Ditjes en datjes (32)

Deze scène hebben we in de jaren 1990 in de tekenfilmreeks Animaniacs totaal gemist. Steven Spielbergs Amblin Entertainment was uitvoerend producent, in samenwerking met Warner Bros. Animation. Er liepen vijf seizoenen en dat leverde precies honderd afleveringen op. Tussen 2020 en 2023 kwam er een revival in drie seizoenen op het Amerikaanse platform Hulu. Geen idee of daarin andere beroemdheden werden gevingerd.

Beeldengalerij van Juanjo Guarnido, in 2020 samengesteld door Eduardo Jardim.

Onlangs kondigden we Het Territorium aan, een Frans-Amerikaanse samenwerking van tekenaar Philippe Xavier en scenarist Joe Pruett. Dat was lang niet de eerste keer dat Xavier met een Amerikaan werkte. Van 1991 tot 2002 woonde hij namelijk in de Verenigde Staten en tekende hij er comics voor onder meer Marvel (Astonishing X-Men), Peregrine Entertainment (Books of Lore), Caliber Comics (Legendlore) en voor stripbladen als Heavy Metal, Chaos! en Frank Frazetta Illustrated. In 2025 mocht hij een covervariant tekenen voor de comic Viking Moon bij uitgeverij Image Comics, ook al op scenario van Pruett en getekend door Marcelo Frusin. De laatste afbeelding is de cover van de reguliere versie en die van de paperbackbundeling van de complete vijfdelige minireeks.

In 2022 spotte lezeres Christel Lemeire ingekaderde prenten in de kerk van Munte, een deelgemeente van Merelbeke. Marc Sleens broer Adolf Neels was daar de laatste pastoor, van 1971 tot zijn dood in 2003. Adolf en Marc staan op de derde foto. Op de vierde foto zijn de vier Neels-broers Adolf (1911-2003), Nestor (1910-1987), Roger (1914-1995) en Marc (1922-2016) verenigd rond hun moeder Maria-Augusta-Ghislena Baeckelandt (1882-1965). Hun vader Alois-Edmond was al overleden in 1939. Hij werd amper 54 jaar. In een stamboom vonden we de notitie: "Vader Neels had veel gereisd en was polyglot en tevens een levensgenieter." Volgens onze bronnen trakteerde hij graag en overmatig.

In Munte kan je naast een beeldhouwwerk van Nero's zoon Adhemar plaatsnemen. Hij zit te lezen op een bankje in de Zink, een straat in de gemeente. Het beeld van Roger Van Steenberge kwam er in 1998, toen de stripreeks Nero zijn vijftigste verjaardag vierde.

Marc vermeldde Adolf trouwens in het Nero-verhaal De Terugkeer van Geeraard de Duivel, waarin pastoor Neels het bezoek krijgt van Adhemar om hem een remedie te vragen om de duivel te bestrijden.

© foto's: Christel Lemeire, foto@ulrik.be, landskouter.be / Chris Walraed

De podcast Stripjournaal houdt ermee op. De voorlaatste aflevering kan je nu beluisteren. Volgende week is de laatste.

De inhoud: "Een nieuwe aflevering van Stripjournaal! Met Romano Molenaar over Odys, het eerste stripfiguur dat hij zelf ontworpen heeft. En met Floor de Goede over alweer de vierde druk van Rekenen voor Je Leven, zijn graphic novel Spruit en de moeilijke periode die hij doormaakt. En dit is een podcast met best wel groot nieuws…"

Klik hier voor de podcast.

Het is vandaag vijftien jaar geleden dat de Nederlandse striptekenaar Minck Oosterveer verongelukte met zijn motor en overleed. Hij werd amper 50 jaar. Deze afbeelding is de voorkant van het rouwkaartje dat zijn nabestaanden lieten drukken. In het kaartje namen ze afscheid met de woorden: "Wij zijn verbijsterd en verslagen omdat onze lieve Minck niet meer leeft. Een dramatisch ongeluk maakte veel te vroeg een eind aan zijn leven."

Oosterveer was de tekenaar van onder meer Claudia Brücken, Jack Pott, Nicky Saxx, Ronson Inc., Storm - De Kronieken van de Buitenring, Trunk en Zodiak, allemaal op scenario van Willem Ritstier. Voor de Amerikaanse markt leverde hij bijdrages aan de reeks Ruse, de comic Spider-Island: Deadly Foes, Zombie Tales en de door Mark Waid geschreven minireeks The Unknown, een eigen creatie.

Briefpapier van het Amerikaanse distributiesyndicaat King Features Syndicate uit 1935, 1944 en 1977. Wie veel te melden had, moest meer van dit papier gebruiken. De bestemmeling kon dan vast zijn geluk niet op.

Via King Features Syndicate worden nog steeds wereldwijd beroemde strips verkocht voor kranten, tijdschriften en albums. Bezoek hier de officiële website.

In 1986 ging Freddy Coconut van het Franse stripfanzine Ratatouille op bezoek bij André Franquin voor een interview. De tekening die Franquin voor de cover had getekend, is er niet voor gebruikt. Het is een van de vele weinig bekende tekeningen van Franquin die vele jaren later alsnog opduiken.

Bron: Philippe Morin

Dit stripverhaaltje van Lucky Luke bestaat uit 48 illustraties en kon je in 1998 enkel in Zwitserland bij elkaar sparen door krasloten van Tribolo te kopen. De variétéartiest Ivo is een karikatuur van de Franse acteur Yves Montand. De tekeningen zijn van Vittorio Leonardo aan wie ooit was beloofd dat hij de reeks Lucky Luke mocht overnemen. Hij had er al wat publicitair werk en reclamestrips voor getekend. Hij was wel de tekenaar van enkele albums van de spin-off Rataplan.

Bovenal was Vittorio Leonardo de inkleurder van ontelbare strips van uitgeverij Dupuis, waaronder uiteraard Lucky Luke die hij al kende uit zijn jeugdjaren in België toen hij de figuren als immigrant uit Italië in zijn schoolschriften natekende. Ook voor Jommeke en De Rode Ridder (de albums van Claus D. Scholz) was zijn Studio Leonardo een tijdlang verantwoordelijk voor de inkleuring.

Bron: Obast JJ

Vorig jaar kwam de reeks Amoras in onze media omwille van de kus tussen Suske en Wiske op de cover van het album Doodvonnis (Suske en Wiske - De Helden van Amoras deel 1). De waarheid zat anders in elkaar voor al wie op z'n achterste poten stond. In de Verenigde Staten genereerde de cover van Justice League nummer 12 met Superman en Wonder Woman die elkaar kussen in 2012 eenzelfde soort aandacht, want was Superman niet het vriendje van Lois Lane? Nochtans waren beide superhelden in vroegere verhalen al eens aan elkaar verslingerd en was het niet de eerste keer dat ze elkaar kusten.

Tekenaar Jim Lee baseerde zijn tekening naar eigen zeggen op de beroemde foto V-J Day in Times Square van fotograaf Alfred Eisenstaedt en het schilderij De Kus van Gustav Klimt. Het Justice League-nummer — intussen een collector's item — behoorde tot de DC-reboot The New 52. Daarbij werden 52 bekende superheldenreeksen stopgezet en opnieuw gestart met een andere continuïteit. Jim Lee en Geoff Johns waren de architecten van deze grootscheepse herlancering.

De romance tussen beide superhelden leverde niet alleen een lange verhaallijn op, maar ook de spin-off Superman / Wonder Woman die tussen 2013 en 2016 liep. Naar de kusjescover werd ook een beeldje vervaardigd.

Jim Lee, de legendarische comicmaker en huidige Chief Creative Officer van DC Comics, was in 2024 te gast in Brussel. Na een korte slaap bezocht hij het Belgisch Stripmuseum waar hij zijn beste imitatie van Kuifje gaf.

In 1991 herwerkte hij samen met co-scenarist Chris Claremont X-Men en herlanceerde Marvel deze superheldenreeks met een nieuwe nummering. Van dat eerste nummer raakten 8,1 miljoen exemplaren verkocht, tot op heden het best verkochte, losse comicdeeltje aller tijden. Hij was een van de oprichters van Image, een uitgeverij die stripmakers meer rechten over hun eigen werk toekende. Voor DC tekende hij onder meer de Batman-reeks Hush en Superman: For Tomorrow op scenario van respectievelijk Jeph Loeb en Brian Azzarello.

In 2022 pikte de Franse pers het knutselproject van Asterix-fan Alain Vosgien op. Hij had toen al bijna het hele dorp van de Galliërs nagebouwd in lucifers sinds 2015. Elk huisje is beschilderd, gevernist en zelfs van elektriciteit voorzien zodat er licht in schijnt in het donker. 

Vosgien hield alles bij in een schriftje. In 2022 had hij 425.000 lucifers en 50 kilo lijm gebruikt, er 10.400 uur werk aan gespendeerd en zo'n 5.000 euro kosten voor gemaakt op een oppervlakte van 9 vierkante meter. Toen moest hij nog zes huizen bouwen die hij in de daaropvolgende twee jaar hoopte te kunnen afwerken. 

Na deze persaandacht had hij nog andere luciferprojecten: het huis van Minnie en Mickey Mouse en een 2,4 meter hoge Eiffeltoren.

Op 31 augustus 1939 verscheen nummer 1 van Marvel Comics, toen uitgebracht door Timely Publications, de voorloper van Timely Comics en later Marvel Comics. Vandaag is Marvel een multimediale entertainmentmastodont. Op deze illustratie uit 2019 worden tientallen overleden stripmakers geëerd die Marvel groot hielpen maken. Ze prijken onder de drie grootsten Jack Kirby, Stan Lee en Steve Ditko. Ook de Belg William Vance en Nederlander Minck Oosterveer komen voor op de lijst.

Vance heeft dat te danken aan de eerste Engelse vertaling van XIII in 2007 toen Marvel eventjes samenwerkte met Dabel Brothers Productions. Zij gaven de eerste drie XIII-albums uit in zes comicdeeltjes die ze daarna bundelden in een TPB. Vance tekende daar nieuwe covers voor die later overgenomen werden voor edities bij ons.

Oosterveer hoort bij de Marvel-familie omwille van zijn bijdrage aan Spider-Island: Deadly Foes #1 als onderdeel van de grote Spider-Island-crossover. Oosterveer tekende het 20 pagina's tellende verhaal What I Did for Love, met The Jackal als centraal personage. Dat was na diverse bijdrages aan Zombie Tales en de minireeks The Unknown met scenarist Mark Waid voor BOOM! Studios. Bovendien heeft hij voor het Nederlandse Studio Peter de Raaf aan gelicentieerde strips, waaronder Spider-Man, gewerkt.

In 2024 schoven we mee aan op een terrasje in het Luikse Cheratte voor besprekingen met François Walthéry en Georges van Linthout. De locatie was Café Braham. In het café zijn de muren versierd met het werk van Walthéry en bevriende tekenaars. En niet ver van waar Walthéry woont, staat op een rotonde een standbeeld van zijn hoofdpersonage uit De Ouwe Blauwe.

Op het terrasje was het een komen en gaan van mensen die Walthéry goeiedag kwamen zeggen en ons een hand gaven. Je voelt je daar al rap welkom.

Ook het vat anekdotes over zowat de allergrootste Belgische striptekenaars, die Walthéry allemaal heeft gekend, ging open. Zo vertelde Walthéry onder meer dat hij na het tekenen van een scène met een dinosaurus van André Franquin de spottende opmerking kreeg: "Dat heeft Willy Vandersteen al gedaan!"

Op 12 september overleed de Brusselse stripuitgever Yves Schlirf. Lees hier ons overlijdensbericht. In de daaropvolgende dagen deelden we enkele foto's en berichten van tekenaars die met hem hebben gewerkt.

Hieronder vind je een mooie foto van Olivier Grenson met Jean Van Hamme en Yves Schlirf. Als uitgever bij Dargaud Benelux had Schlirf de reeks XIII onder zijn hoede. Voor de spin-off XIII Mystery was hij een van de drijvende krachten om de reeks op poten te zetten en tekenaars en scenaristen vaak voor het eerst aan elkaar te koppelen voor een unieke samenwerking aan een van de albums.

Een in memoriam van tekenaar Ralph Meyer voor zijn overleden uitgever en vriend Yves Schlirf die de westernreeks Undertaker hielp lanceren.

In oktober 2025 nodigde Yves Schlirf via enkele filmpjes zijn X-volgers uit op "de geheimste plek van Brussel": de hoofdzetel van Fondation Jacobs, de stichting die het werk van Edgar P. Jacobs beheert. We hebben deze filmpjes aan elkaar gelast tot één filmpje. In deze kamer staat het vol publicaties van en over Jacobs, beeldjes, foto's, originelen, een aan Jacobs geschonken karikatuurtje van professor Mortimer door André Franquin, schilderijen en documentatiemateriaal waaronder zelfs een compleet harnas, een doodskop en een bot van een geraamte. Ook Jacobs' oude tekentafel komt in beeld.

Dat Yves Schlirf nauw betrokken was bij alles wat met Blake en Mortimer te maken had, is een understatement. Hij selecteerde eigenhandig tekenaars en scenaristen voor nieuwe albums in de hoofdreeks en buitenreeksavonturen. Hij begeleidde ook boeken over Blake en Mortimer en Edgar P. Jacobs. En hij kende de archieven van Jacobs. In maart 2026 noemde hij deze originelen nog "nieuwe ontdekkingen" van de Fondation Jacobs, de stichting die het werk van Jacobs beheert. Het zijn enkele originelen van Jacobs' illustraties voor Planeten Voeren Oorlog, een feuilleton dat in 1946 en 1947 in het weekblad Kuifje liep en dat niet minder dan een vertaling van The War of the Worlds van H.G. Wells was.

Jacobs tekende er tientallen met potlood en gewassen inkt uitgevoerde illustraties voor. In 1971 gaf het Franse stripinfomagazine Les Cahiers des Bandes Dessinée (waarvoor Schlirf even werkzaam was) deze geïllustreerde roman uit als een bijlage. Hergé schreef er een voorwoord voor. In 1986 maakte Dargaud er het ook weer enkel in het Frans verschenen hardcoveralbum La Guerre des Mondes van. Achterin staat een interview met Jacobs door Claude Lefrancq. Dat kan je hier in het Nederlands lezen.

Een Nederlander die mocht tekenen voor een bestseller dankzij Yves Schlirf is Paul Teng. Hij tekende onderstaande proefpagina voor een nieuw stripproject van scenarist Rudi Miel, met wie hij al de reeks De Oneven Orde voor Le Lombard had gemaakt. Dat project zou over het personage Macbeth van William Shakespeare vertellen. Miel liet de proefpagina her en der zien, ook aan Schlirf. Hij vond die wel mooi, maar niet geschikt voor Macbeth. Schlirf zocht daarentegen wel een nieuwe tekenaar voor De Klaagzang van de Verloren Gewesten. Enerzijds omdat Béatrice Tillier talmde met haar cyclus, anderzijds omdat Jean Dufaux verder wilde gaan met het personage Sioban. Op een bijeenkomst van Le Lombard was Schlirf er ook bij. Hij sprak Teng aan en vroeg de tekenaar of hij interesse had om de nieuwe tekenaar van De Klaagzang van de Verloren Gewesten te worden. Het laatste verhaal van zijn cyclus, De Sudenna's, verschijnt dit najaar bij Dargaud.

Dankzij Yves Schlirfs nauwe samenwerking met de Vlaamse uitgeverij Ballon Media en daarna Standaard Uitgeverij vonden ook auteurs van bij ons toegang tot de Franse markt. Aimée de Jongh is daar een treffend voorbeeld van. Schlirf stelde haar ook voor aan scenarist Zidrou met wie ze Bloesems in de Herfst maakte.

 In november 2025 kondigde Schlirf nog de volgende strip van "de grote Aimée" aan met een proeftekening van Samir. In juli liet hij kleurproeven van dit album zien. Samir verschijnt in oktober in het Nederlands bij Scratch Books.

Peter van Dongen heeft zijn werk aan Blake en Mortimer rechtstreeks te danken aan Yves Schlirf. In 2018 legde de uitgever het als volgt uit aan ActuaBD: "Het ging allemaal vrij vanzelf: ik had een recensie gelezen over Rampokan, een strip van Peter van Dongen, en op basis van de tekenstijl kocht ik een van zijn albums. Toen ik het las, besefte ik meteen dat Peter over de nodige kwaliteiten beschikte om aan Blake en Mortimer te werken, ook al leek zijn Klare Lijn meer op die van Hergé dan op die van Jacobs. En toen André Juillard, die al zeven albums van Blake en Mortimer had getekend, besloot een pauze in te lassen, nam ik contact op met Peter om hem te vragen een proeftekening te maken. (...) Ik was echt onder de indruk van zowel zijn tekenstijl als de inhoud van dit album. En aangezien zijn Klare Lijn meer lijkt op die van Hergé, hebben we het tweeluik Het Mysterie van de Grote Piramide als gemeenschappelijk referentiepunt gekozen. De stijl van Jacobs werd toen beïnvloed door Hergé: een brug tussen de zeer uitgesproken tekenstijl van Het Geheim van de Zwaardvis en de helderdere lijnvoering die we terugvinden in Het Gele Teken, waarbij dit laatste album als referentie diende voor de andere tekenaars van de reeks."

Yves Schlirf (rechts) in 2007 met twee tekenaars wiens werk hij uitgaf: William Vance (XIII) en Grzegorz Rosinski (Thorgal).

© foto: Didier Pasamonik, ActuaBD.com

In 2018 waren alle betrokken tekenaars, scenaristen en inkleurders van de reeks XIII Mystery verenigd in Parijs rond Jean Van Hamme knielend op de grond. Hun uitgever Yves Schlirf nam toen deze foto. Hij stond tevens aan de basis van de succesvolle spin-off.

Jawel, dit is Blueberry als een zelden gezien geschilderd portret van Jean Giraud. In 2002 sierde het de cover van een Franse integrale van Niffle met de eerste vier albums van Blueberry in zwart-wit. Het bleef toen bij slechts één deel waarvoor Giraud een nieuwe cover had getekend.

Benoit Feroumont, de tekenaar van het Robbedoes-one-shot Kwabbernoot Gaat Trouwen, het Vrije Vlucht-album Ivan Ivanka en vooral van de geestige jeugdreeks Het Koninkrijk, mocht in 2020 een muur van bibliotheek van Sint-Gillis in Brussel beschilderen. Zijn dochter Juliette hielp een handje. Daarmee werd de jeugdsectie op de stripafdeling verfraaid.

Feroumont heeft trouwens een langere ervaring in de tekenfilmsector. Na wat eigen kortfilmpjes (onder andere met klei-animatie) en tientallen nominaties en prijzen voor dat werk (ook van de Vlaamse Gemeenschap, van het filmfestival van Gent en een Gouden Palm in Cannes) leverde hij een bijdrage aan de lange tekenfilm Les Triplettes de Belleville die zelfs twee Oscarnominaties opleverde. Een pilootaflevering voor de tekenfilmreeks Stoppeltje is ook van zijn hand. Hij superviseerde daarna de 3D-animatiefilm Asterix en de Romeinse Lusthof. Toch verkiest hij handgemaakte 2D-tekenfilms boven computergegenereerde 3D. Daarover zei hij in 2018: "Ik denk dat tekenfilms in ieder geval minder snel verouderen dan 3D. Kijk maar eens naar Toy Story nu. Zelfs de derde film ziet er inmiddels behoorlijk gedateerd uit. Alles wat met de hand is gemaakt, veroudert veel minder snel. Ik geloof niet dat de 2D-animatiefilm dood is. 2D is mijn cultuur, het is mijn stijl, het is wat ik het beste beheers."

Andere lange animatiefilms waarbij hij betrokken was, zijn Brendan en het Geheim van Kells en Robot Dreams bovenop negen kortfilms van eigen hand.

Met deze cover van Thorgal 36: Aniël werd in 2018 bekendgemaakt dat Grzegorz Rosinski zou stoppen met Thorgal. Deel 36 was inderdaad zijn laatste album. Voor de werkelijke cover gebruikte Le Lombard echter een compleet ander beeld. De coverillustratie van onderstaande versie werd dan weer wel gebruikt voor de luxeversie.

Rosinski tekende 41 jaar lang Thorgal die hij in 1977 samen met Jean Van Hamme schiep. In 2018 luidde het nog dat er jaarlijks 400.000 exemplaren van de stripreeks verkocht raakten in diverse talen. In totaal staat de teller op meer dan 16 miljoen verkochte albums.

Rosinski's opvolger Fred Vignaux is nog steeds de tekenaar van Thorgal, maar scenarist Yann is intussen ingeruild voor Nicolas Jarry wiens eerste Thorgal dit najaar verschijnt. Yann was zelf al de opvolger van Yves Sente en Xavier Dorison.

Op 12 september 2018 werd F.C. De Kampioenen deel 100 voorgesteld in Comics Station in Antwerpen in het bijzijn van allerlei acteurs uit de tv-reeks. Extra erkenning was er voor tekenaar Hec Leemans. Hij kreeg er de allereerste Comics Station-ster. 

Het indoor pretpark bestaat inmiddels niet meer, Johny Voners overleed in 2020, maar de stripreeks bestaat nog steeds en blijft een van de best verkochte stripreeksen. Een tijdje geleden zijn de contracten voor een zoveelste keer verlengd voor nog enkele jaren erbij.