Terug naar overzicht

Dwergen 10: Abokar van het Schild

Tekenaar(s)
Nicolas Demare
Scenarist(en)
Nicolas Jarry
Uitgeverij
Daedalus
Verschijningsdatum
december 2019

Overzichtelijk en leesbaar

Dit is een combibespreking van Elfen deel 20, Dwergend een 10 en Orks & Goblins deel 4.

In de wereld van Arran tiert het welig met verhalen over elfen, dwergen, orks, goblins en magiërs. In december bereikte Elfen na vijf jaar de kaap van de twintig vertaalde albums, van Dwergen zijn sinds 2016 tien albums uitgegeven en de nog jonge reeks Orks & Goblins telt sinds de lancering in 2018 vier albums. Daedalus heeft weliswaar nog inhaalwerk voor de boeg, want in het Frans tellen voornoemde reeksen op het moment van schrijven respectievelijk vijfentwintig, zestien en acht delen. Magiërs, de nieuwste loot aan de boom, telt al drie delen. Conceptdirecteur Jean-Luc Istin en vaste schrijfmaatje Nicolas Jarry denken nog lang niet aan stoppen. Zolang de resultaten ernaar zijn, hoeft dat voor ons ook niet.

Nu het toch al is prijsgegeven dat achter het pseudoniem Marc Hadrien in werkelijkheid Christophe Arleston schuilt, staat hij gewoon onder zijn bekendere pseudoniem op de cover van Elfen deel 20. In 48 pagina's vertelt hij een vlot lezend verhaal over de zwarte elf Gaw'yn die gevaarlijke neigingen moet bedwingen om zijn eigen vriendin, de voormalige ghoul Dyfeline, te vermoorden. Wanneer het koppel met hun kersverse spruit, ver van de citadel van de zwarte elfen en de moordenaars die hen achterna zitten, uit hun huis gezet dreigen te worden, moet ze geld verdienen. Ze gaan aan de slag in een drakenkwekerij, maar zowel het verleden van de twee als Gaw'yns aard laten hen niet los. Heel wat actie, een zekere dreiging, een beetje horror zelfs, draken en pure fantasy maken van dit album een licht verteerbaar, gesmeerd verhaal. Prima getekend ook, met toch een te opzichtige computerinkleuring.

Wat Arleston in 48 pagina's kan, daar heeft Nicolas Jarry 56 pagina's voor nodig met uit hun voegen barstende tekstkaders en ballonnen. De formule van zowel zijn Dwergen- als Orks & Goblin-verhaal bestaat dan nog uit vertellingen van de hoofdpersonage over zichzelf en hun leven. Die vele teksten zijn soms vermoeiend. Vooral bij Dwergen deel 10 stoorde het te veel. Dat het verhaal boeiend genoeg is, deed ons volhouden. Krijgsheer Abokar is oud en ziek, maar hij wil, nee, moet, nog één keer knallen. Hij neemt het voortouw tijdens een gigantische veldslag waarin kracht, lef, list en strategie uitgespeeld worden. Nicolas Demare verliest zich niet in het tekenen van priegelige details en houdt de pagina's vol strijdlustige gevechten overzichtelijk en leesbaar. Dat levert een fraai getekend album op. De lat ligt sowieso hoog in deze drie reeksen, maar Demare kan het hoge niveau moeiteloos aan.

Hoewel we voor Orks & Goblins deel 4 ook bijna een uur nodig hadden om het album te lezen, was dat geen opgave. Je moet weten dat we van vlotheid houden, het moet vooruit gaan. Dit album verschafte ons het meeste leesplezier van de drie nieuwste vertalingen. We volgen de goblin Sa'ar wiens vredige bestaan als jager in een dorp wordt verziekt door slavenhandelaars. De gelegenheid maakt de dief en hij kan ontsnappen met twee lotgenoten. In de rijzige stad der halfbloeden leert hij de wet van de sterkste en klimt de opportunistisch geworden goblin op in het boevenmilieu. Er staat één iemand in de weg die ook een relatie met een meisje verhindert. Het omzetten van zijn zwakke achtergrond tot een sterk bestaan houdt Sa'ar voortdurend bezig, in die mate zelfs dat hij bloed doet vloeien van geliefden. Het is een kwestie van overleven. Dit is een geweldig goed verteld verhaal, meeslepend van begin tot einde. En dan die tekeningen, jongens! Pwoehoe, daar kijken we onze ogen van uit. Het begint al met overzichtsprenten van slavenvangers die de bewoners van een vissersdorpje vangen en hoe de gevangen goblins later in een haven vissen moeten klaarmaken. De weelderige decors wisselen elkaar pas goed af zodra Sa'ar de Stad der Halfbloeden bereikt. De vele stadsdecors worden zelfs in kleinere prenten tot in de puntjes verzorgd. Je kan met je ogen door straatjes en over bruggen wandelen. Verdwalen doe je sowieso tussen al dat kijkplezier. Bojan Vukic en Paolo Deplano gaan tot het naadje. Mocht je hun dubbel zoveel pagina's hebben gegeven, dan zouden ze nog meer kunnen knallen. Less is more, daar doen ze niet aan mee. En ze raken ermee weg ook! In dit geval is het pure verwennerij en kom je tot de slotsom dat je waar voor je geld krijgt. Dit is op meerdere fronten een van de beste albums in de wereld van Arran.

DAVID STEENHUYSE

Reeks
Dwergen
Deel
10
Pagina's
56
Uitvoering
Softcover en hardcover
Genre(s)
fantasy
Extra
compleet verhaal
Terug naar overzicht