Bibliografie van Jef Nys
• Amedeus en Seppeke
• Bernadette
• Berten Rodenbach
• De Grote Weldoener
• De Grote Zwartrok
• De Lustige Kapoentjes (deel 11, 12, 21)
• De Reus van Bengalen
• De Trek naar China
• De Wonderbare Jeugd van Pieter Bruegel
• Het Schone Avontuur van een Bakkersjongen
• Jef Neus
• Jef Nys - Ongekend Veelzijdig
• Jef Nys - Ongekend Veelzijdig
• Langteen en Schommelbuik
• Paus Johannes XXIII
• Pius X, van Volksjongen tot Paus
• St. Godelieve
JOMMEKE 45
De Zeepkoning


Jef Nys • Mezzanine
48 p. (SC)
Een vleugje nostalgie

Op zekere dag vindt Jommeke een krant op de stoep die aanleiding geeft tot een fantastisch avontuur. Er staat namelijk een advertentie in van de fabriek Rein en Fijn, zij zoeken iemand die voor een prijskamp bereid is zich gedurende drie maanden niet te wassen! Nu is het zo dat Jommekes beste vriend Filiberke een heilige schrik heeft van water. Als het aan hem lag, waste hij zich sowieso nooit. Vanzelfsprekend dat hij het ziet zitten om de uitdaging van Rein en Fijn aan te gaan. De kinderen ontmoeten de directeur van de zeepfabriek. Hij stelt Jommeke aan als controleur. Hij heeft de taak er op toe te zien dat Filiberke zich aan de voorwaarden houdt. Daarom besluit Jommeke maar bij Filiberke te gaan wonen. Maar om ervoor te zorgen dat Filiberke vuil blijft, is geen makkelijke klus want de moeder van Filiberke staat erop dat hij zich dagelijks wast. De eerste dagen slaagt de pientere Jommeke er in Filiberke te redden van het bad, het water en de zeep. Helaas blijft dit niet duren en de jongens moeten op de vlucht slaan voor Filiberkes moeder die hem nu kost wat kost proper wil schrobben. Het is het begin van een fenomenale achtervolging die de jongens en Filiberkes moeder brengt tot aan de haven en zelfs aan boord van een schip waar ze als gevatte verstekelingen moeten werken in opdracht van de kapitein.

Waar is de tijd dat we als zesjarige koter de belevenissen van De Belevenissen van Jommeke verslonden? De Zeepkoning, het vijfenveertigste verhaal in de reeks is zo'n klassieker die velen graag zullen (her)lezen. Het verhaal op zich is al origineel en de tegenstander is voor een keer iemand zonder kwade bedoelingen. Als volwassen lezer vallen je trouwens andere dingen op. Zo vraagt Jommeke aan Prospeer, de vader van Filiberke, om te spelen dat hij veel pijn heeft. Prospeer doet dit zonder daar vragen bij te stellen. Aan zulke dingen zie je de wonderbaarlijke simpliciteit in van de verhalen, maar desalniettemin blijft een herlezing van deze boekjes een festijn. Dat diezelfde Prospeer drie maanden lang de afwas liet staan tot zijn echtgenote na het avontuur toch nog aan haar huishoudelijke taken kan beginnen, is dan weer minder fraai. Hoe dan ook bieden de albums herdruk na herdruk tijdloos amusement waar ook de hedendaagse jeugd vast nog plezier aan kan beleven.

> GILLES CALLENS — februari 2008