Ditjes en datjes (25)

In 2017 schoot de hoofdrolspeler, een huurmoordenaar en scherpschutter, uit de mangareeks Golgo 13 op Donald Trump. In 2024 werd zo'n schietpartij werkelijkheid, maar kwam de president ervan af met een schotwond aan het oor.

De gewelddadige stripreeks van Takao Saito verschijnt sinds 1968 en is de oudste mangareeks die nog steeds loopt. Met z’n ongeveer 300 miljoen verkochte exemplaren is het de derde best verkochte mangareeks aller tijden na One Piece en Doraemon. De reeks staat ook genoteerd in het Guinness World Book voor de mangareeks met het hoogste aantal albums, momenteel 220. Sinds het overlijden van Saiko in 2021 heeft zijn studio de reeks voortgezet. Er bestaan ook films, animereeksen en games van.

Bij Silvester verschijnt in september het 184 pagina's dikke sf-album Captain Future. Wie in de jaren 1980 is opgegroeid, kent dit wellicht beter als Capitaine Flam uit het Franse tv-programma Club Dorothée. Nederlanders kunnen het dan weer kennen van de Duitse tv waar het werd uitgezonden als Captain Future. We delen graag de Franse generiek van de Japanse tekenfilmreeks die maar één seizoen van 52 afleveringen heeft gelopen.

Captain Future was oorspronkelijk een Amerikaanse romanreeks van Edmond Hamilton die later voor Superman en Batman schreef en die daarvóór nog tot een schrijversteam met H.P. Lovecraft en Robert E. Howard (Conan) behoorde.

Foto’s van Peyo en André Franquin tijdens een bezoek aan het derde internationale boekensalon in Québec, Canada, in 1974. In een artikel uit de plaatselijke pers van toen liet De Smurfen-tekenaar Peyo het volgende optekenen: “In ons vak, dat een van de grappigste beroepen is, is iedereen die zichzelf serieus neemt de pineut.”

Peyo en Franquin waren elkaars beste vrienden, ze hielpen elkaar vaak en ze hebben nog samengewerkt in een tekenfilmstudio in 1945 voordat ze bij uitgeverij Dupuis terechtkonden dankzij voorspraak van een voormalige collega uit de tekenfilmstudio, Morris.

Bron: Fans de Peyo

Het origineel van deze Kuifje-illustratie werd op 21 november 2020 via Artcurial geveild en leverde 3,175 miljoen euro op (veilingkosten inbegrepen). Het was tot juli laatstleden het duurst verkochte origineel ter wereld. Het is het eerste covervoorstel van Hergé voor het Kuifje-avontuur De Blauwe Lotus. Het dateert van 1936 en is uitgevoerd in Chinese inkt, aquarel en gouacheverf. Het is 35 x 35 centimeter groot.

De tekening werd nooit gebruikt voor de oorspronkelijke albumuitgave omdat de gebruikte technieken in die tijd te ingewikkeld (en dus te duur) waren voor een goede reproductie als drukwerk. De uitgever van Casterman weigerde daarom deze coverversie. Hergé gaf het dan maar cadeau aan Louis Casterman, de zevenjarige zoon van de uitgever. Louis plooide de tekening zorgvuldig in zes om het in een schuif te bewaren. Het bleef al die tijd in bezit van de familie Casterman. In 1981 kwam de tekening alsnog van pas voor een lithografie die werd uitgegeven toen Hergés oude vriend Tchang Tchong-Jen op bezoek was in Doornik, waar vele Kuifje-albums van de persen rolden.

Het origineel was voorafgaand aan de veiling te bezichtigen op drie locaties: in de galerijen van Artcurial in Monte Carlo (Monaco) en Brussel en ook op een expo van het Festival International d’Art contemporain (FIAC) in Parijs.

Hierboven hadden we het nog over het tweede duurste striporigineel ooit. Dat wereldrecord werd een paar weken geleden verbroken door de openingspagina van de superheldencomic Tales of Suspense nummer 39 uit 1963 met de eerste verschijning van Iron Man. Het origineel haalde op een duur bevochten veiling van Heritage Auctions de prijs van 3,36 miljoen euro.

De tekenaar van het origineel is Don Heck (1929-1995), een comicveteraan die in de jaren 1960 een van Stan Lees trouwste medewerkers was na Jack Kirby. Hij was ook de co-schepper van personages als de Wasp, Black Widow, Hawkeye en Wonder Man. Over het ontwerp van de prille Iron Man vertelde Heck het volgende: "Op een dag belde Stan me op en zei: ‘Je gaat een nieuw personage tekenen, genaamd Iron Man.’ Ik had geen idee wat dat was, of wat ik precies zou gaan doen. Kirby had een kostuum ontworpen en een aantal ideeën aangedragen. Stan en ik hebben die ideeën verder uitgewerkt en uiteindelijk heeft Larry Lieber het definitieve verhaal geschreven. Ik vond het leuk om die strip te maken, vooral de scènes met Tony Stark, Happy Hogan en Pepper Potts."

Voor Eppo nummer 16 in 2020 maakte Dick Matena een kort hommageverhaal van Storm. Zijn vrouw Nelleke de Boorder filmde hem toen bij het schilderen van de laatste pagina.

In het ziekenhuis AZ Sint-Lucas in Brugge werkt een dokter die een verzamelaar is van beschilderde gipsverbanden door verschillende kunstenaars. Dit verband met de Marsupulami en Guust Flater is door een zekere Vin gemaakt.

Reacties van Martijn Rol, Code Orange, Eric Berger en Bart Gryp: "Ik zie het verband met strips niet zo goed", "Totaal uit zijn verband gerukt!", "Het is niet zo ingewikkeld" en "Nou breekt m'n klomp".

Voor zover we weten, kreeg cartoonist Gummbah géén last van Moulinsart voor deze cartoon.

Met een beperkt budget nam een Franse fan van Soda in 2020 een kortfilm op die je op YouTube kan bekijken met Franse of Engelse ondertiteling. Er zijn al vele jaren echte filmplannen, maar veel plannen gaan uiteindelijk niet door of pas veel later.

Albert Uderzo wijst op deze foto naar het Bretoense Erquy. De tekenaar van Asterix woonde daar tijdens de Tweede Wereldoorlog met zijn ouders en zijn broer Bruno. Het zou inspiratie geboden hebben voor het decor van het befaamde Gallische dorpje in Asterix. Er waren ook steenhouwerijen. Obelix runde een menhirhouwerij in Obelix & Co.

Dit bronzen standbeeld van Luffy uit de manga- en animereeks One Piece bleef overeind na een krachtige aardbeving van 6,8 op de schaal van Richter die onlangs een deel van Japan trof.

Smurfen vermomd als andere stripfiguren.

Lezer Manu Van Haverbeke bracht een bezoekje aan de Liberation Garden in Leopoldsburg. Daar stuitte hij op informatie over Nero-tekenaar Marc Sleen die er in 1944 even gevangen heeft gezeten. Hij was toen 21 en werd ervan verdacht een lid te zijn van het verzet. Sleen werd er hardhandig ondervraagd. Volgens de ter plekke te lezen info werd hij daarna in een vrachtwagen geplaatst, met de handen op het hoofd, en zijn bezittingen in een zakdoek, op weg naar het kamp van Beverlo, waar in 1942 en 1943 176 verzetslieden werden gefusilleerd. Hij beleefde er bange weken tot aan de bevrijding. Hij zag er stiekem kans om af en toe een tekening te maken. De vierde foto is terug te vinden op https://www.3970leopoldsburg.be/interneringskamp/ en toont een van de tekeningen die Sleen er heeft gemaakt.

Een andere gevangene maakte er ook tekeningen: Josef Nassy. Deze man was een Surinaamse Jood met Amerikaans paspoort. Hij was een kunstenaar die meermaals exposeerde met zijn tweehonderdtal schilderwerken die hij in een Duits interneringskamp mocht maken. Het grootste deel van dat œuvre is nu een onderdeel van de collectie van het United States Holocaust Memorial Museum in Washington DC.

In 2019 werd deze wel heel bekende wagen uit Robbedoes en Kwabbernoot gespot op een parking in Zuid-Frankrijk.

Bron: Franquin et Compagnie

Tegenwoordig komt Ruben Van Gucht om uiteenlopende redenen in het nieuws, maar toch vooral omwille van zijn amoureuze leven. In 2018 was hij nog de aangever in Van 7 tot 77 jaar (de oude slogan van het weekblad Kuifje), toen de zevende zaalshow van Jacques Vermeire. De samenwerking bleef niet lang duren door een juridisch en financieel conflict over auteursrechten, dat uiteindelijk in het voordeel van Vermeire werd beslecht. Van Gucht werd vervangen door Vermeires aloude aangever Luc Verschueren.

Op promoafbeeldingen van toen waren Vermeire en Van Gucht uitgedost als kapitein Haddock en Kuifje. Jacques Vermeire verzamelt behalve goede wijn ook strips, vooral oude Kuifjes en Suske en Wiskes. Hij was zelf ook even een stripfiguur in de zevendelige stripreeks Jacques Vermeire die tussen 1993 en 1995 liep en werd geschreven en getekend door Geert Kinnaert. En uiteraard is hij ook een strippersonage in de reeks F.C. De Kampioenen.

In de Franse herdruk van het Blake en Mortimer-verhaal De Laatste Farao uit 2019 werden enkele correcties uitgevoerd. In dit voorbeeld van inkleurder Laurent Durieux kan je zien dat de hoofddeksels van de Britse Bobbies zijn hertekend om er kepies van militaire agenten van te maken. In het Nederlands volstond een eerste druk.

In 2010 blikte de Franse regisseur en filmproducer Luc Besson een Franse film van Isabelle Avondrood in. Louise Bourgoin speelde de hoofdrol. In 2018 dook een project op voor een Engelstalige tv-serie naar de stripreeks van Jacques Tardi. Maar banken wilden Besson toen geen geld meer lenen. Er was ook nog een later geseponeerde aanklacht voor verkrachting en beschuldigingen van wangedrag die zijn zaak geen goed deden. Bovendien scoorden zijn laatste films (onder meer een verfilming van Ravian) niet naar behoren, terwijl zijn bedrijf EuropaCorp een openstaande schuld van 160 miljoen euro torste. Door een gebrek aan zekerheid dat de reeks verkocht kon worden aan Franse tv-netwerken en internationale distributeurs en niet kon rekenen op een bepaalde vorm van subsidies of belastingvoordelen is die tv-reeks er nooit gekomen. Besson herpakte zich sindsdien wel met enkele nieuwe films als regisseur (Dogman, June and John, Dracula: A Love Tale).

De Franse Isabelle Avondrood-film was trouwens een groot succes... in China! Van de wereldwijde box office van ongeveer 30 miljoen euro zorgden bijna 2 miljoen Chinese bezoekers voor zo'n 5,5 miljoen euro aan inkomsten. Het was toen de meest succesvolle Franse film aller tijden in China.

Milo Manara tekende in 2020 een affiche voor de Netflix-film The Old Guard. Tussen de kin en de boezem van Charlize Theron kan je de Belgische acteur Mathias Schoenaerts herkennen. Hij speelt een Fransman die als soldaat nog onder Napoleon Bonaparte heeft gediend. Quoi? Wel, Theron vertolkt de leidster van een groepje onsterfelijke huursoldaten die overal ter wereld opdrachten aannemen. Ze gaan al een tijdje mee. Twee anderen zijn nog kruisvaarder geweest. Naast Schoenaerts is de Nederlandse acteur Marwan Kenzari te herkennen. Hij vertolkte onder meer de schurk Jafar in de live action-versie van Aladdin en was te zien in de tv-reeks Flikken Maastricht.

Mocht de film een succes worden, zouden er nog twee volgen. Het einde schreeuwt alvast om een vervolg. De eerste sequel volgde alvast in 2025. The Old Guard is trouwens gebaseerd op de comicreeks van Greg Rucka die bij Image Comics verschijnt.

In de oorspronkelijke versie van het Kuifje-avontuur De Sigaren van de Farao kwamen voor het eerst de agenten X33 en X33 bis voor. Die versie uit 1934 kregen Nederlandstaligen nooit te lezen (tenzij in een veel latere editie uit 1990), want pas in 1955 kwam het verhaal uit in een herwerkt, ingekleurd album voor de internationale markt, voor het eerst ook in het Nederlands. Voor die versie werden de agenten omgedoopt naar Jansen en Janssen. Hun debuut in de reeks Kuifje werd met een ingreep vervroegd naar het ook al herwerkte Kuifje in Afrika om ze in het allereerste plaatje te introduceren.

Volgens historische bronnen baseerde Hergé zich voor het uiterlijk van de speurders op een foto op de cover van het Franse geïllustreerde weekblad Le Miroir dat tussen 1910 en 1920 liep. Twee gelijk uitziende agenten op de foto zijn van elkaar te onderscheiden dankzij hun verschillende snor. Dat Hergés vader en oom een identieke tweeling was, speelde ook wel mee voor de twee personages.

Reclamefilmpje van De Smurfen voor Benco uit 1979. Dat was nog vóór de tekenfilmreeks van Hanna-Barbera die de blauwe dwergjes werelberoemd zou maken. Benco bestaat nog steeds als instant chocoladedrank. De Smurfen maakten er ook reclame voor met stripverhalen en in advertenties.

Een oudje.

In 2019 sierde de eerste illustratie van François Schuiten en gelegenheidsinkleurder Laurent Durieux (die samen aan het Blake en Mortimer-avontuur De Laatste Farao hebben gewerkt) de affiche van het Brusselse Stripfeest. Je ziet hier het volledige beeld, want de uiteindelijke affiche knipte de illustratie bij. Er bestaat ook een variant met de Zwaardvis op de achtergrond in plaats van de stripballonnen. Die was bedoeld om te verkopen als gelimiteerde, genummerde en gesigneerde afdruk op luxepapier. Dit was een uitgave van Atlantic 12 en Collector BD.

In 1976 tekende Bertrand Dupont, een van de tekenaars die Ton en Tineke heeft getekend, deze “familiefoto” als viering voor de dertigste verjaardag van het weekblad Kuifje. De illustratie was een persoonlijk geschenk aan uitgever Raymond Leblanc.

Rechtsboven vind je een Vlaams clubje met Willy Vandersteens Suske en Wiske, Tijl Uilenspiegel en ‘t Prinske en Bob De Moors Meester Mus.