| |
 |
Tekenaar:
Filip Peeters
Scenarist:
Pierre Wazem
Uitgever:
Sherpa
Specificaties:
280 p.
€ 19,95 (SC) |
|
| |
|
INTEGRALE
EDITIE
VAN ZESDELIGE REEKS |
|
|
Monsters
en machines
Vergeet God en konsoorten! Het zijn monsters in
een ondergronds machinepark die ons lijf en leden
beheren. Ieder mens heeft er zo'n machine staan,
samen met een privémonster die er persoonlijk
op toeziet dat 'het juiste evenwicht' bewaard blijft.
Bovengronds, in een grauwe industriestad, hebben
de bewoners geen flauw benul van wat er onder hun
voeten afspeelt. Het meisje Addidas (niet zoals
de schoenen) werkt samen met haar vader als schoorsteenveger,
dromend van het platteland dat ze enkel kent van
horen zeggen. Helaas lijdt het meisje aan een vreemde
ziekte. Regelmatig verliest ze het bewustzijn, een
kwaal waarmee ook haar overleden moeder te kampen
had. Op een dag belandt Addidas per toeval in de
verborgen, ondergrondse wereld en ontdekt ze het
geheim van het leven. Maar ook de machthebbers van
het dictatoriale regime komen op het spoor van de
machines. Wat zouden zij er graag de controle over
kunnen uitoefenen. Ze zouden hun onderdanen nog
meer onder de knoet kunnen houden...
Het begin van Koma (niet te verwarren met
Coma van Steven Dupré)
heeft veel weg van een jeugdstrip, maar algauw wordt
de sfeer grimmiger, ondanks het niet-aflatende optimisme
van Addidas. De grauwe industriestad met zijn rokende
schoorstenen, een strafkamp waarheen de politie
iedereen stuurt zonder enige vorm van proces, er
is zelfs een gruwelijke martelscène. Ook
het scenario is geen hapklare brok. Naar het einde
toe doet Wazem een Andreasje:
je leest een boeiend verhaal, maar helemaal begrijpen
waarover het precies gaat doe je niet. Wazem (zijn
echte naam luidt Pierre Wasem),
die in ons taalgebied nog een nobele onbekende is,
doet ferm een beroep op onze verbeeldingskracht,
maar komt uiteindelijk toch met verklaringen op
de proppen. Niettemin is Koma geen echt
zware kost, vooral door de milde humor, de boeiende
verhaallijn en vooral het onweerstaanbare charisma
van Addidas.
Koma is het resultaat van een goed op elkaar
ingespeeld Zwitsers duo. Is Wazem Fabian
Cancellera die met een ijzersterk scenario
de concurrentie uit het wiel fietst, dan is Frederik
Peeters niemand minder dan Roger
Federer, die het publiek in vervoering
brengt met zijn verfijnde stijl. Van zijn expressieve
tekeningen met lekker dikke lijnvoering krijgen
we geen genoeg, ook al door de geslaagde inkleuring
van Albertine Ralenti.
En nu maar hopen dat een uitgeverij Lupus
opnieuw oppikt of op zijn minst een van de andere
strips die Frederik Peeters ondertussen op zijn
palmares heeft staan.
>
JEROEN FRANÇOIS --- juni 2012
|
|