Ditjes en datjes (20)

Eden "The Flash" Hazard in actievere tijden (2016).

Dit zijn unieke beelden van de set van de film Robert & Bertrand uit 1982. Het ging om een Vlaams project van regisseur Cor Blancke. Het was geen verfilming van Willy Vandersteens stripreeks, maar wel gebaseerd op de oorspronkelijke roman van Raf Verhulst waar ook een toneelstuk van bestond. Door een gebrek aan de nodige fondsen werd het project stopgezet. Toch zou er nog drie uur filmmateriaal in het Vlaams Filmmuseum van Leuven liggen volgens toenmalig cameraman Jean De Meulder.

Dit was ook het laatste filmproject van Robert en Bertrand na diverse Franse en Duitse films en kortfilms van 1901 tot 1976. Ook in Vlaanderen waagde men zich aan een verfilming. In 1965 vertolkten Werner Kopers en Nand Buyl de hoofdpersonages in een tv-film. Ook Chris Lomme, met wie Nand in de tv-reeks Schipper naast Mathilde heeft gespeeld en elkaars geliefden waren, is in deze film van regisseur Anton Peters te zien. Toen bestond de stripreeks nog niet. Het is waarschijnlijk dat Vandersteen die ook heeft gezien) 

Een plantje aan de muur. In 2020 uitgevoerd door Nederlander Henk Boomstra.

In de vierdelige minireeks The Rocketeer: The Island, naar een oorspronkelijk idee van bedenker Dave Stevens (1955-2008), gaat de retrosuperheld Rocketeer op Skull Island op zoek naar de verdwenen piloot Amelia Earhart. Op dat eiland krijgt hij te maken met King Kong, maar hij ontmoet er ook figuren uit andere stripreeksen. Kuifje en Bobbie duiken er zomaar eventjes op, terwijl ook Popeye passeert.

Deze complete minireeks verscheen eerder dit jaar bij IDW Publishing en is het werk van tekenaar Jacob Edgar en scenarist John Layman. The Rocketeer was ook even in het Nederlands te lezen. Het eerste verhaal verscheen in het Nederlandse stripmaandblad Titanic voordat het in 1987 in album uitkwam in de collectie Titanic reeks van uitgeverij Dendros (nu Arboris).

Het kwam in 1991 tot een verfilming met Billy Campbell als de held Cliff Secord alias The Rocketeer (in werkelijkheid een stuntpiloot met een jetpack in de jaren 1930) en Jennifer Connelly als zijn vriendin Jenny, in de stripreeks Betty genoemd en gemodelleerd naar Bettie Page. Voor regisseur Joe Johnston was het pas zijn tweede grote filmproject na Honey, I Shrunk The Kids (1989) en een carrière voor de visuele effecten in de eerste drie Star Wars-films, Battlestar Galactica en Indiana Jones: Raiders of the Last Ark. Later volgde de regie voor films als Jumanji, Jurassic Park III, Hidalgo en Captain America: The First Avenger.

Toevallig was Dave Stevens een tijdlang de inkter van tekenaar Russ Manning voor de krantenstrips van Star Wars en ook diens Tarzan. In diezelfde jaren 1970 was hij daarnaast een storyboardtekenaar voor Raiders of the Lost Ark en voor een clip die muziekgeschiedenis heeft geschreven: Thriller van Michael Jackson.

Stevens heeft zelf niet veel stripverhalen van The Rocketeer gemaakt na het oorspronkelijke uit 1982. Problemen met uitgeverijen die bankroet gingen of met wie het niet prettig samenwerken was, maar ook twijfels over zijn eigen vermogen als scenarist, zijn vele andere projecten, een rechtszaak van Marvel omdat in Daredevil al een bende criminelen voorkwam die zich de Rocketeers noemde en een auto-ongeluk waarbij hij verwond raakte, nekten een lang leven als stripreeks.

Na een bijzonder mooie complete editie van al wat Stevens voor The Rocketeer heeft getekend in 2008, volgden diverse minireeksen van The Rocketeer na Stevens' dood aan leukemie: Rocketeer Adventures (tweemaal vier comicdeeltjes, 2011-2012), The Rocketeer: Cargo of Doom (vier deeltjes, 2012), Rocketeer & Spirit, een crossover met The Spirit in Pulp Friction (vier deeltjes, 2013), The Rocketeer: Hollywood Horror (vier deeltjes, 2013) en The Rocketeer at War (vier deeltjes, 2015-2016).

Eind april 2026 kwam een nieuwe complete editie uit van 368 pagina's met al het werk van Dave Stevens voor de oorspronkelijke verhalen en die van zijn opvolgers, onder wie Kurt Busiek, Darwyn Cooke, Dave Gibbons, Marc Guggenheim, Walter Simonson, Bruce Timm, Stan Sakai, John Byrne, Matt Wagner en anderen.

"Ik weet niet waarom, maar dit liedje maakt me gelukkig." Dat kregen verpleegkundigen te horen van een bewoonster in de zorginstelling waar ze werkten. Elke keer ze het liedje A Dream Is A Wish Your Heart Makes uit de Disney-tekenfilm Cinderella (Assepoester) voor haar lieten afspelen, bood het de oude vrouw rust en troost. Die bewoonster leed aan Alzheimer. Haar naam was Ilene Woods en zij WAS Cinderella. Ze sprak de stem van het personage in en zong alle liedjes in de tekenfilm. Ze kon zich echter niet meer herinneren dat ze dat ooit had gedaan.

Uit meer dan driehonderd kandidaten werd Ilene Woods gekozen om Cinderella te vertolken. In haar carrière zong ze voor twee presidenten (Franklin D. Roosevelt en Harry S. Truman) en ze was ook Sneeuwwitje in een audioboek uit 1949. Ze werd een Disney Legend in 2003. Drie jaar later zei ze in een interview: "Ik hou van het idee dat wanneer ik er niet meer ben kinderen nog steeds mijn stem zullen horen."

Ze overleed op 1 juli 2015 zonder zich dus nog de vele gloriemomenten te herinneren of zelfs haar eigen stem in oude opnames te herkennen.

Bron: Let's talk movies

De evolutie van Supergirl in (teken)filmversies en tv-reeksen. De nieuwste film met Milly Alcock (uit het eerste seizoen van House of the Dragon) is vanaf 1 juli te zien in Belgische bioscopen.

Via https://vimeo.com/334696665 kan je een filmpje bekijken voor wat een geanimeerde langspeelfilm van Aquarica had moeten worden. Het filmpje werd in 2019 gemaakt door de Canadese studio's Item 7 en L'Atelier Animation, geregisseerd door Martin Villeneuve, de broer van Denis Villeneuve (Blade Runner 2049, Dune). Martin is zelf de regisseur van Mars & Avril waarvoor François Schuiten zijn medewerking verleende. 

Het was de bedoeling dat Schuiten en Benoît Sokal voor de film Aquarica zouden optreden als visual designers. Deel 1 van het striptweeluik verscheen in 2018, deel 2 volgde in 2022 postuum na het overlijden van Sokal in 2021.

In het Britse Skegness vond eind mei een Meccano-beurs plaats. Op een van de standjes was deze nagebouwde blauwe tank uit het Kuifje-verhaal Mannen op de Maan te zien.

Guust Flater (door Delaf) op de cover van de zomerspecial van Spirou van 1 juli.

Deze superfan van Jan Bosschaert loopt sinds kort rond met een van zijn tekeningen voor het literaire festival Saint-Amour op haar onderarm.

In de Ernest Allardstraat nummer 5 kan je in Brussel dit plakkaat aan de gevel aantreffen. Het is een herdenkingsplakkaat om het geboortehuis van Edgar P. Jacobs aan te duiden. Onder zijn gebeitelde portret staat de omschrijving "operazanger, schilder, illustrator en schepper van de strip Blake en Mortimer" te lezen.

Een Kuifje gespot in de Vlaamse film Congo Express uit 1986. Tijdens dit stoeipartijtje krijgt het personage, een werkloze punker die door Marc Van Eeghem wordt gespeeld, een pijnlijke trap in zijn "kindergeld". Alweer een volgende generatie verloren voor het striplezen.

Onlangs lieten we je in deze rubriek een illustratie in potlood zien van Murena door Jérémy Petiqueux. Die was voor de zevenenzeventigste verjaardag van scenarist Jean Dufaux op 7 juni. De tekening was nog niet af. Hier is de ingekleurde versie. En wij kunnen die ook in ons bezit krijgen, want volgens de tekenaar wordt de tekening op de laatste pagina afgedrukt in het later dit jaar te verschijnen deel 14 van Murena. "Er was nog een blanco pagina over op het eind", verklaarde Petiqueux.

Dat Thorgal eigenlijk een buitenaards wezen is dat op de aarde terechtkwam, maakt een volgend album van de spin-offreeks Thorgal Saga nog eens duidelijk. Scenarist Christophe Bec vertelt in een prequelverhaal meer over Thorgals afkomst op een andere planeet en diens ouders. Dat dit een puur sf-verhaal zal zijn, is al te zien aan de hand van deze vele voorbeelden van tekenaar Jaouen Salaün. Je ziet schetsen, storyboards, potloodtekeningen, geïnkte plaatjes en pagina's tot een paar in kleur afgewerkte voorbeelden.

Voor Christophe Bec is dit zijn tweede Thorgal Saga na De Ambergodin met Valérie Mangin als co-scenarist en Bec zelf als tekenaar. Bec en Salaün werkten al samen aan de reeksen Carthago Adventures en Eternum. Hun Thorgal heeft de titel Le Peuple des Étoiles (Het Sterrenvolk). Bec omschrijft het zelf als een Thorgal deel 0. En dat is met de zegen van Grzegorz Rosinski en diens zoon Piotr die zich om de voortzetting van Thorgal bekommert. Medebedenker Jean Van Hamme heeft jaren geleden al zijn rechten op Thorgal verkocht, al behoudt hij zijn moreel auteursrecht dat hem mag doen ingrijpen als de reeks een koers maakt die hem allesbehalve zint.

De Amerikaanse Mary Blair (1911-1978) werkte als concepttekenaar voor Disney-tekenfilms als Peter Pan, Dombo, Cinderella en Alice in Wonderland, waarvan je hier een kleurrijke reeks van haar ontwerptekeningen ziet.

In 1953 verliet ze het bedrijf om voor haar gezin te zorgen. In plaats van uit de annalen van de kunstgeschiedenis te verdwijnen als huisvrouw, ontpopte ze zich tot kinderboekenillustrator. Haar werk sierde boeken in de collectie De Gouden Boekjes.

Walt Disney wist haar te overtuigen om opnieuw voor hem te werken. Dat leidde onder meer naar een project voor de Wereldtentoonstelling van 1964 in New York. Het ging om de attractie It's a Small World die zo'n immens succes was dat het werd nagebouwd in verschillende Disney-pretparken. De poppen met de grote hoofden waren rechtstreeks gebaseerd op figuren die Blair in de jaren 1940 had ontworpen voor een reeks wenskaarten voor Hallmark in opdracht van Walt Disney.

In 1955 liep Marilyn Monroe over een ventilatierooster waardoor haar witte jurk opwaaide. Regisseur Billy Wilder legde de beroemde scène vast voor de film The Seven Year Itch. Sindsdien is de scène vele malen geparodieerd, ook in strips. We hadden nooit verwacht ze ook terug te vinden in De Smurfen. 

In deel 39, De Vlucht van de Ooievaars, uit 2020 beleeft Smurfin een oeps-momentje. We weten niet wat het Smurfje achter haar precies te zien krijgt onder haar blauwe staartje, maar hij moet er toch van blozen. The Seven Year Itch werd in onze taalcontreien trouwens uitgebracht als Geen Tijd om te Blozen.

Bij Tim Hermans, de directeur van de Nationale Bank van België, staat een bekende raket op kantoor.

Beeld: VRT nieuws

In 1991 tekende André Franquin dit fresco met monsterlijke felicitaties aan het adres van Asterix. Hoewel Asterix' dertigste verjaardag op de tekening wordt gevierd, is de datering twee jaar te laat, want de stripreeks van Albert Uderzo en René Goscinny verscheen voor het eerst in 1959. De prent was te zien in een speciale Asterix-editie van een Franstalig magazine. Na het overlijden van de vorige eigenaar raakte de originele tekening via een veiling verkocht. Op de tweede afbeelding kan je zien dat Franquin alleen al voor het Asterix-figuurtje tientallen voorstudies schetste.

Op een rondpunt in het Waalse La Hulpe prijkt sinds 2019 een standbeeld van Stomp uit de reeks Baard en Kale en die zijn eigen spin-off kreeg. Stomp is een creatie van Will en scenarist Maurice Rosy. Bij de inhuldiging waren Wills zoon Eric Maltaite (links op de tweede foto, tevens de tekenaar van de trilogie Stomp), de weduwe van Will, zijn andere kinderen en voormalige medewerkers, vrienden en fans van Will aanwezig. De man rechts op de tweede foto is beeldhouwer Joachim Jannin.

© foto's: Thierry Ligot

Coudekerque-Branche, oftewel Nieuw-Koudekerke bij Duinkerke in de Franse Westhoek in Frans-Vlaanderen, houdt van murals om gevels en doorgaans saaie nutsvoorzieningen te verfraaien. Er komen er regelmatig bij, telkens door andere kunstenaars. Twee ervan zijn stripmuren. In 2022 verwelkomde de gemeente er een hele grote van Bollie & Billie. Sinds 2016 is een gevel van een schooltje gewijd aan Rik Ringers.

Behalve een striptekenaar was Hergé ook een kunstschilder, illustrator en grafisch vormgever. In december 1936 verscheen een nummer van La Tente, een nieuwsbrief van Camping Club de Belgique. Hij ondertekende zijn minimalistische tekening met zijn pseudoniem.

Twintig jaar later, in mei 1956, gebruikte de club met de nieuwe naam Royal Camping et Caravanning Club de Belgique de tekening opnieuw voor hun maandelijkse nieuwsbrief.

La Tente bestaat al lang niet meer, maar de camping- en caravanclub in Wezembeek-Oppem nog wel.

Een prachtig schilderij van Piet Wijn met diens bekendste creatie Douwe Dabbert.

Uit de groep Piet Wijn en Douwe Dabbert fanclub.

"Ik kwam naar Los Angeles in de hoop dat de man (Disney-animator Chuck Harvey) van mijn zus me aan werk in de sector kon helpen. Ik was nooit echt een animatiefreak — behalve dan van de oude Popeye-cartoons van Fleischer, die geweldig waren om stoned naar te kijken — en ik had ook geen kunstopleiding gevolgd. Zelfs met de contacten van Chuck raakte ik nergens aan de bak. Toch bleef ik volhouden, want alles was beter dan voor 4,50 dollar per uur in een magazijn of voorraadkamer te werken. Mijn eerste echte vaste job in de animatiesector kreeg ik dankzij John Kricfalusi, die voor D.I.C. The New Beany and Cecil Show produceerde en me een kans gaf als lay-outtekenaar. Mijn tekeningen waren eerlijk gezegd nogal beroerd, maar ze hadden dringend nieuw volk nodig. Die zomer kwam Who Framed Roger Rabbit uit en daarna beleefde de animatiewereld een soort renaissance. Vooral omdat een paar producers plots beseften dat er écht geld te verdienen viel met die rommel."

Aan het woord: Chris Reccardi. Met zijn tekenfilmcarrière kwam het alsnog goed, want vanaf 1989 werkte hij als animator, scenarist, producer, regisseur én muzikant mee aan heel wat tekenfilmreeksen. We noemen onder andere The Ren & Stimpy Show, Samurai Jack, The Powerpuff Girls, Tiny Toon Adventures en SpongeBob SquarePants. Hij overleed in 2019 aan een hartaanval terwijl hij op een surfplank stond in Californië. Hij werd amper 54 jaar.

Naast de tekenfilmbusiness schilderde hij voor eigen plezier prachtige werken die hij liet tentoonstellen in galerijen — zelfs in KochxBos in Amsterdam — of waarvan reproducties te koop waren. Daarvoor zette hij zijn combinatie van modernistisch retrodesign van de jaren 1950 met een futuristische atoompunkstijl of de Atomic Space Age-stijl verder. Of zoals hij het zelf samenvatte: "Sterk design en aantrekkelijke kleuren. Verzonnen muziekinstrumenten, voertuigen en uiteraard het vrouwelijk lichaam. Ik bedenk meestal dingen waarvan ik wou dat ze bestonden, maar die niet bestaan. Zoals een computer op stoomkracht. Die hoeft zelfs niet op steenkool te draaien. Maar sommige ideeën zijn blijkbaar gewoon hun tijd te ver vooruit."

We presenteren je hier dertig van zijn schilderijen.

De oorspronkelijke gameproducent Rebellion (bekend van Sniper Elite, Zombie Army en Alien vs. Predator) kocht in 2000 uitgeverij 2000 AD en verwierf in 2018 de rechten op de stripreeks Trigië. Dat leidde naar Engelse integrales, die ook de verhalen van na Don Lawrence bevatten, en sinds mei 2026 gloednieuwe verhalen. Er zijn ook film- of tv-plannen, maar daarover is bitter weinig nieuws te vertellen. Een eerder project om van Judge Dredd een tv-reeks te maken onder de titel Mega-City One is intussen geëvolueerd naar een filmproject met Taika Waititi (Thor, Jojo Rabbit) als regisseur en Drew Pearce (Iron Man 3, The Fall Guy, Mission: Impossible 5, Fast & Furious: Hobbs & Shaw, Godzilla) als scenarist.

Er bestonden al eerder projecten om Trigië te verfilmen. Een eerste dateert van eind jaren 1970, begin jaren 1980 om er een grote Hollywoodproductie van te maken (zie volgend bericht). In 2009 werden nogmaals opties op de filmrechten gekocht. In 2011 raakte bekend dat er een scenario bestond en dat er in Engeland over een te vinden regisseur werd vergaderd. Opnieuw geen concreet gevolg.

In 2017 stonden alweer nieuwe plannen veel verder. Voor een geplande tv-reeks had toenmalig filmrechteneigenaar Time Inc UK al scenario's laten schrijven door onder meer Samuel Pinney (van de Britse westernkortfilm The Narrows). Pinney: "We hadden het hele eerste seizoen al uitgeschreven en de volgende twee seizoenen in grote lijnen uitgewerkt. Het eerste seizoen (tien afleveringen van zestig minuten) was losjes gebaseerd op De Slag om Trigopolis, maar zat vol met verwijzingen naar andere klassieke verhaallijnen. (...) Er waren al regisseurs aan het project verbonden. En de producent die erbij betrokken was, zou nerds van vreugde doen flauwvallen. De eerste aflevering zou geregisseerd worden door Sam Yates, gepokt en gemazeld als theaterregisseur, maar sinds 2015 ook de regisseur van de (kort)films The Hope Rooms, Agatha and the Curse of Ishtar, Magpie en Towards Zero. Amper een jaar later was Rebellion de nieuwe eigenaar van Trigië, filmrechten incluis, en was het over en uit voor het project van Time Inc UK."

De concepttekeningen die je hier ziet afgebeeld, zijn van de hand van Chris Weston, die zijn carrière startte door een jaar lang stage te lopen bij, jawel, Don Lawrence (Trigië, Storm) tot hij betaald werk kreeg voor Judge Dredd en vervolgens tekende voor reeksen als Rogue Trooper, Swamp Thing (met Mark Millar als scenarist), The Invisibles, Starman, JSA, Lucifer, The Authority, The Filth, Ministry of Space, Fantastic Four, The Twelve, Batman,...

Bronnen: Bleedingcool.com, Downthetubes.net

De gebroeders Max en Dave Fleischer maakten van 1929 tot 1942 furore met hun Fleischer Studios, een tekenfilmstudio aan wie we Betty Boop, Popeye, Koko the Clown en de eerste tekenfilms van Superman te danken hebben. Hun nageslacht maakt ook films. De kleinzoon van Max werkt momenteel aan een film van Betty Boop (lees er hier meer over) en diens vader Richard groeide zelf uit tot een gevierd filmregisseur. Op zijn palmares prijken ronkende titels als Soylent Green, Conan the Destroyer, Red Sonja, 20,000 Leagues under the Sea (nota bene voor zijn vaders aloude grote concurrent Disney), The Vikings, Barabbas, Fantastic Voyage, The Narrow Margin, Dr. Dolittle, The Boston Strangler, Tora! Tora! Tora!, enzovoort. En daar had ook The Rise and Fall of the Trigan Empire tussen kunnen figureren.

Tijdens een gesprek met mediaconsultant en stemacteur Peter Greenwood, die in de jaren 1980 en 1990 in Hollywood met Fleischer samenwerkte, zag de regisseur een exemplaar van een verzamelalbum van de Britse stripreeks die we in het Nederlands kennen als Trigië. Richard Fleischer was meteen weg van het hele door Mike Butterworth bedachte concept: van de originele openingsscène waarin een buitenaards ruimteschip op aarde neerstort tot de taalkundige die de aan boord gevonden documenten vertaalt, waaruit een ongelooflijke samenleving en haar geschiedenis naar voren komen. Greenwood kocht het album voor Fleischer, die het bewaarde in zijn bibliotheek.

Na enkele maanden bleek het plan om een Trigië-film in Hollywood te maken te voortvarend. Fleischer zou waarschijnlijk alle grote namen uit actie- en avonturenfilms van die tijd moeten inhuren om het project op de door hem gewenste manier te realiseren, inclusief Arnold Schwarzenegger (die in Fleischers Conan en Red Sonja had meegespeeld). Het bleek destijds onmogelijk om de agenda’s van al die acteurs op elkaar af te stemmen. Naarmate de mogelijke kosten opliepen, liet Fleischer volgens Greenwood het idee varen, ondanks zijn enthousiasme voor het project en zijn bewondering voor de gedetailleerde tekeningen van Don Lawrence. Zoals zo vaak bij films kwam ook The Rise and Fall of the Trigan Empire niet verder dan de startblokken.

Bron: Donwthetubes.net

In 2013 publiceerden tekenaar Paul Teng en scenarist Jan Paul Schutten bij Lecturis het prachtig getekende en boeiend vertelde, historische one-shot Jan van Scorel. Daarin vertelden ze over de Noord-Nederlandse schilder (1495-1562) die door de eerste en enige paus van Nederlandse afkomst, Adrianus VI, als opzichter van de pauselijke kunstcollectie werd aangesteld. Het album van 80 pagina's verscheen in softcover. BD Must gaf deze strip in 2020 in het Frans uit als een tweeluik in hardcover, en daar was natuurlijk een extra coverillustratie voor nodig, zie laatste afbeelding.

Infographics hoeven niet saai te zijn. De Finse striptekenares Minna Sundberg (A Redtail's Dream en Stand Still, Stay Silent) tekende in 2015 een boom met daarin de oorsprong en verdere evolutie van Indo-Europese en Oeraalse talen. Het Afrikaans, Nederlands en Vlaams (en een kleinere Friese vertakking) vind je onder de grote tak Engels rechts op de kaart.

Sundberg wou hiermee aantonen waarom haar personages in haar post-apocalyptische webcomic Stand Still, Stay Silent elkaar toch kunnen begrijpen, hoewel ze een andere (Scandinavische) taal spreken.

In het verlengde hiervan staat er een interessant hoofdstukje in het dossier van De Rode Ridder integraal 3, waarin de verwantschap tussen bijvoorbeeld het middeleeuwse Engels en het West-Vlaams (beide Kustgermaanse talen) of het Duits en Nederlands of Diets aan bod komt. Historisch gezien klopte het net zo goed dat Johan het Middelhoogduits (een middeleeuwse versie van het Duits) kon begrijpen. Hij beleefde wel vaker avonturen in het Duitse Rijnland of het Zwarte Woud, bijvoorbeeld in De Zilveren Adelaar en de opeenvolgende avonturen De Hamer van Thor, De Lorelei, De Weerwolf en De Voorspelling.

Vandaag is het internationale yogadag. Een yogasmurf was in 2019 de ambassadeur van de Brusselse editie van deze internationale dag voor yogabeoefenaars. De sessie vond plaats in het Jubelpark waar die dag ook een gelimiteerde poster van de yogasmurf te koop was met verschillende yogastandjes. De opbrengst ging naar het goede doel Think Pink. In 2020 was Smurfin het gezicht van de Brusselse yogadag.

"Ik heb Elvis nooit een boek zien lezen. Strips daarentegen..."

Freelancefotograaf Alfred Wertheimer was in 1956 een bevoorrechte metgezel van Elvis Presley in opdracht van Elvis' platenfirma RCA Records. De fotograaf was aanvankelijk ingehuurd om promotiefoto's te maken, maar hij besloot mee te reizen naar Elvis' eerste tv-optredens en concerten in het zuiden van de VS. Datzelfde jaar scoorde de King of Rock and Roll zijn eerste landelijke nummer 1-hit, Heartbreak Hotel, uitgebracht op 27 januari 1956. En op 23 maart 1956 nam Elvis zijn debuutalbum op. Wertheim kon Elvis' explosief stijgende succes vanop de eerste rij meemaken en vastleggen.

Ongeveer 3.500 foto's dateren uit deze periode. Een ervan zie je hier, met een comic lezende Elvis. De zanger verdiept zich in Betty and Veronica van Archie Comics. Die stripreeks over elkaars beste “frenemies” loopt nog steeds. De jongste jaren duiken almaar meer andere vormen van beide meiden op in illustraties en parodieën, maar die zijn hier niet voor publicatie vatbaar.