Daedalus Don Lawrence Collection Saga Uitgaven  
 
De Commentator

Toegevoegd op 20 mei:
Morgann Tanco over De Triomf van m'n Vader en A. Dan over Kabeljauwtje

Toegevoegd op 13 mei:

Patrick Van Oppen en James Vandermeersch over Quinn Novak

Toegevoegd op 6 mei:

Jean-Yves Delitte over De grote Zeeslagen 1

Toegevoegd op 3 mei:

Thomas Du Caju over de vliegtuigen in Little England 1
De volgende auteurs leverden ook al bijdragen. Klik op hun naam om verder te gaan naar hun afzonderlijke pagina:
Ivan Adriaenssens
Pierre Alary
Sytse S. Algera
Alex Alice
Jesús Alonso en Olivier Visonneau
Anlor
Mohamed Aouamri
Dimitri Armand
Jean-Michel Arroyo

Laurent Astier
Antoine Aubin en Étienne Schréder
Virginie Augustin
Philippe Aymond
Denis Bajram
Balak
Olivier Balez en Pierre Christin
Alessandro Barbucci
Jean Bastide
Raphaël Beuchot
Batem en Colman
Kristof Berte
Philippe Berthet
Georges Bess
Lük Bey
Enki Bilal
De Blauwbloezen
Olivier Boiscommun
Matthieu Bonhomme
Cyril Bonin
François Boucq
Tom Bouden
François Bourgeon
Enrique Breccia en Xavier Dorison
Daniel Brecht
Ken Broeders
Frédéric Brrémaud
Brüno
Max Cabanes
Charel Cambré
Barbara Canepa
Paul Cauuet
Jean-Christophe Chauzy
Didier Conrad en Jean-Yves Ferri
Luc Cromheecke
Criva en Verhast
Robbert Damen
Sébastien Damour
Nicolas de Crécy
Erik de Graaf
Aimée de Jongh
Philippe Delaby
Marissa Delbressine
Jean-Yves Delitte
Marc de Lobie
Thierry Démarez
Philippe Delzenne
Pieter De Poortere
François Dermaut
Maarten De Saeger
Jorg de Vos
Lode Devroe
Geert De Weyer
Bruno Di Sano
Terry Dodson
Thomas Du Caju
Kim Duchateau
Ersel
Chris Evenhuis
David Felizarda Real
Adrien Floch
Philippe Francq
Fred
Paul Gastine
Philippe Gauckler
Bruno Gazzotti
Christian Gine
Thierry Girod
Carlos Gomez en Arnaud Delalande
Eugeen Goossens
Mars Gremmen
Olivier Grenson
Griffo
Juanjo Guarnido
Richard Guérineau
Hardoc
Alain Henriet
Hermann
Eric Heuvel
Hub
Romain Hugault
Miles Hyman
Zoran Janjetov
Jeroen Janssen
Philippe Jarbinet
Iouri Jigounov
Jim
Milan Jovanovic
André Juillard
Nicolas Keramidas
Kerascoët
Patty Klein
Hanco Kolk
Jean-Charles Kraehn
Hugues Labiano
José Ladrönn
Juan Louis Landa en Sandro Raule
Mathieu Lauffray
Christian Lax
Hec Leemans
Marc Legendre
Jérôme Lereculey en David Chauvel
Simon Léturgie
Éric Liberge
Ingrid Liman
Willy Linthout
Régis Loisel en Jean-Louis Tripp
Stéphane Louis
Love
Vincent Mallié
Milo Manara
Wauter Mannaert
Fabio Mantovani en Philippe Nihoul
Frank Margerin
Enrico Marini
Marmus
Marvano
Scott McCloud
Fabrice Meddour
Merho
Ralph Meyer
Mezzo
Gilles Mezzomo
Guy Michel en Arnaud Delalande
François Miville-Deschênes
Arno Monin
Thimothée Montaigne
Romano Molenaar en Jorg de Vos
Jean-Louis Mourier
José-Luis Munuera
Federico Nardo en Pierre Makyo
Viviane Nicaise
Peter Nuyten
Tiburce Oger
Minck Oosterveer
Danker Jan Oreel
Joël Parnotte
Frank Pé
Cyril Pedrosa
Frederik Peeters
Patrice Pellerin
Claude Pelet
Rubén Pellejero
Philippe Pellet
Régis Penet
Jérémy Petiqueux
Nicolas Petrimaux
Federico Pietrobon
Didier Poli en Robin Recht
Jean-Michel Ponzio
Francis Porcel
Bart Proost
Mike Ratera
Riff Reb's
Reno
Mathieu Reynès
Roberto Ricci
Grzegorz Rosinski
Christian Rossi
Marcel Rouffa
Corentin Rouge
Kenny Rubenis
Marcel Ruijters
Paul Salomone
Riad Sattouf
François Schuiten
Olivier Schwartz
Stéphane Servain
Christophe Simon
Benoît Sokal
Kristof Spaey
Benoît Springer
Naomi J. Strijdonk
Roman Surzhenko
Yves Swolfs
Olivier TaDuc
Jirô Taniguchi
Jacques Tardi
Paul Teng
Marlon Teunissen
Béatrice Tillier
Lewis Trondheim
Albert Uderzo
Gerben Valkema
Sylvain Vallée en Fabien Nury
Steve Van Bael
Rob van Barneveld
Rob van Bavel
Daniel van den Broek en Ivan Claeys
Robert van der Kroft
Wilbert van der Steen
Michiel van de Vijver
Maarten Vande Wiele
Jean Van Hamme
Hans van Oudenaarden
Jos Vanspauwen
Olivier Vatine
Dan Verlinden
Vincent
Bastien Vivès
Thomas von Kummant
Colin Wilson
XIII Mystery
Bernard Yslaire
Zep
open brieven
 
Morgann Tanco over De Triomf van m'n Vader en A. Dan over Kabeljauwtje
20/05
TOP
Bij Saga Uitgaven verschijnen diverse verstrippingen van het werk van de Franse schrijver en filmmaker Marcel Pagnol. De Triomf van m'n Vader, getekend door Morgann Tanco, is al een tijdje uit. Het door A. Dan getekende Kabeljauwtje is zopas verschenen. Beide one-shots zijn geschreven door Serge Scotto en Éric Stoffel.
Onderstaande bijdrage van Sophie Bogrow verscheen eerder in het Franse stripmaandblad Casemate nummer 86 van november 2015.

De Triomf van m'n Vader

COMMENTAAR BIJ PAGINA 41
De Triomf van m'n Vader
Over de Provence: "Rond mijn zeven of acht jaar ontdekte ik de Provence. Ik was (toen al) een fan van Sergio Leone en Blueberry en ik waande me in een western zoals de jongens in dit verhaal met hun fascinatie voor De Laatste der Mohikanen. Met de zegen van Serge en Éric heb ik de landschappen getekend à la Jean Giraud. Tot mijn grote trots werd mijn openingsplaat, een groot overzicht van de Garlaban, de hele zomer lang tentoongesteld op groot formaat in Aubagne, recht voor de originele berg!"

Over de tekst: "Het is soms frustrerend om op een prent een voice-off toe te voegen. Maar de scenaristen waren onvermurwbaar. Terecht ook, want het riedeltje van de verteller die er alle charme aan geeft. Ze contacteerden me onder andere omdat ik een overvloed aan teksten en informatie de baas kan."

Over problemen: "Het scenario was heel gedetailleerd over de mise-en-scène, van prent tot prent, maar het resultaat is niet altijd wat ze zich voorstelden. Dat doe ik om oplossingen te bedenken voor problemen met het evenwicht (hier keerde ik het decor in prent 6 om om te vermijden dat de kar buiten de pagina zou vallen) of de leesbaarheid (tussen de overzichtsprent en de klap moest ik een prent toevoegen zodat het duidelijk wordt dat Joseph door een tak geraakt wordt)."

Over de landbouwer: "Het geweldige idee van de laatste prent in de breedte komt van de scenaristen. De houding van de landbouwer, die bukt alsof hij onder de motorkap kijkt, kostte me drie uur! De houding van de armen, de benen, hoe zijn vest valt,... niets lukte. Uiteindelijk liet ik een vriend poseren..."



COMMENTAAR BIJ PAGINA 42
De Triomf van m'n Vader
Over de film: "Éric en Serge hebben me afgeraden om de verfilming van Yves Robert te bekijken. Nadat ik het boek herlezen had en naar de opnames van Pagnol heb geluisterd — geniaal om de juiste toon te vatten —, ben ik natuurlijk ongehoorzaam geweest. Vreemd dat de regisseur van Le Grand Blond avec une Chaussure Noire elk komisch spoor heeft weggelaten. Zoals de scène met de ladderzatte verhuizer die ik met plezier heb getekend."

Over de familie Pagnol: "Nee, mijn portret van Joseph is niet hetzelfde als Philippe Caubère in de film, maar hij was wel perfect in de rol! Hij ontbrak enkel nog twee kuiltjes in de wangen zoals ik ze heb getekend. Om de familie van Pagnol naar foto's uit die periode te tekenen, moest ik mijn realistische tekenstijl omvormen naar een meer karikaturale en wat valsspelen om meer het onderscheid te maken tussen Marcel en zijn broer. Op bepaalde leeftijden leken ze wel tweelingbroers."

Over de vijgenboom: "Serge en Éric gaven me een heel uitgebreide fotobibliotheek die ik heb uitgebreid met een verblijf in de streek van Avignon om er de sfeer op te snuiven. Je moet soms wat valsspelen. De vijgenboom voor de woning, die heel majestueus is in het boek, is dat minder in realiteit. Ik heb de boom vervangen door een die aan een bar in Marseille stond en die indrukwekkender was."

Over schaduwen: "Door mijn tekeningen voor Het Rechte Pad vreesden de scenaristen dat ik te veel zwart zou gebruiken. Ik heb me beperkt tot het zonlicht en de slagschaduwen, die ik vergeten was in mijn vorige album. Dat was een last voor de inkleurder! Het werk van Sandrine Cordurié overtrof mijn verwachtingen na enkele pogingen voor de droge aarde en de hemels. Ik ben nog nooit zo tevreden geweest, zelfs niet over mijn eigen werk."



Kabeljauwtje

COMMENTAAR BIJ PAGINA 35
Kabeljauwtje
Over buiten en binnen: "Kabeljauwtje is een huis clos in het niet zo vrolijke lyceum van Thiers. Maar paradoxaal genoeg is Marseille alom aanwezig, bijna als personage op zich. We hebben de inkleuring van de kleurrijke en warme buitenwereld tegenover de doffe, grijze kleuren van de school geplaatst."

Over de spil: "Ik heb het lyceum niet bezocht, maar de scenaristen hebben me een grote voorraad oude en recente (Serge heeft er nog les gegeven) foto's gegeven. Ik beschikte zelfs over een plattegrond waarop de voorgevel, tuin en gangen staan... Ik ben eerder een liefhebber van buitendecors, maar ik heb mijn kans gegrepen bij het tekenen van de bomen op het speelplein die wat luguber en schimmig zijn. Het afdak met de bogen en de zuilen is natuurlijk de spil van deze scène."

Over de zuilen: "Voor het spel van voor- en achtergronden, waar ik veel van hou, zijn die bogen ideaal: witte zuil voor een licht afdak, donkere zuil voor het duistere, op het plein waar de gevreesde hoofdrolspeler waakt. De zuilen dienen overal voor: het verstoppen van de oudere jongens die roken, maar die verraden worden door de rook, of op de volgende pagina om een strook in twee te delen om de arme Villepontoux nog wat meer te isoleren terwijl hij als straf in de hoek staat."

Over de rode jas: "Onder de leerlingen die tijdens Kerstmis in het internaat moeten blijven, is Villepontoux de ster. Hij is er vast van overtuigd dat zijn moeder hem nog komt halen voor de feesten. Hij vertegenwoordigt de hoop. En hij gelooft zo sterk in de magie van Kerstmis dat ze wel moet komen... Daarom is hij de enige in de hele school die in een heviger kleur is gekleed. Een rode jas voor Kerstmis!"



COMMENTAAR BIJ PAGINA 36
Kabeljauwtje
Over de film: "Net zoals Morgann Tanco bij De Triomf van m'n Vader kreeg ik ook het bevel om de film niet te bekijken. Uiteraard heb ik die wel gezien. Daarom vind je in de strip de blonde jongen met krullen uit de film terug. Er is ook een overeenkomst tussen mijn Kabeljauwtje en die uit de film, maar dat heeft ook te maken met de beschrijving in het scenario: de kraag, de baard, de snor met gekrulde eindpunten, het litteken, de bril,... Op het scherm heeft hij geen versleten bontjas en vormloos hoedje."

Over Marseille: "Ik heb mijn Marseille uit 1913 bij elkaar geknutseld op basis van oude postkaarten en recentere luchtfoto's. De kunst bestond erin het moderne weg te halen en wat verdwenen is er terug in te brengen. De tram bijvoorbeeld. Het moeilijkste was de hand leggen op details van de veerboot en de brug in de verte."

Over de ingreep: "De bovenste prent mengt het bruisende van Vieux-Port en het gevoel van de jongens dat ze achtergelaten zijn. Het zou raar geweest zijn om van het ene naar het andere over te gaan zonder overgang, vandaar de twee personages buiten de kaders. Het is een ingreep die ik weinig toepas, maar die goed werkt. En het geeft wat dynamiek aan een scène met meer tekst dan actie."

Over cameravoering: "Met die leerlingen op een rij op de bank start een lange scène zonder beweging die gevolgd wordt door twee pagina's met dialogen op de bank. Daar wat actie in brengen is een uitdaging. De camera laten ronddraaien zou kunstmatig en zinloos geweest zijn. Je kan niet blijven spelen met voor- en achtergronden. Ik heb gedurft wat zelden gedaan wordt: de camera zetten in de plaats van de muur waartegen ze zitten. Strip is soepeler dan film!"
 


Patrick Van Oppen en James Vandermeersch over Quinn Novak
13/05
TOP
 
Quinn Novak
We nodigden tekenaar Patrick Van Oppen en scenarist James Vandermeersch uit om hun stripproject Quinn Novak voor te stellen. De auteurs hebben momenteel nog geen uitgever en we helpen hen graag een handje door hiervoor plaats vrij te maken.

Over Quinn Novak
James Vandermeersch: "Quinn is fotograaf voor Timeline, een historisch magazine, en zit graag met zijn neus in de boeken, op zoek naar antwoorden op de vragen die historici nog niet konden oplossen. Hij zoekt, legt verbanden, en stelt dan vast dat die alleen maar nog meer vragen opwerpen... Dat was de invalshoek voor De Maankoning. Wat als François Bérenger Saunière (1852-1917), een Franse priester, het grootste historische geheim ooit verkocht aan Lodewijk II van Beieren (1845-1886)? In 1885 was Saunière immers plots een rijk man, maar niemand weet hoe hij die rijkdom vergaarde. Stel nu dat Lodewijk II van Beieren zich geroepen voelde om de Graal te beschermen tegen de Illuminati, een occult Beiers genootschap? Na het eerste album volgde het idee voor een tweede. Dit wordt een tweeluik. Het scenario is al voor 90% klaar. Het derde Quinn-verhaal wordt weer één album en het vierde zal er weer eentje worden in twee delen."
Patrick Van Oppen: "Hoe Quinn eruitziet had James niet echt neergeschreven. Hij heeft me daar bewust vrij in gelaten. Hij had me alleen meegegeven dat hij een oude legerjas draagt en van oude boeken en de sixties houdt, en dat dit merkbaar is aan het interieur van zijn appartement. In de eerste schetsjes kwam hij beetje bij beetje boven water. Op de eerste drie geschetste pagina's kon ik zijn bewegingen en gezichtsuitdrukkingen uitwerken. De reactie van James zei genoeg. Quinn zag er precies uit hoe James hem zich had ingebeeld. Hij zag hem helemaal terug in mijn tekeningen."

Quinn Novak


Over het ontstaan
James: "Na Kuifje in het Kortrijks (De Krabbe met de Goudne Skoar'n) had ik materiaal genoeg voor een eigen album. Tijdens een lunch met mijn uitgever vertelde ik over het idee om een album te maken in de reeks De Reportages van Lefranc. Ik had materiaal genoeg voor twee albums. Hij stelde nog een derde titel voor. Het is er uiteindelijk nooit van gekomen, maar ik vertaal de reeks wel nog altijd. En het materiaal voor die twee albums heb ik ook nog. Misschien komt het er ooit nog eens van. Wie weet? Over Quinn werd toen nog niet gesproken, maar ik was er wel al mee bezig. Ondertussen zijn we een honderdtal vertaalde strips en ongeveer evenveel Marvel-comics verder... Maar Quinn heb ik nooit willen opgeven en enkele jaren later kwam ik via De Boekenwolf, de Kortrijkse stripspeciaalzaak, in contact met Patrick Van Oppen. Ik vroeg hem of hij Quinn tot leven wilde wekken. Enkele weken later ontving ik de eerste schetsen..."


Over het scenario
James: "De Maankoning moest een verhaal worden dat de lezer aan het denken zet. Geen pure fictie. Ik wilde een verhaal vertellen dat deels op waargebeurde feiten is gebaseerd. In Lodewijk II van Beieren vond ik een interessant historisch personage, niet zo bekend, maar ook niet zo onbekend. Lodewijk II was een dromer, volgens sommigen een gek. Ook dit was een interessant uitgangspunt. Wat als hij niet gek was? En dan is er nog de manier waarop hij stierf, vermoord op de oever van een meer... En wat deed Sissi, de keizerin van Oostenrijk, op een eilandje in dat meer op het moment dat hij gedood werd? Met die vragen ging ik aan de slag."


Quinn Novak

Over de locaties
James: "Bij een strip draait het in de eerste plaats om het tekenwerk. Ook hiervoor is Lodewijk II een dankbaar personage. De man heeft Versailles nagebouwd op een eilandje in de Chiemsee en had plannen om een Chinees paleis te bouwen. Hij liet een grot bouwen met een bassin dat hij vol liet lopen met water om dan, in een bootje, naar operamuziek te luisteren. Een deel van het verhaal speelt zich ook af in Slot Neuschwanstein, wellicht zijn bekendste kasteel. Ik heb alle kastelen meermaals bezocht voor ik aan het verhaal begon, zelfs de plaats waar Lodewijk zijn Chinese paleis wilde bouwen. En ook in de catacomben van Parijs ben ik geweest, een van de macaberste plekken die ik ooit bezocht. Tja... Je moet iets over hebben om je droom te realiseren. Toch?"

Quinn Novak


Parijs op de eerste pagina's
Patrick: "Alhoewel ik nog nooit in Parijs, waar Quinn woont, had rondgewandeld, wou ik dat de pagina's een levendige stad zouden tonen. Gelukkig heeft Google Earth die stad uitgebreid van alle mogelijke kanten in beeld gebracht: een update zowat om het half jaar, mogelijkheid om op de kades langs de Seine te wandelen en zelfs om diezelfde Seine virtueel te bevaren... Goed materiaal voor de achtervolging. Natuurlijk, met zoveel documentatie moet er een keuze gemaakt worden. Toon je bijvoorbeeld de Pont Neuf? Maar dan krijg je de auto's die elkaar achtervolgen niet duidelijk in beeld. Of kies je ervoor de wagens en wegspringende voetgangers weer te geven zonder dat je de oudste brug van Parijs in beeld brengt? Daardoor moest ik soms wat afwijken van James' scenario. Ik ben dan ook blij dat hij me daarin veel vrijheid gunt. Ik weet nu al dat het heel leuk gaat worden om de kastelen en bouwsels van Ludwig II in Beieren uit te werken.
En ik ga prent 6 op pagina 3 even moeten aanpassen, want ik vind dat Quinn een beetje aan overacting doet. Hij moet eigenlijk stil zijn en luisteren naar de laatste woorden van zijn vriend Julien. Over elk beeld wordt nagedacht, zelfs tot op het laatste moment, om het best mogelijke resultaat te bereiken.
Quinn Novak

Quinn Novak
Quinn Novak

Quinn Novak

Quinn Novak
De ontmoeting met James
Patrick: "De eerste echte ontmoeting gebeurde pas een jaar na ons eerste contact, nadat Quinn 'ontworpen' was, nadat de eerste pagina's geschetst waren. Het contact met James was heel hartelijk en bovendien leken onze visies op de strip heel dicht bij elkaar te liggen. Wat van de fysieke afstand niet gezegd kan worden. We konden in Vlaanderen nauwelijks verder van elkaar wonen. Gelukkig heb ik daar wat ervaring mee met mijn andere stripcopain Ivan Claeys."


Quinn Novak Over de samenwerking met Patrick
Quinn NovakJames: "Quinn is niet van mij alleen. Ik laat Patrick er bewust zijn eigen ding mee doen. Ik wilde dat Quinn een gezamenlijk project werd. Als hij een camerastandpunt wilde veranderen omdat het de strip tekentechnisch beter zou maken, waarom niet? Hij zal het wel weten. Op de ene of de andere manier ziet Quinn er precies uit zoals ik me hem inbeeldde. We zaten echt meteen op quasi dezelfde golflengte. De look van het vrouwelijke personage, Cheyenne, is Patricks verdienste. Ik had haar zachter, vrouwelijker gemaakt. Maar Patrick vond dat een politievrouw er iets stoerder mocht uitzien. Een goed idee!"



Over de actie
James: "De Maankoning mocht vooral geen saaie geschiedenisles worden. Er moest actie genoeg in verwerkt zitten. Dankzij het tekenwerk van Patrick spat die van bij het begin van het verhaal van de bladzijden... Toen ik de eerste platen zag, wist ik dat het goed zat. We kregen al heel veel fijne reacties en complimenten van mensen in het vak. En nu zijn we dus actief op zoek naar een uitgever. Spannend..."

Ondertussen kan je Quinn Novak volgen op Facebook, waar hij regelmatig foto's post van een reportage over Londen.


Jean-Yves Delitte over De Grote Zeeslagen 1
06/05
TOP
De Grote Zeeslagen 1
Onderstaande bijdrage van Frédéric Vidal verscheen eerder in het Franse stripmaandblad Casemate nummer 101 van maart 2017.

COMMENTAAR BIJ PAGINA 42
De Grote Zeeslagen 1
Over officiers en matrozen: "Op schepen van zestig meter lang en zeven of acht meter breed was discipline van belang. De toiletten aan stuurboord waren voor de offciers, die aan bakboord voor de matrozen. Eenzelfde onderscheid was er voor de keukens. De officiers mengden zich niet met de zeelui. Ze sliepen ook niet in dezelfde ruimte en ze waren niet op dezelfde plaats terug te vinden. Het is een vorm van respect, orde maakt een oorlogsschip efficiënt. Mocht er aan boord een te grote kameraadschap tussen officiers en de matrozen bestaan, zouden deze laatste geneigd zijn de bevelen te betwisten. De officiers bezaten meerdere uniformen: kleine outfit, grote outfit, werkoutfit. Allemaal in linnen, min of meer gedecoreerd."

Over geuren: "We zouden de albums moeten verkopen met geurstaaltjes! Op een schip als de Auguste, van Bougainville, waren de toiletten in open lucht. Stel je zevenhonderd mannen voor die zo moeten samenleven... En de matrozen wasten zich één keer per week met zeewater. Daarom teken ik hen slecht geschoren."

Over de plee: "De officiers beschikten over een eigen badkamer en konden zich dagelijks wassen. We zijn hier niet meer in het tijdperk van Lodewijk XIV met droge, geparfumeerde doeken om hun stank te verbergen. De hogere officieren hadden zelfs een plee."

Over de zeeslag: "Het plan van La Fayette, Rochambeau en Washington was simpel: de Britse troepen omsingelen in Yorktown. Daarvoor moesten ze de baai van Chesapeake houden. De Britse schepen kwamen voor de Franse vloot aan, ze kwamen terug en de zeeslag keerde zich in het voordeel van de Fransen."



COMMENTAAR BIJ PAGINA 43
De Grote Zeeslagen 1
Over de kanonnen: "Er waren 32 mannen per kanon. Volgens hun vaardigheid nam elk schot zo'n tien tot vijftien minuten in beslag. Het neemt zoveel handelingen in beslag dat ik ze kort uitleg in een voetnoot."

Over andere taken: "Als een schip zich voorbereidt op een zeeslag, transformeert het. De helft van de bemanning bedient de kanonnen. Degenen die verantwoordelijk zijn voor de zeilen, zijn vrij tijdens de slag. Ze wordne gevraagd om te schieten met het musket of ze krijgen andere taken, bijvoorbeeld controleren of er geen lekken zijn."

Over de dood aan boord: "In 1781 werd er niet zoals nu, tot voor zestig jaar geleden, genavigeerd. De mens raakte sneller versleten door de zeeslagen dan door de gevaren die eigen zijn aan het navigeren. Er stierven honderden mannen bij Chesapeake. Dat is weinig als je het aantal kanonschoten in beschouwing neemt. De schepen uit die tijd waren lichter, kapseisden en veel zeelieden konden niet zwemmen. Maar toch... ik daag je uit met al je kleren in koud water te springen... Er waren ook ongelukken aan boord, het is een heel agressief milieu. Een open wonde, de kleinste snede kon infecteren, gangreen of bloedvergiftiging veroorzaken en naar de dood leiden."

Over de volgende albums: "Er zijn al enkele andere albums klaar waaronder Lepanto (1571), Jutland (1916) en Trafalgar (1805). Ik teken zelf de slag bij La Hougue (1692), Philippe Adamov behandelt het avontuur van de U-9, de beruchte Duitse onderzeeër die drie Britse kruisers deed zinken aan het begin van de Eerste Wereldoorlog. Ook de slag bij Midway (1942) is onderweg en een album over Grevelingen (1588) waar de Onoverwinnelijke Armada Engeland probeerde binnen te vallen."


Thomas Du Caju over de vliegtuigen in Little England 1
03/05
TOP
Little England

TOEKOMST
Te Verschijnen
Op Stapel