Ditjes en datjes (24)

In 2020 was op een expo met originelen van Leo in de Brusselse galerij Huberty-Breyne dit origineel te zien. Het komt niet in een album voor. Het is een pagina uit Adebaran deel 4 uit 1997 die werd gecensureerd. In de meeste verhalen van de diverse Aldebaran-cyclussen komt wel een naakt- of seksscène voor (meestal net voorbij de helft, sla je albums er maar op na), maar deze scène ging voor uitgeverij Dargaud wat te ver.

Een dédicace van Joe Shuster, de allereerste tekenaar van Superman, uit de jaren 1940.

In 1940 verscheen Kuifje voor het eerst in het Nederlands. Dat was toen nog in Het Laatste Nieuws en zijn naam bleef onvertaald als Tintin staan. Het verhaal Tintin in Kongo (het latere Kuifje in Afrika) liep tot in 1941. Voor deze krantenversie paste Hergé onder meer gezichten en decors aan. Deze versie vormde de basis voor de eerste kleurenuitgave van de strip in vele landen en talen.

Voor de cover van XIII Mystery 6: Billy Stockton uit 2013 vond tekenaar Steve Cuzor inspiratie in een foto van Kurt Cobain. De Franse fotograaf Youri Lenquette nam deze foto, maar het was Cobains idee om met een pistool te poseren. De zanger van de legendarische grungeband Nirvana had het zelf naar de studio meegebracht. Hoewel de fotograaf hem herhaaldelijk had gevraagd om ook foto's te nemen zonder het wapen, weigerde Cobain dat. Op een paar van de andere foto's van de reeks blaast hij op het uiteinde van de loop of richt hij het pistool meermaals op zijn slaap.

De datum van de fotosessie was 15 februari 1994. Het was Cobains allerlaatste professionele fotoshoot. Op 5 april 1994 maakte hij een einde aan zijn leven in zijn huis in Seattle. Dat deed hij met een jachtgeweer dat een vriend voor hem had gekocht omdat zijn eigen wapens eerder waren afgenomen door de politie.

Het tragische strippersonage Billy Stockton maakte zijn intrede in de reeks XIII in het album Alle Tranen van de Hel (deel 3 uit 1986) in de gevangenis Plain Rock waarin XIII ook terechtkomt. Het boefje dat een moordenaar werd met een tiental moorden op zijn kerfstok kreeg een verleden in het XIII Mystery-verhaal van scenarist Laurent-Frédéric Bollée.

Dit is een Conan door José Homs (Shi). Door een onmogelijke planning moest hij het album, dat hij op scenario van Sylvain Runberg had kunnen tekenen, enkele jaren geleden opgeven. In de reeks van Glénat is dat verhaal inmiddels getekend door Jae Kwang Park als De Priesters van de Zwarte Kring, in 2021 vertaald door Dark Dragon Books. Deze reeks verstrippingen is naar het oorspronkelijke werk van Robert E. Howard.

In juli 2019 kwam de comicreeks The Walking Dead tot zijn einde na 193 comicdeeltjes die in 2003 in het Engels startte. De bekende stripreeks van tekenaar Tony Moore, al snel opgevolgd door Charlie Adlard, en scenarist Robert Kirkman liep sinds 2003. Het laatste deeltje was dubbeldik. Kirkman vond het zelf ook jammer dat de reeks stopte. Tegelijk verantwoordde hij zijn beslissing dat hij te veel van het zelf gecreëerde wereldje hield om het verhaal nog langer te rekken tot het niet meer zo goed zou zijn als hij het wilde. Nu heeft hij zijn verhaal volledig kunnen vertellen zoals hij het wou, zonder bemoeienissen van anderen. En dat heeft hij naar eigen zeggen te danken aan de steun van zijn lezers.

De 193 comics werden gebundeld in 33 TPB's, door Silvester in hardcoverbundelingen vertaald tussen 2010 en 2023.

Uit de stripreeks vloeide in 2010 een tv-reeks voort die een eigen koers ging varen. Tot 2022 liepen elf seizoenen, goed voor 177 afleveringen. In 2015 startte de spin-off Fear the Walking Dead die in 2023 na acht seizoenen en 113 afleveringen tot een einde kwam. Daarnaast zijn er nog de spin-offs en minireeksen The Walking Dead: World Beyond (twee seizoenen, 2020-2021), The Walking Dead: Daryl Dixon (drie seizoenen, 2023-2025), The Walking Dead: Dead City (sinds 2023), The Walking Dead: The Ones Who Live (2024) en de anthology-reeks Tales of the Walking Dead (2022).

Tijdens een droneshow op het concert op de nationale feestdag van België op 21 juli werden enkele striphelden vertoond tussen veel andere Belgische glorie.

"Nobody loves you."

Voor deze promotionele plooifolder van het margarinemerk Brabantia leverde André Franquin alle tekeningen, inclusief het ganzenbordspel dat als een stripverhaaltje leest. De folder dateert van 1954 en het is in gedrukte vorm extréém zeldzaam. Volgens experten zijn slechts drie Nederlandstalige exemplaren bekend, terwijl er nooit een Franstalige versie werd gedrukt. 

De opbrengst op een veiling in 2020 was dan ook navenant, het kaartje ging weg voor 1.810 euro. De afmetingen bedragen 13,5 x 20,5 cm gesloten formaat, 27 x 20,5 cm open formaat.

In de zomer van 2016 organiseerde de Vlaamse kustgemeente De Haan een mooi en groots aangepakte expo over De Rode Ridder die toen nog maar pas was overgenomen door Fabio Bono en Marc Legendre. Op de expo was aandacht voor alle tekenaars met originelen uit de collectie van superverzamelaar Paul Lauwers. Op de opening was ook een echte Rode Ridder aanwezig. Helaas geen Galaxa of Demoniah, maar dan weer wel tekenaar Eugeen Goossens, die je op de derde foto kan zien. Tussen de overige foto's zit een De Rode Ridder-tekening van zijn hand. 

Voor de rest kan je onder meer twee originele tekeningen zien van Hec Leemans uit Bakelandt met een karikatuur van Karel Biddeloo, de man die het langst De Rode Ridder heeft getekend. Er is ook origineel werk te zien van Biddeloo zelf, een van de eerste pagina's van De Rode Ridder door Bono en tekeningen van Claus D. Scholz, waaronder ook weer een karikatuur van Biddeloo.

Voor deze mooie kleurentekening van Morris betaalde een liefhebber in 2020 het bedrag van 10.700 euro (dubbel zoveel als geschat) op een veiling.

Een origineel van Asterix en Obelix door Albert Uderzo voor de cover van een kleurboek uit 1966.

Dit origineel van een coverillustratie van Kuifje voor Le Petit Vingtième uit 1938 raakte in 2020 op een veiling verkocht voor 360.600 euro, wat toen binnen de verwachtingen viel.

In 2020 werd op een originelen- en stripveiling van Artcurial een wereldrecord gevestigd voor een originele tekening. Deze coverillustratie van Robbedoes verzamelalbum nummer 49 uit 1954 was toen het duurste origineel van André Franquin aller tijden. Er werd 337.600 euro voor neergeteld. Eigenlijk een teleurstelling, want het was geschat tussen 350.000 en 450.000 euro.

Vroeg werk van Kim Duchateau en het beweegt. De korte tekenfilm Instinctus uit 1993 die hij als student maakte voor het KASK. Het absurde surrealisme zat er toen al in.

In 2020 was De Rode Ridder weer eventjes in het Engels te lezen nadat het album De Levende Doden (deel 106) in 1983 ook in het Engels vertaald raakte. Op de website van Europe Comics zijn nog steeds twee albums van Fabio Bono en Marc Legendre beschikbaar als digitale strip waarvoor je 2,49 euro moet neertellen. Het gaat om vertalingen van Het Bloedkleed (deel 261) als het Engelse deel 1 en De Slavin (deel 259) als het Engelse deel 2. Het is bij deze twee verhalen gebleven.

Tintinophile — dit is geen ernstige ziekte, maar een omschrijving voor kenners van Kuifje/Tintin — Gilles Delli-Zotti vond in 2020 deze weinig bekende illustratie van Kuifje uit de jaren 1950 in een niet nader genoemd tijdschrift. Het diende om promotie te voeren voor de lancering van De Uitbarsting van de Karamoko, het toenmalig nieuwe avontuur van Jo, Suus en Jokko. Gilles' vriend Jean-Claude Registo restaureerde de illustratie en gaf het een kleurtje. Het ziet er nu zo goed als nieuw uit na meer dan vijfenzeventig jaar.

Creatief met papier. Door de Deense kunstenaar HuskMitNavn (RememberMyName), die er een illustratieve stripstijl op nahoudt.

https://huskmitnavn.dk/

Voor de Humo van 20 juli tekende Charel Cambré de cover als illustratie voor een reportage over naaktstranden. 

Kort na de publicatie ervan op onze Facebookagina werd het bericht eerst met een lagere frequentie gedeeld op pagina's van volgers en niet-volgers alvorens helemaal geschrapt te worden. Na een vraag tot een herbeoordeling omdat het om nota bene hoogstens getekende blote borsten ging, bleef de censuur gestand. Ook na een protest weigerde Facebook het bericht terug te plaatsen. We kregen nog wel het advies om dit op te nemen met een rechtbank in eigen regio om de beslissing te laten herzien, maar dit vonden we zelf veel te ver gaan.

Batman door de jaren heen.

In 2017 was Maarten Gerritsen (Jan, Jans en de Kinderen, Donald Duck) verantwoordelijk voor een restyling van Junior Suske en Wiske. Niet voor de gagreeks van Jeff Broeckx, die als Klein Suske en Wiske tussen 2002 en 2010 liep en werd opgevolgd door Junior Suske en Wiske tussen 2010 en 2015, maar wel voor een reclamecampagne van Euro Shoe voor de inmiddels failliete schoenenketen Bristol. Gerritsen tekende twee albums onder de titel Suske en Wiske Junior: De Wakkere Woeffies.

Drie jaar later kwam het alsnog tot een reboot van de stripreeks Suske en Wiske Junior door Charel Cambré.

De WK-finale werd gespeeld tussen Argentinië en Spanje. Spanje won. Op 9 juli 1928 vestigde het gezin van de toen nog piepjonge René Goscinny, de latere scenarist van Asterix en Lucky Luke, zich in de Argentijnse hoofdstad Buenos Aires. Zijn vader kon er aan de slag als chemicus. “Onze aankomst was prachtig: we werden verwacht met kransen, een militaire optocht en vuurwerk. Ze wisten beslist hoe ze de nieuwelingen moesten verwelkomen. Niet lang daarna hoorde ik dat we aangekomen waren op de dag van een thuislandviering”, vertelde hij over zijn eerste stappen in het Zuid-Amerikaanse land.

De familie bleef er zeventien jaar wonen. Goscinny beleefde er een gelukkige kindertijd, in de latere oorlogsjaren ook veilig voor de nazi’s die in zijn thuisland Frankrijk vele familieleden hebben gedeporteerd en vermoord. Hij studeerde er op Franse scholen waar hij opviel als grappenmaker. Niettemin behaalde hij er zonder zorgen een diploma in de letteren en ging hij naar de kunstacademie. Zijn eerste stripverhalen tekende hij zelf.

In Buenos Aires kan je in de straat Sargento Cabral nummer 875 een plakkaat vinden dat herinnert aan waar de jonge René ooit gewoond heeft en waar hij de basis heeft gelegd voor zijn schrijfcarrière met vele vertalingen wereldwijd. Asterix, Lucky Luke en de jeugdboekenreeks De Kleine Nicolaas staan erop vermeld.