| |
 |
Tekenaar:
Reno
Scenarist:
Régis Hautière
Uitgever:
Daedalus
Specificaties:
48 p.
€ 8,95 (SC)
€ 16,95 (HC) |
|
| |
|
EERSTE
DEEL VAN
VIER- OF VIJFDELIGE CYCLUS |
|
|
| AQUABLUE
12: Terug naar de Bron |

Het
nieuwe auteursduo Reno en Régis
Hautière brengt de mens Wilfrid
Morgenstern terug naar de planeet Aquablue waar
hij in het begin van de reeks als kind belandde
en er een nieuwe thuis vond. Hij werd er aanvankelijk
aanzien als een god en kreeg de naam Nao. Al die
tijd stond de robot Cybot hem bij zodat hij zijn
verleden kende en zijn menselijke vaardigheden kon
ontwikkelen. Hij scharrelde een plaatselijk lief
op en bezwangerde haar. Hun zoon Ylo is een lichtblauw
gekleurd kind want hij is half mens half Atalant,
het volk dat op de planeet Aquablue woont. Ylo is
ondertussen tien jaar. De terugkomst van Nao is
niet alleen om zich te herenigen met zijn gezin.
Op aarde werd namelijk diep onder het ijs op Antarctica
een primitief ruimteschip van honderdduizenden jaren
oud gevonden dat van Aquablue afkomstig is. Omdat
het schip planten en waterdieren aan boord had,
zijn er vermoedens dat sommige aardse dieren en
planten eigenlijk van Aquablue afkomstig zijn. Een
onderzoek op Aquablue moet die stelling onderschrijven.
Nao maakt deel uit van het onderzoekersteam. Maar
het team komt achter een veel verregaandere vaststelling.
Die ontdekking dreigt het vredige bestaan van de
Atalanten opnieuw radicaal in gevaar te brengen.
De titel van dit twaalfde album dekt op meerdere
fronten volledig de lading. De verhaallijn van de
voorgaande delen kwakkelde maar verder. Zo had Nao
niet meer het weerwerk dat zijn vrouwtje Mi-nuee
hem bood en er waren nog wel wat andere pijnpunten.
De reeks begon zelfs zijn rol als sterktemaker in
de catalogus van Daedalus te verliezen.
Régis Hautière, bekend van een paar
luchtvaarstrips voor tekenaar Romain Hugault,
etaleert nu een frisse kijk op de Aquablue-franchise
zonder de familiale aspecten, de psychologische
drama's én het zuivere sf-spektakel uit het
oog te verliezen. Ons enige bezwaar is de in dit
deel achtergestelde rol van het grappige robotje
Cybot. Hij rolt er wat voor spek en bonen bij.
Met Reno heeft Hautière opnieuw een tekenaar
te pakken die kan aantonen hoe strips die nagenoeg
volledig zijn gemaakt op de computer wél
kunnen overtuigen zonder dat het er te clean of
te saai uitziet. Kortom, het duo heeft alvast onze
zegen op zak voor hun verderzetting van de reeks.
Die van jou ook?
>
DAVID STEENHUYSE --- mei 2012
|
|