| |
 |
Tekenaar:
Thorsten Kiecker
Scenarist:
Mary Pullin /
Fred Pullin
Uitgever:
Silvester
Specificaties:
56 p.
€ 16,95 (HC) |
|
|
| RIA
- KRONIEKEN VAN HET LICHT 1: Een Sprankje
Hoop |

In het koninkrijk Tenebra leven wonderlijke en kleurrijke
volkeren leven. De Morks hebben pompoenenhoofden,
de Ojo's zien eruit als padden op stompe voetjes
met vleugeltjes. Het hoofdpersonage Loan is de laatste
van zijn stam, de Tuscas. Zijn soortgenoten werden
allen over d ekling gejaagd door minder lief uitziende
schepsels. Loan is energiek en is volgens het extra
katern met personagevoorstellingen en schetsen agressief
van nature met een jagersinstinct. Op de vlucht
voor een Ta-ark tijdens de jacht, komt hij in een
onderaardse grot terecht waar net de mooie Ria in
haar cocon ontwaakt. Ze zijn op slag verliefd. Ria
is de dochter van de laatste koningin van het Licht.
Haar ontwikkeling in de cocon werd drastisch verstoord
zodat ze nog niet alle kennis en krachten van haar
voorouders kreeg toegediend. Ze kan niet eens spreken.
Ondertussen worden de vrije stammen bedreigd met
onderwerping door kwade krachten die hen tot slaven
willen maken. Een klein groepje verzamelt zich rond
de mysterieuze Uri, afkomstig van de aarde, en zijn
adoptiefzoon Loan. En met Ria in het spel is er
een extra troef die Noctus, de Krijgsheer van het
Duister, liever ziet uitgeroeid. Hij nam namelijk
de macht over in de Toren van het Licht waar Ria's
ouders tevoren heersten.
De vaart zit er meteen goed in. Niet moeilijk als
je je personages letterlijk laat hollen. In de rustpauzes
worden de kantlijnen uitgezet en ontplooit de intrige
zich. Het is soms een hele boterham en het extra
katern maakt duidelijk dat er nog meer wendingen
op komst zijn. Het dreigt daarom een opstapeling
te worden van te veel gegevens waar fantasyreeksen
zich al eens aan bezondigen, toch zeker in dit eerste
deel. Het verhaal eindigt nogal abrupt, weliswaar
met een cliffhanger, maar zonder uitnodiging om
het volgende deel te lezen.
Dat vervolg zullen we beslist lezen, al was het
maar voor de sublieme tekeningen met spectaculaire
scènes van Duitser Thorsten Kiecker.
De invloeden van Sky-Doll of in het algemeen
de betere handmatig getekende tekenfilms laten zich
gelden in de personages. De uitwerking van decors,
toestellen en kostumering is fantasievol. In de
sfeervolle inkleuring sprankelt bovendien een mooi
spel van licht en schaduwen. Grafisch dus een pareltje,
voor het verhaal hopen we op een betere stroomlijning
in de volgende delen.
>
DAVID STEENHUYSE --- september 2011
|
|