met een nieuw avontuur van Johan en Pirrewiet beginnen, De Hekserij van Bozerik. Yvan Delporte, de hoofdredacteur van het weekblad Robbedoes en een goeie vriend van Peyo die ook weleens scenario's voor hem schreef, wilde de verveling van de geplaagde tekenaar wat doorbreken en kwam op een origineel idee. Hij liet elk van Peyo's vrienden een halve paginagag maken met Peyo's stripfiguren in de hoofdrol, een X-rated versie van Johan en Pirrewiet. Elke dag zou Peyo dan bezoek krijgen met zo'n gag als cadeautje. Omdat die niet voor publicatie bedoeld waren, ging het de vettige toer op.
Onderstaande gag van Jean Roba opende de reeks en maakt van Pirrewiet een perverse dwerg die zich aan een tot vrouw omgetoverde Johan wil vergrijpen.
Ook de onderstaande gag van Will, met de koning uit Johan en Pirrewiet die wat warmte zoekt, konden we traceren.
We zijn ten zeerste benieuwd naar de gags van Peyo's andere vrienden die hem bezochten, onder wie Tibet, Jidéhem, Maurice Tillieux, Greg en Victor Hubinon. Het waren er twee dozijn! Zelfs de anders zo preutse en deugdzame MiTacq liet zich gaan. François Walthéry had een naakte prinses getekend die zich in het kasteel verbergt en André Franquin voorwaar Smurfen met keiharde erecties. Bij ons weten is geen van deze gags ooit gepubliceerd geraakt en behoren ze tot de persoonlijke archieven van de familie Culliford.
Uiteindelijk vroeg Peyo's dokter aan zijn vrienden om het kalmer aan te doen, want Peyo moest zodanig hard lachen om zijn dagelijkse dosis getekende vetzakkerij dat er een tweede hartinfarct dreigde. Peyo's vrouw Nine voegde er in een interview aan toe: "Hij zou vooral een tweede infarct gekregen hebben als zijn nieuwsgierigheid niet bedwongen raakte! Elke dag, rond vier uur, wachtte hij ongeduldig op een nieuwe halve pagina om te zien wat zijn kameraden nu weer bedacht hadden." Maar als dank voor de steun tijdens zijn vele weken ziekte organiseerde het echtpaar Culliford een tuinfeest in hun villa om de vrienden te bedanken.
Nadat hij drastisch stopte met roken, kreeg hij trouwens een andere verslaving. Hij vrat zich te pletter aan gebakjes, taartjes en snoep. Hij verdikte zienderogen. De avond voor een Duitse speelgoedbeurs in 1977 kreeg Peyo een bloedende maagzweer. Hoewel een noodtransfusie zijn leven redde, hield de stripmaker er hepatitis aan over en vervolgens diabetes. Frédéric Jannin, een vriend van Peyo’s zoon Thierry, bezocht hem in het ziekenhuis. Jannin was verbaasd toen Peyo tegen hem zei: "Ik moet hier weg, ik heb geen tijd om te sterven."
Op 24 december 1992 kostte een zoveelste hartaanval hem het leven.
Bron: Hugues Dayez — Peyo L'Enchanteur, 2003
2 of 281