Bibliografie van Eric Henninot
• Carthago
• XIII Mystery (deel 3)
Bibliografie van Yann
• Berentand
• Bob Marone
• Colt Walker
• Cotton Kid
• De Belevenissen van Govert Suurbier
• De Drie Grijze Haren
• De Eekhoornprins
• De Heldendaden van Poison Ivy
• De Libellenpatroelje
• De Mangakiller
• De Nachtuil
• De Onnoembaren
• De Sterrenjagers
• De Werelden van Thorgal - Buiten Reeks
• De Werelden van Thorgal - De Jonge Jaren
• De Werelden van Thorgal - Wolvin
• Edelweiss
• Een Verhaal van Robbedoes en Kwabbernoot 5
• Freddy Lombard (deel 2, 3)
• Gastoon
• Gringos Locos
• Het Bloed van de Porphyres
• Het Universum van Stefan Wul: De Val van Zarkass
• Karaat
• Kid Lucky
• Leonid en Spoetnika
• Lucky Luke: Klondike
• Marsupilami (deel 3 t/m 9)
• Mezek
• Narvalo
• Over Lijken
• Pin-Up
• Poezekat: De Zaak Carotassis
• Reizigers
• Robbedoes en Kwabbernoot
• Samber (deel 1, 2)
• Savage
• Spettertje
• Spoon & White
• Tako
• Theodoor Cleysters (deel 3)
• Titia en Pijpelijn
• Vieze Sprookjes
• Whaligoe
• Witte Nacht
• Witte Tijgerin
• XIII Mystery (deel 3)
• Yoni
XIII MYSTERY 3
Little Jones


Eric Henninot + Yann • Dargaud
56 p. (SC)
Little Wittaker

In het derde deel van de Xlll-spin-off Xlll Mystery is de hoofdrol weggelegd voor de nog jonge majoor Jones en James Elroy Wittaker. Ook duiken oude bekenden op als Frank Giordino, De Mangoest en Ben Carrington. Scenarist Yann laat dit verhaal afspelen in de woelige periode van de Black Panthers. Maar eigenlijk worden er heel wat historische gebeurtenissen in dit album op een deskundige manier met elkaar verweven. Regisseur Boltanski bijvoorbeeld is duidelijk geïnspireerd op Roman Polanski wiens vrouw Sharon Tate in 1969 door de sekte van leider Charles Manson op een afschuwelijke wijze werd vermoord. En Black Panther-voorman Bobby Snake is gebaseerd op Bobby Seale. Seale was een van de oprichters van de Black Panther Party in 1966, een militante Afro-Amerikaanse organisatie. Hun doel was het verkrijgen van meer sociale -, politieke - en burgerrechten voor de arme zwarte minderheid door middel van geweld. Dominee Martin Calvin X is dan weer duidelijk een verwijzing naar Martin Luther King en Malcolm X. Dergelijke verwijzingen vind je wel meer in de albums van Yann.

Tot zover de benodigde historische kennis om de setting van dit verhaal beter te kunnen begrijpen. Yann neemt de tijd om alle personages te introduceren. Dit doet hij op een kundige manier en de lezer krijgt zo ook een goed beeld van het milieu waarin de kleine Jones is opgegroeid. De grootste onthullingen zijn de voornaam van Jones en wie haar ouders zijn. Helaas is de verdere bijdrage van de jonge Jones aan dit verhaal niet zo groot. En dat is wel jammer want over een van de sterkste nevenpersonages van topreeks Xlll valt veel meer te vertellen dan Yann in dit album doet. Misschien had de titel van het album toch eerlijker geklonken als het Little Wittaker heette, maar had je het dan ook gekocht? Het beste is nu wel dat Yann zodanig veel genoegen schiep in het werken aan dit album dat hij sowieso een vervolg schrijft met Jones in de hoofdrol om het voor te leggen aan Dargaud en supervisor Jean Van Hamme. Volgens de regels mag een scenarist geen twee albums in deze spin-off claimen, maar je weet maar nooit.

Als je de reeks XIII niet hebt herlezen vooraleer je aan Little Jones begint, dan onthoud je toch best het volgende: Wittaker was de opvolger van Ben Carrington als belangrijkste generaal. Hij werkte lange tijd samen met Frank Giordino totdat deze hem probeerde te vermoorden. Waarom waren deze beide heren ook alweer bekenden van elkaar? Lees en huiver!

Een positieve verassing zijn de tekeningen van Eric Henninot die al eerder verblufte met Carthago. Youri Jigounov volgt nu William Vance terecht op als vaste Xlll-tekenaar. Maar Henninot zou ook een prima keuze zijn geweest. Hij weet de juiste sfeertekeningen te maken. Let ook op zijn knipoogje naar William Van Cutsem (Vance' echte naam) op de laatste bladzijde.

Het volgende album in de reeks zal over kolonel Amos gaan. We weten hoe het met hem afloopt in het album Het Goud van Maximiliaan, maar verder valt er vast nog een hoop te vertellen over deze mysterieuze man. De combinatie van François Boucq en Alcante doet ons nu al verlangen naar dit album.

> DAI HEINEN — oktober 2010