Nu Paris hier voor mijn neus ligt en ik in de prachtig uitgegeven bundeling zit te bladeren, kan ik niet anders dan een beetje nostalgisch worden. Dit boek heeft me drie jaar van mijn leven gekost, bloed, zweet, tranen en me creatief helemaal uitgeput . Maar ik vond het heerlijk. Misschien is dit wel een goed moment om — voor een laatste keer dan — naar Parijs terug te gaan.

Het concept Het idee voor Paris kreeg ik toen ik Valley of the Dolls aan het lezen was op vakantie. Het was op een Grieks strand, snikheet, en ik kon alleen maar denken: "Waarom bestaan er geen strips zoals dit? Dit is fantastisch!" Valley gaat over drie 'carrièremeisjes' die het proberen te maken in de showbizzwildernis van New York. Het heeft alle elementen: bitchy vrouwen, roddels, glamour, drugs, plastische chirurgie, anilingus,... Ik raakte er helemaal door geobsedeerd. Voor een boek uit de jaren 1960 is het erg actueel. Dus, gooi daar dan nog wat Dynasty, Barbie, Sex and the City en Nip Tuck bij et voilà, Paris is geboren.

De meisjes Hope is een mengeling van al die naïeve meisjes. Meisjes die met sterren in hun ogen naar de grote gevaarlijke stad trekken. Denk aan Holly Golightly, That Girl, Mary Tyler Moore, Anne Welles en Carrie Bradshaw. Faith is de diva. Een kruising tussen Mariah Carey en Barbra Streisand met de zwakheden van Britney Spears. Een harde tante met een hart van hout. Ik heb haar fysiek het lelijkst gemaakt. Maar van de drie is zij de enige met talent en de enige die niet aan zichzelf laat sleutelen. En Chastity is gewoon mijn lieveling. Ze heeft de looks van Paris Hilton en het moraal van Jenna Jameson. Ze is de oppervlakkigheid in eigen persoon, het meisje waarvoor niets te gek of te wild is. Een monster met blond haar. Als je die drie personages loslaat in een stad als Parijs, dan schrijft het verhaal zichzelf.

De kleren Oorspronkelijk was het niet de bedoeling dat de kleren een vermelding zouden krijgen onderaan de pagina's, maar na de suggestie van een vriendin, leek het me wel een grappig idee. Het lijkt wel een roddelblad of een reporter op de rode loper die Nicole Kidman vraagt: "Who are you wearing?" Het is ook helemaal deze tijd, die obsessie met merken en schoenen en het kopen van een identiteit. Dus ieder seizoen ging ik op style.com op jacht naar dramatische kleren die te vertalen zouden zijn naar een strippagina.

De eerste cover De cover van I Love Paris is gebaseerd op een oude Barbie-illustratie. Ik heb wat met Barbie. Als kind heb ik ermee gespeeld en de verhalen die ik toen verzon, lijken griezelig genoeg op de stripverhalen die ik nu teken. Ze zaten vol lust, moord en mooie kleren. Waarschijnlijk geen toeval dat ik nu bezig ben aan een strip rond de Ken & Barbie killers..." Surf ook naar www.maartenvandewiele.be